Είναι δυνατή η αυτοπροστασία μας;

   Ας προστατευτούμε από μόνοι μας θα σας πρότεινα, αφού όπως πολύ καθαρά το βλέπουμε πλέον στα χρόνια που ζούμε, τίποτε καλό για την ζωή μας δεν πρόκειται να μας προκύψει, όσο οι εχθροί του ανθρώπινου γένους, τα διαβολοπαίδια δηλαδή, έχουν επιλέξει για τον εαυτό τους, διαφορετικό σκοπό ζωής από τον δικό μας κι εξακολουθούν να μας καταδυναστεύουν με την ανοχή μας.

Όπως και καμιά συλλογική μέριμνα υπάρχει περίπτωση να δρομολογηθεί από τους ίδιους φορείς και να αφορά την δική μας ψυχική και πνευματική ολοκλήρωση, αφού για το μόνο που φροντίζουν και ενδιαφέρονται αυτοί ως υποχρέωση τους προς εμάς τα πρόβατά τους, είναι το πως θα επιβάλουν στην ζωή μας τα απάνθρωπα σχέδιά τους, υπακούοντας στις εντολές που ο διάβολος πατέρας τους βάζει στο ασθενικό μυαλό τους.

Κι αφού τους επιτρέπουμε εμείς οι πρόχειροι και αδιάφοροι πολίτες να μας συμπεριφέρονται ανεξέλεγκτα κι όπως αυτοί επιθυμούν και με την ψήφο μας μάλιστα τους δίνουμε το δικαίωμα να μας κυβερνούν δήθεν, έχουν λέτε κάποιο λογικό λόγο μέσα τους, που να τους υποχρεώνει να μεριμνήσουν για την ολοκλήρωση της δικής μας πνευματικής υπόστασης;

Θα τους επέτρεπε δηλαδή ποτέ το ασθενικό σκεπτικό τους, να μπουν στην λογική του πως να μας στείλουν οργανωμένα, με τις γνώσεις τους και τα μέσα τους ως βοηθούς στα δεδομένα του Θεού και μάλιστα, αρκετά προετοιμασμένους πνευματικά κι όπως επιβάλετε για ανθρώπους που κατάλαβαν, για ποιον λόγο ζουν και υπάρχουν σ’ αυτήν την ζωή;

Σας βεβαιώνω κι εγώ λοιπόν, ότι ποτέ δεν θα έκαναν κάτι τέτοιο. Αν ρωτάτε πάντως και πράγματι θέλετε να μάθετε πώς κι αν θα μπορούσαμε ποτέ να προστατευθούμε από μόνοι μας τουλάχιστον, αλλά και να σπουδάσουμε ατομικά κι ο καθένας χωριστά, από όσους ενδιαφέρονται βέβαια για μια τέτοιου είδους προσπάθεια, θα σας έλεγα και πάλι, ότι ασφαλώς και θα μπορέσουμε να πετύχουμε την αυτοπροστασία μας.

Αρκεί να κατανοήσουμε βέβαια πρώτα, ότι είτε μόνοι μας, είτε με παρέα άλλους που να ενδιαφέρονται για τα παραπάνω, ότι τίποτε δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε, αν δεν καλέσουμε την βοήθεια και συμμετέχει του Χριστού μας σ’ αυτήν την ιδιαίτερη προσπάθεια.

Κι ασφαλώς δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε κάτι καλό, γιατί και δεδομένα πρέπει να έχουμε αποκτήσει και πολύ προσευχή χεριάζετε να βάλουμε στο πρόγραμμά μας, αφού αυτή είναι και το όπλο που επιβάλετε να έχουμε στα χέρια μας και λογικά πρέπει να σπουδάσουμε τον χειρισμό του.

Αν καταφέρουμε πάντως, να χειριστούμε σωστά αυτό το όπλο, να είστε σίγουροι, ότι κανένα άλλο γνωστό και άγνωστο σ’ εμάς όπλο δεν θα μπορέσει να σταθεί μπροστά του, έστω κι αν είναι S400, αφού η δύναμη της σωστής προσευχής κρίνετε ως εντελώς μη αντιμετωπίσιμη.

Μας το είπε άλλωστε αυτό ο Χριστός μας, τότε που φανερά τα έλεγε προς όλους διδάσκοντάς μας, όπως μας τα είπε κι όταν οι απόστολοί Του μας τα μετέδιδαν, αλλά και τώρα μας τα λέει πολύ καθαρά, μέσα από τα Άγια κείμενα που έχουμε στην διάθεσή μας.

Εμείς όμως τί κάναμε για όλα αυτά; Απλούστατα, αγνοήσαμε τις υποχρεώσεις μας, όπως και τις διδαχές του Χριστού μας κι από μπόλικη αχαριστία και άμετρη αδιαφορία στην συνέχεια, είπαμε μέσα μας ότι ξεπερασμένα είναι πια όλα αυτά κι από κλασική τεμπελιά κινούμενοι, ούτε να τα μελετήσουμε δεν μπήκαμε στον κόπο.

Αλλά και πολύ απλά τα θεωρούμε για την δική μας εξελιγμένη δήθεν διανοητική κατάσταση, όπως εγωιστικά τολμάμε να νομίζουμε και πολύ πρόχειρα διαλαλούμε στον περίγυρό μας, παριστάνοντας τους έξυπνους.

Αν είμασταν πράγματι έξυπνοι, ασφαλώς και θα μελετούσαμε πολύ σοβαρά πρώτα αυτά που ακούσαμε, ή που διαβάσαμε έστω στις γραφές, πριν τα απορρίψουμε όλα ως ξεπερασμένα, αλλά και ευκρινώς θα καταλαβαίναμε, τα διαχρονικά νοήματα που πλουσιοπάροχα εμπεριέχονται στα συγκεκριμένα κείμενα.

Μέσα από τα πολλά όμως που μας είπε ο Χριστός μας, με την ελπίδα να βοηθήσει βέβαια, αυτούς που αργότερα θα ήθελαν να προσπαθήσουν την πνευματική τους αναγέννηση, μας άφησε να θυμόμαστε και κάτι πολύ απλό, όσο και πολύ εύκολο να ενεργεί μέσα μας.

Αλλά κι ως δικλείδα ασφαλείας για ελεύθερους ανθρώπους μας το άφησε, με μοναδικό σκοπό βέβαια την προστασία της πνευματικής μας υπόστασης το έκανε κι ασφαλώς χρειάζεται να το έχουμε υπόψιν μας, για τις ανάγκες της παρούσας, όπως και της επόμενης ζω μας.

Κι αυτό που μας σίτευσε να θυμόμαστε, δεν είναι μόνον πολύ σπουδαίος λόγος, αφού κι ως τυφλοσούρτης μπορεί να υπάρχει στο μυαλό μας κι ανά πάσα στιγμή να μας θυμίζει την αξία του.

Αν το παραβλέπουμε όμως, ή το κρύβουμε μέσα μας από αδιαφορία, ασφαλώς και δεν θα μπορέσει να μας χρησιμεύσει στην επανόρθωσης της αλλοιωμένης πλέον πνευματικής μας κατάστασης κι ο διάβολος είναι αυτός που όντως θα χαρεί για το αποτέλεσμα που θα μας προκύψει.

Και για να σας θυμίσω την παρακαταθήκη του Χριστού μας, στην σημερινή μας γλώσσα θα σας το γράψω για να μην ξεχαστεί από κανέναν. Εγώ είμαι η θύρα είπε. Όποιος μπαίνει και βγαίνει από εμένα, πολλά χρήσιμα θα βρίσκει για την βοήθεια της ζωής του.

Και χωρίς εμένα είπε, τίποτε δεν θα μπορέσετε να κάνετε που να είναι καλό για την ψυχή σας και την μέλλουσα ζωή σας, αφού γι’ αυτήν και μόνον ζείτε και υπάρχετε σ’ αυτήν την ζωή.

Όπως βλέπετε, πολύ απλός ο λόγος, αλλά και πολύ χρήσιμος. Αν είναι χρήσιμος όμως για έναν από εμάς, αυτομάτως είναι χρήσιμος και για όλους αυτούς που καταλαβαίνουν εύκολα. Κι αν όλοι αποφασίσουμε κάποια στιγμή να δεχθούμε ως σωτήρια την συγκεκριμένη προτροπή Του, αυτομάτως γινόμαστε σύνολο.

Έχοντας όμως ένα τέτοιο σύνολο για σύμμαχό μας, ασφαλώς και θα μπορέσουμε να ενεργήσουμε εις όφελος όλων μας, από όπου κι αν βρισκόμαστε εγκατεστημένοι, αρκεί να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε με θάρρος την κοινή συν Θεό ζωή μας, οπότε, τίποτε κι από κανέναν δεν υπάρχει περίπτωση να φοβηθούμε, γιατί ο ίδιος ο Θεός πλέον θα είναι μαζί μας. Κι αν Αυτός είναι μαζί μας, ποιός θα τολμήσει να Του αντισταθεί;

Αν φτάσουμε λοιπόν σε επίπεδο, που να βάλουμε τέτοιες πλέον σκέψης στο μυαλό μας, αυτομάτως θα καταργήσουμε μέσα μας κι όλες αυτές τις αρχές εξουσίας που μας επιβλήθηκαν από τον διάβολο θα πω πάντα κι ως προσχώματα, σφετεριστές και διαχειριστές ξένης περιουσίας μας καταδυναστεύουν.

Αμέσως μετά από αυτήν την τοποθέτηση και μόνον, θα δούμε να εξαφανίζονται από μπροστά μας όλοι αυτοί που εχθρικά μας κουνούν το δάχτυλό τους τώρα, γιατί δεν θα μπορούν πλέον να εφαρμόσουν τίποτε από το βρόμικο μυαλό τους και τότε να δείτε τι θα τους κάνει ο διάβολος, από θυμό για την αποτυχία του δικού του σκοπού.

Και θα πάψουν να μας ενοχλούν, γιατί στην θέση του φόβου που μας επέβαλαν αυτοί να διατηρούμε μέσα μας, θα τοποθετηθεί ο Χριστός μας, ως όντως κι ασφαλής κυβερνήτη μας. Οπότε; Κανείς και με τίποτε πια δεν θα μπορέσει να μπει στα πόδια μας, όσο κι αν χτυπιέται για την αποτυχία του.

Ούτε οι δαίμονες δηλαδή, ούτε ο διάβολος, αλλά ούτε και τα επιλεγμένα διαβολοπαίδια του πλέον θα μπορούν να σταθούν μπροστά στον Χριστό μας και να ζητούν ξανά την εφαρμογή των δικών τους ανόητων επιθυμιών, κατά του ανθρώπινου γένους.

Μέχρι στιγμής πάντως, ακόμη βασιλεύουν επάνω μας οι εχθροί όλων μας, αφού κατάφεραν να εδραιώσουν τους σκοπούς τους κι αφού είναι σίγουροι πια, ότι ελλείψει της παρουσίας του Χριστού στην δική μας κατάσταση, μάλλον έγκειται ο αφανισμός μας. Αυτός είναι κι ο λόγος άλλωστε, που δεν μπορούν πλέον να κρατήσουν μυστική την χαρά τους, από εμάς τα απολωλότα και άμυαλα πρόβατά τους.

Αν όμως είδατε κι εσείς όπως εγώ, το βίντεο που μου έδειξαν για λύγο και ευρέως κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, ασφαλώς θα απορήσετε κι εσείς μαζί μ’ εμένα, για το θράσος της κάστας των μισάνθρωπων μασόνων, μέσω του οποίου πρόβαλαν ελεύθερα και με κάθε επισημότητα μάλιστα το συνέδριό τους .

Σε κάποιο κλειστό και τεράστιο γήπεδο συνεδρίασαν αυτοί όπως είδα, προκειμένου να χωρέσουν μάλλον όλα τα μίζερα μεγαλόσχημα στελέχη τους, γιατί παστωμένοι θα έλεγα ότι ήταν μέσα στο γήπεδο, αφού και μέσα στον αγωνιστικό χώρο έβαλαν τους ομοίως τους να κάθονται σε απόλυτα σχηματισμένες σειρές και σε πολυτελή καθίσματα.

Στην μέση του γηπέδου μάλιστα και πάνω σε στημένη εξέδρα, υπήρχε κι ο ανάλογος θρόνος, προκειμένου να καθίσει ο πρώτος στην τάξη μάλλον, πλαισιωμένος κι αυτός από έξη δεξιά κι έξη αριστερά του άδειους ακόμη θρόνους, για να καθίσουν μάλλον πάλι θα πω, τα ιδιαίτερα στελέχη της συνοδού τους.

Εκείνο όμως που με εντυπωσίασε περισσότερο, ήταν η χαρά που εκδήλωναν οι παραβρισκόμενοι, όταν όρθιοι υποδεχόταν κάποιον που πήγε να καθίσει στον ετοιμασμένο θρόνο, όπως και η δύναμη της φωνής τους που ακουγόταν, από τα άσματα που ακολούθησαν.

Δεν μπόρεσα να άκουσα βέβαια τι ακριβώς έλεγαν, αλλά από άλλες και πολύ σαφείς πληροφορίες που έχω υπόψιν μου, τολμώ να υποθέσω, ότι υπερψήφιζαν εκείνη την στιγμή, την συνεχιζόμενη καταδυνάστευση των ανθρώπων.

Από αυτήν την εικόνα και μόνον που είδα, βέβαιος είμαι πια, ότι αν την βλέπατε κι εσείς, καμιά αμφιβολία δεν θα σας έμενε, ότι όχι μόνον δεν θέλουν πλέον να ζουν κριμένοι οι εχθροί του ανθρώπινου γένους, αλλά και με κάθε τρόπο προσπαθούν να βγουν άφοβα στο φως, για να μας δείξουν την δύναμη που έχουν αποκτήσει εις βάρος μας, θεωρώντας την κάστα τους ως υπεράνθρωπη και θεόπνευστη βέβαια, αφού αυτό τους επέβαλε να ομολογούν ο διάβολος άρχοντάς τους.

Υπέρ του δικού τους θεού δηλαδή κάνουν όλα αυτά τα εχθρικά κατά των ανθρώπων κι εμείς ούτε να τα ακούσουμε θέλουμε, ούτε να τα πιστέψουμε, ώστε να τα αντιταχθούμε και με κάθε λογικό σκεπτικό στο μυαλό μας να στραφούμε προς τον μοναδικό Θεό και Χριστό μας, ώστε να του ζητήσουμε επιτέλους την βοήθειά Του.

Βλέπετε καλοί μου άνθρωποι τι κάνουν οργανωμένα όλοι αυτοί οι μισάνθρωποι, όσο εμείς μένουμε απαθείς, αδιάφοροι, απομονωμένοι στις φαντασίες μας, βαριά τραυματισμένοι από τα προσχώματα που μας βάζουν κι εντελώς απομακρυσμένοι από τον Χριστό μας;

Τον μοναδικό, αληθινό κι όντως Θεό μας, εμείς τον αγνοούμε πολύ υποτιμητικά, ενώ αυτοί, με κάθε σεβασμό προσκυνούν τον διάβολο για θεό τους, όπως και με πολύ υποτέλεια για ανθρώπους στην συμπεριφορά τους τον εκθειάζουν, για να χαίρετε κι αυτός από την ψεύτικη εξουσία του.

Και με πολύ ζήλο μάλιστα τρέχουν να εφαρμόσουν τα απάνθρωπα σχέδια του πατέρα τους, όσο βάρβαρα κι αν είναι κατά των συνανθρώπων τους, αρκεί να τους βραβεύσει με όσα άχρηστα τους τάζει ο αφέντης της δικής τους ψυχής, αφού σ’ αυτόν την έχουν αφιερωμένη.

Μετρήστε λοιπόν, ζυγίστε και συγκρίνετε αν είστε ειλικρινείς, την δική μας, με την δική τους συμπεριφορά και μόνοι σας μπείτε στην διαδικασία μετά να τοποθετήσετε τον εαυτό μας, σε όποια κατηγορία ανθρώπων πρέπει να καταχωρηθεί.

Αναλογιστείτε μετά από αυτό κι αν πρέπει να επιλέξουμε επιτέλους ή όχι, κάτι καλύτερο για την τύχη της προσωπικής μας ζωή. Σκεφτείτε μετά και το κατά πόσο θα μπορούσε να γίνει χρήσιμη η παραμονή μας στην συνεχιζόμενη αδιαφορία για το δικό μας μέλλον, όπως και για το μέλλον όλων των συνανθρώπων μας βέβαια, αφού κανείς δεν ζει μόνος του σ’ αυτήν την ζωή όπως είπαμε.

Οι διαβολάνθρωποι βέβαια το κατάλαβαν αυτό και πολύ καλά μάλιστα το έχουν εμπεδώσει, αφού κανέναν δικό τους δεν τον αφήνουν αβοήθητο στην επαγγελματική και στην ιδιωτική του ζωή, όσο πλούσια κι αν είναι. Κάνουν τα πάντα δηλαδή για να στηρίξει ο ένας τον άλλον, μη τυχόν και χάσουν τα κεκτημένα.

Κοινός είναι ο αγώνας τους λοιπόν. Εμείς μόνον κοιμόμαστε όπως αυτοί βέβαια το επιδιώκουν και τίποτε από όλα αυτά δεν μελετούμε καθώς πρέπει, ώστε να συσπειρωθούμε επιτέλους και να μπούμε ενεργά στον δικό μας τίμιο σκοπό.

Αν θέλουμε να μπούμε σ’ αυτήν την λογική πάντως και να έχουμε προσεγμένο κι ελεγχόμενο αποτέλεσμα για την ψυχή μας και για την επίγεια ζωή μας, δεν έχουμε παρά να βάλουμε τώρα κιόλας τον Χριστό μπροστά μας κι Αυτός ως Θεός να μας οδηγήσει με ασφάλεια στο τέρμα του σκοπού μας.

Κι Αυτόν πρέπει να βάλουμε μπροστά μας, αφού είναι κι ο μόνος που μπορεί να μας διαφυλάξει από της παγίδες του διαβόλου, αλλά κι ο μόνος είναι που μπορεί να τις ακυρώσει, αρκεί να κάνουμε κι εμείς βέβαια όσα ήμαστε υποχρεωμένοι.

Μιχάλης Αλταλίκης

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *