Ο Φόβος κι ο φόβος

    Όταν λέμε φόβο Θεού λοιπόν, θα πρέπει να εννοήσουμε ότι με πολύ σεβασμό και καθαρή καρδιά, με απόλυτη ειλικρίνεια και επίγνωση της δικής μας υπόστασης θα πρέπει να φέρνουμε στο μυαλό μας τον Θεό μας, όπως και με πολύ προσοχή να συνομιλούμε μαζί Του, αφού εκτός από εύσπλαχνος πατέρας μας, είναι και δημιουργός μας.

Αυτός ο φόβος του Θεού δηλαδή, δεν έχει καμιά σχέση με τον φόβο που μας προκαλούν οι δαίμονες, το άγνωστο, οι κοινές φαντασίες, ο θάνατος, οι αρρώστιες, ή ο κίνδυνος του να πάθει κάτι κακό κάποιο μέλος του οικείου περιβάλλοντός μας ας πούμε.

Εμείς βέβαια, από ένα σωρό παρόμοιους φόβους πάσχουμε κι αυτοί πάλι, από την νηπιακή μας ηλικία μαυρίζουν την ψυχή μας, γιατί ζούμε με αρκετή αταξία, άγνοια, απροσεξία, εγωισμό, μόνοι μας και προπαντός, με καμιά ηθελημένη συμμετοχή του Θεού στην ζωή μας.

Φορτωμένοι λοιπόν με όλους αυτούς τους φόβους και άλλους τόσους που ο καθένας από εμάς έχει στο μυαλό του και του στερεί την ηρεμία, πώς είναι δυνατόν να αντιμετωπίσουμε την ζωή μας με ασφάλεια;

Ότι κι αν κάνουμε δηλαδή. Ότι κι αν επιχειρούμε. Πιεσμένοι και επηρεασμένοι από αυτούς τους φόβους το κάνουμε, γι’ αυτό κι αυτά που μας προκύπτουν ως αποτέλεσμα, ποτέ δεν είναι έτσι όπως εμείς θα θέλαμε.

Η μόνη συνταγή λοιπόν, για όλα όσα σκεφτόμαστε να κάνουμε ή να αποφασίσουμε για την ζωή μας και να έχει ελεγχόμενο τουλάχιστον  αποτέλεσμα, είναι να σταθούμε με εμπιστοσύνη και ειλικρίνεια μπροστά στον Θεό κι αφού του αναφέρουμε με σεβασμό το πρόβλημά μας, να περιμένουμε μετά την δική Του πατρική και σοφή συμβουλή, ή και συμμετοχή, όποια κι αν είναι, όσο κι αν δεν συμφωνεί κατ’ αρχήν με τις δικές μας επιθυμίες και με αυτές μάλιστα που εμείς βάλαμε με το μυαλό μας να μας προκύψουν.

Αν δεν έχουμε όμως μια τέτοια διάθεση κι από μόνοι μας κάνουμε ότι βάζει ο νους μας, μάλλον δεν θα είναι το αποτέλεσμα τέτοιο που να εξασφαλίζει εκτός από τις επιδιώξεις μας και την σωτηρία της ψυχής μας, αφού στο τέλος, μόνον αυτή από το είναι μας θα σταθεί μπροστά στον Θεό, προκειμένου να του πει τι κάναμε και δεν έκανε όταν την είχαμε στο σώμα μας και την κατεύθυνε εδώ κι εκεί ανεξέλεγκτα.

Τα ξέρουν και οι δαίμονες όμως αυτά κι επειδή πράγματι θέλουν το κακό μας, δεν σταματούν να μας σπρώχνουν προς την αθεΐα, ώστε μέσω κι αυτής να μας κάνουν ότι βάζει ο δικός τους άρρωστος νους.

Επειδή όμως και με την βοήθεια του φόβου μπορούν να μας οδηγήσουν αυτοί εκεί κι που θέλουν, επιτούτου μας γεμίζουν με επιπλέων φόβους.

Και τους μεγαλώνουν τόσο μέσα μας αυτούς, ώστε ποτέ να μην μπορέσουμε να τους υπερβούμε, οπότε, θέλοντας και μη, να κάνουμε ότι μας υποδεικνύουν αυτοί, έστω κι αν πρόκειται να χαθούμε και μαζί μας, να χαθεί και η ψυχή μας.

Αν έχουμε τον Θεό μαζί μας βέβαια, κανείς και τίποτε δεν μπορεί να μας κάνει και το παραμικρό κακό. Αν δεν Τον έχουμε όμως, όλα παίζονται μέχρι να Τον ψάξουμε κάποια στιγμή έστω και στο παραπέντε.

Αφού μας αγαπάει όμως Αυτός και μόνον δικά Του παιδιά είμαστε, σε κανέναν δεν θέλει να μας αφήσει αβοήθητους. Μέχρι και την τελευταία στιγμή δηλαδή, με ζήλο θα προσπαθεί να μας θυμίζει την ύπαρξη Του, ώστε με συναίσθηση επιτέλους να ζητήσουμε την βοήθειά Του.

Αν την ζητήσουμε βέβαια, σε καμιά περίπτωση δεν θα μας την στερήσει. Αμέσως θα το κάνει και μάλιστα πολύ πριν περάσει από το δικό μας μυαλό η ανάγκη αυτού του αιτήματος. Αυτό ιδικά κι εγώ μπορώ να σας το βεβαιώσω κι από πείρας θα το κάνω μάλιστα, μέσα από αυτά που ήδη σας ανάφερα κατά καιρούς στα προαναφερθέντα κεφάλαια.

Μελετώντας όμως αυτά που τελευταίως βλέπουμε να μας συμβαίνουν, είδατε με πόσους φόβους μπλοκάρουν το μυαλό μας τα διαβολοπαίδια και οι συνεργοί τους;

Μας φόρτωσαν μια ίωση, την οποία εν γνώση τους μας την διόγκωσαν τόσο, ώστε από μόνη της πια να φαίνεται πολύ φοβική. Κι αφού μας φόρεσαν μάσκες μη κολλήσουμε ο ένας στον άλλον την ίωσή τους, περισσότερο μας φοβίζουν έκτοτε κάθε ώρα και ημέρα, ανακινώντάς μας όλους τους θανάτους που προκύπτουν στα νοσοκομεία της χώρας μας.

Κανόνισαν δε έτσι το πράγμα, ώστε όλοι αυτοί οι θάνατοι των νοσοκομείων, να χρεώνονται στην επικινδυνότητα της ίωσής τους, αλλά και φαίνεται ότι πράγματι προέρχονται από αυτήν.

Επί τούτου βέβαια μας ανακοινώνουν και μάλιστα με στόμφο τόσο συχνά τους καθημερινούς θανάτους των συνανθρώπων μας, ώστε όχι μόνον να μας φοβίσουν μέσω αυτών, αλλά και να μας τρομοκρατήσουν παράλληλα.

Κι αν δεν βάλουμε μας λένε το εμβόλιο τους, αυτό δηλαδή που θα μας κάνει πρόβατά τους όπως το σκέφτονται, ασφαλώς και θα πεθάνουμε όλοι μας. Αυτό μας λένε κάθε τόσο.

Από αυτόν ιδικά τον φόβο του θανάτου κυριευμένοι κι εμείς, μέρα και νύχτα σκεπτόμαστε, πότε επιτέλους θα έρθει το εμβόλιο τους, ώστε να σωθούμε, όπως μας το υπόσχονται αυτοί που βεβαιωμένο είναι ότι θέλουν να μας κάνουν δούλους τους.

Κι ενώ από φόβο για την ζωή μας, μάλλον σκοπεύουμε να δεχθούμε τις συμβουλές τους και να τους υπακούσουμε, μια κι έχουμε μυαλό όπως ακούω πολλούς να μου το λένε, καμιά φωνή δεν υψώνουμε προς τον πατέρα και Θεό μας για τον ίδιο λόγο, που διακαώς κι Αυτός περιμένει το κάλεσμά μας ώστε να μας βοηθήσει.

Συμπεριφερόμενοι δηλαδή, σαν να μην έχουμε καθόλου μυαλό, μάλλον τείνουμε να πιστέψαμε τελικά, ότι ίσως και δεν υπάρχει ο Θεός κι αν υπάρχει πάλι, μάλλον θα είναι ευάλωτος κι αυτός στον κορωνοϊό, οπότε, τίποτε δεν θα μπορέσει να μας κάνει.

Είναι τέτοιος ο φόβος μας δηλαδή για την πιθανή απώλεια της ζωής μας από αυτόν τον ιό, που την μάσκα τους πολλοί και μέσα στο σπίτι τους την φορούν. Μερικοί δε όπως είδα, διπλές τις φορούν και σαν βρακιά κρεμασμένα από τα αυτιά τους τις έχουν από φόβο μη κολλήσουν τον ιό, από αυτούς που βλέπουν σαν κι εμένα να μη φορούν ούτε μία, κατανοώντας ότι είναι εντελώς άχρηστη η μία κι εντελώς βλακεία η δεύτερη.

Αν λοιπόν και για κάποιον λόγο που ο Θεός μας, κρίνει ότι είναι καλύτερα και για εμένα προσωπικά να με καλέσει κοντά Του σήμερα κιόλας και διαμέσου αυτού του ιού συγκεκριμένα, ας το κάνει και πολύ θα το χαρώ. Αρκεί βέβαια να είμαι μαζί Του.

Αν δεν θέλει όμως Αυτός να κάνει κάτι τέτοιο, κανένας ιός και κανένα από τα διαβολοπαίδια του δεν θα μπορεί να μου κάνει κάτι κακό, όσο κι αν επιμένει, όσο κι αν το μεθοδεύει, όσο κι αν το προσπαθεί, γιατί ο Χριστός μας έχει τον πρώτο λόγο και μόνον ο δικός Του λόγος έχει εξουσία επάνω μας και κανένας άλλος.

Τελεία και παύλα επ’ αυτού. Όσοι έχουν αφτιά που να ακούν, ας το ακούσουν μας είπε ο Χριστός μας. Κανένας φόβος λοιπόν δεν μπορεί να αλλάξει αυτήν την σειρά. Εμπιστευτείτε τον πατέρα και Θεό μας και μη φοβάστε τίποτε και κανέναν.

Κι επειδή θέλω να σας βεβαιώσω για όσα σας αναφέρω παραπάνω, θα σας θυμίσω τα βασανιστήρια που έκαναν οι χωρίς καθόλου μυαλό και πρόχειρα ζώντες άνθρωποι, στον Άγιο μας Κλήμη για παράδειγμα και πως και με ποιόν τρόπο κι επί πόσα χρόνια συμμετείχε κι ο Χριστός μας στο μαρτύριό του.

Για την ακρίβεια μάλιστα, είκοσι οκτώ ακατάπαυστα χρόνια τον βασάνιζαν και δέκα βασιλείς και έπαρχοι κατά σειρά πέρασαν από πάνω του αν και ζούσαν ως συνάνθρωποί μας και ποτέ δεν μπόρεσαν να του καταβάλουν το Χριστιανικό του φρόνιμα.

Κούραζε τους δημίους του όταν τον χτυπούσαν κι εφάρμοζαν επάνω του άγρια και απάνθρωπα βασανιστήρια κι επειδή δεν κατάφερναν να του κάνουν τίποτε αν και τον ξέσκιζαν, έφταναν στο σημείο οι έπαρχοι να αντικαθιστούν τους δήμιους τους κάθε τόσο, στην προσπάθειά τους να τους  ξεκουράσουν.

Προκειμένου δε να πεθάνουν τον Άγιο από ποιο σκληρά βασανιστήρια, δεν βάζει ο νους σας τι εφάρμοζαν επάνω του χωρίς κανένα θετικό γι’ αυτούς αποτέλεσμα. Ούτε σάρκες, ούτε κόκκαλα του άφησαν απαίδευτα. Όλα τα κακομεταχειρίστηκαν από άκρατη βλακεία.

Κι όμως, ο Άγιος παρέμενε υγιείς, ακμαίος και δυνατός κι αυτός ήταν ο λόγος που ο ένας τον έστελνε στον άλλον να του εφαρμόσει τα δικά του βασανιστήρια κατά διαστήματα, προκειμένου να αποφύγουν τον χλευασμό των υπηκόων τους κι εξαιτίας αυτού χάσουν το κύρος της σκληρότητάς τους, απέναντι σ’ αυτούς που εξουσίαζαν και δεν ήθελαν να τους επιτρέψουν να ασπασθούν των Χριστιανισμό για θρησκεία τους.

Όλους τους Χριστιανούς της εποχής τους, με πολύ λιγότερα βασανιστήρια κατάφερναν να τους πεθάνουν. Προς δόξαν του Χριστού μας όμως, αυτά που εφάρμοσαν στον Άγιο Κλήμη και τον συναθλητή του Αγαθάγγελο, όσο θανατηφόρα κι αν ήταν, έσβηναν αμέσως, γιατί μονίμως τους στήριζε ο Χριστός μας.

Και μέσα σε πυρακτωμένο καμίνι τους έριξαν ελπίζοντας να καούν αφού δεν πέθαιναν με τίποτε και την επόμενη μέρα τους έβγαλαν με την ελπίδα να τους βρουν εντελώς λιωμένους και για μεγάλη τους έκπληξη, πάλι τους βρήκαν υγιείς και χαρούμενους, λες και βρισκόταν σε πανήγυρη.

Ούτε και τα μαλλιά τους δηλαδή δεν κάηκαν. Έφριξα που λέτε με αυτά που διάβασα. Γι’ αυτό κι ανεπιφύλακτα πια σας προτείνω, να βρείτε τον βίο του Αγίου Κλήμη και να θαυμάσετε κι εσείς μαζί μ’ εμένα διαβάζοντάς τον.

Μέσα από τον βίο του δε, θα σας δοθεί και η ευκαιρία να θαυμάσετε και το μεγαλείο που έχει ο Χριστός μας. Απλόχερα το φανερώνει μέσα από τα βασανιστήρια του Αγίου Κλήμη και του Αγαθάγγελου. Σ’ αυτόν δε, όχι μόνον την δύναμή Του Χριστού μας θα δείτε πολύ καθαρά, αλλά και το ενδιαφέρον Του θα δείτε γι’ αυτούς που πράγματι τον αγαπούν.

Κι εγώ τυχαία πρέπει να πω ότι βρήκα το πολύ μικρό τεύχος που είναι αφιερωμένο στο όνομά του Αγίου κι επειδή μου έκανε εντύπωση το όνομά του, επί τόπου και μέσα στο βιβλιοπωλεία στάθηκα και το ξεφύλλισα.

Αφού διάβασα τον βίο του λοιπόν, έκθαμβος έμεινα κι εγώ από το είδος και την ποσότητα των βασανιστηρίων που του επέβαλαν οι ειδωλολάτρες άνθρωποι και πολύ με ικανοποίησε το γεγονός, που τίποτε θετικό γι’ αυτούς δεν τους προέκυψε.

Εκείνο που φαίνεται όμως πολύ καθαρά, εκτός από το σθένος και την πίστη του Αγίου προς τον Χριστό μας, είναι το ανόητο μένος των ανθρώπων, που ενώ έβλεπαν την υπεράνθρωπη δύναμη του όντως Θεού ενεργούμενη επάνω στον Άγιο, δεν μπορούσαν να κάμψουν τον δικό τους χωρίς καθόλου μυαλό εγωισμό.

Κι ενώ έβλεπαν τους υπηκόους τους να τρέχουν πίσω από τον Άγιο και να μαζεύουν κομμάτια από τις σάρκες του που έπεφταν στον δρόμο, γιατί μέσω αυτών τους έφευγαν όλες οι ασθένειες όσο δύσκολες κι αν ήταν, αυτοί ακόμη του προξενούσαν σωματικές βλάβες, πιέζοντας τον να θυσιάσει στους μαρμάρινους θεούς τους, χωρίς να περνά καμιά σκέψη από το μπλοκαρισμένο μυαλό τους, μήπως κι έκανα λάθος για όσα είχαν υπόψιν τους περί του Θεού.

Όπως αντιλαμβάνεστε λοιπόν, από ανέκαθεν παρίσταναν τους θεούς οι άνθρωποι και καθοδηγούμενοι από τον μισάνθρωπο διάβολο, ένα σορό επέβαλαν στους ανθρώπους προκειμένου να τους κάνουν ομοίους τους, όπως και να τους απομακρύνουν από τον όντως Θεό.

Και στα χρόνια μας το ίδιο κάνουν αυτοί που μας κουνούν το δάχτυλο και κλείνουν τις εκκλησίες μας. Μας απαγόρευσαν τον εκκλησιασμό όπως είδατε, όπως μας απαγόρευσαν έμμεσα και την θεία κοινωνία, που δεχόμαστε, εις ίασιν ψυχής τε και σώματος.

Μας αναγκάζουν δε να δεχθούμε με το ζόρι τον απόλυτο έλεγχό μας, μέσω των μέσων που έχουν στην διάθεσή τους, με την ελπίδα να γίνουμε πρόβατά τους και μάλιστα με την βοήθεια του εμβολίου που μας ετοίμασαν.

Έμεσα όμως και πάλι, μας υποχρεώνουν να δεχθούμε ότι δεν υπάρχει Θεός κι ότι αυτοί κανόνισαν ώστε να υπάρχει ένας κοινός θεός για όλους τους ανθρώπους της γης, για να είμαστε όπως είπαν όμοιοι μεταξύ μας στο μέλλον.

Μας υποχρεώνουν να αρνηθούμε τον Χριστό μας δηλαδή και να δεχθούμε στην θέση Του κάτι άλλο, που αυτοί θα ονομάσουν θεό μας, έστω κι αν πίσω από αυτόν θα κρύβεται ο διάβολος.

Και θα το κάνουν αυτό όπως μας είπαν, γιατί οι υπάρχουσες θρησκείες, μόνον έριδες και αναστάτωση φέρνουν στους λαούς.

Κι αφού αυτοί συμφώνησαν με τα παραπάνω, εμάς δεν μας πέφτει κανένας λόγος λένε. Σε διαφορετική περίπτωση μας είπαν, ότι δεν θα μπορούμε να κάνουμε τίποτε στην ζωή μας αν δεν έχουμε λάβει το εμβόλιο τους, αφού μέσω αυτού θέλουν να κάνουν αυτά που το άρρωστο μυαλό τους τους οδηγεί.

Αυτά όμως κι εσείς τα ακούσατε, δεν τα άκουσα μόνον εγώ, οπότε, όσοι έχουν αυτιά ας τα ακούσουν ακόμη μια φορά.

Όσοι όμως θέλουν να πάρουν δύναμη αντίστασης για όσα θέλουν να μας επιβάλουν αυτοί οι σαν θεοί συμπεριφερόμενοι, ας σηκώσουν μαζί μ’ εμάς τα χέρια τους ψηλά κι ας ζητήσουν με θάρρος την βοήθεια του Χριστού μας.

Αυτός ιδικά, ποτέ δεν θα μας αφήσει έρμαια στα χέρια των αντίχριστων, όσο κι αν ισχυρίζονται κι αυτοί ότι μας κυβερνούν δήθεν.

Μιχάλης Αλταλίκης

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *