Πρωτοχρονιά σήμερα

   Πρωτοχρονιά βέβαια σήμερα, αλλά και ούτε έναν άνθρωπο δεν συνάντησα στον δρόμο μου πηγαίνοντας προς στην εκκλησία της περιοχής μας. Αν και βάδισα δηλαδή κοντά ένα χιλιόμετρο απόστασης μέχρι να φτάσω εκεί, ούτε στους κεντρικούς δρόμους είδα ανθρώπους να περπατούν, ούτε και στους μικρότερους που χρησιμοποίησα.

Εφτά και μισή το πρωί ήταν όμως, οπότε, δικαιολόγησα την απουσία τους, αφού όλοι ξενύχτησαν από την ανάγκη που είχαν να ξεδώσουν, λόγω του συνεχιζόμενου εγκλεισμού τους στα σπίτια τους και της συνεχούς καταπίεσης που δέχονται από τα δήθεν μέσα ενημέρωσης, όπως κι από αυτούς που επιβάλουν ως ιδικοί τάχα, αυτά τα χωρίς καλό αποτέλεσμα βάναυσα μέτρα.

Από αυτούς δηλαδή τους ιδικούς, που δεν έκαναν τίποτε για την προληπτική ιατρική όπως έπρεπε και το μόνο που κάνουν κοντά ένα χρόνο τώρα, είναι να μας φοβίζουν συνεχώς κάθε ώρα και μέρα, αναφέροντας μόνον, πόσοι συνάνθρωποί μας πέθαναν σήμερα και πόσοι μάλλον θα πεθάνουν αύριο, ή μεθαύριο, ώστε να πεθάνουμε όλοι μας από φόβο επιτέλους, για να μας αποδείξουν αυτοί, ότι δήθεν είναι γιατροί και τάχα πάσχουν για το καλό μας.

Αυτοί δηλαδή, που με μια ανεξήγητη εμμονή, επιμένουν να μας λένε συνεχώς, πόσο απαραίτητο είναι το να εμβολιασθούμε όλοι από το εμβόλιο που τους επιβλήθηκε, για το οποίο μάλιστα δεν ξέρει τίποτε, ούτε και η κατασκευάστρια εταιρεία.

Αυτό μάλιστα, η ίδια το δηλώνει μέσα στα επίσημα έγγραφα που παρέδωσε στον ΠΟΥ προκειμένου να πάρει έγκριση, λέγοντας πολύ γλαφυρά εντός αυτών, ότι ασφαλώς και δεν γνωρίζει να μας πει ποιες θα είναι οι συνέπιες που θα προκαλέσει το εμβόλιο τους, σε όσους από τους ανθρώπους θα θελήσουν να το εμβολιασθούν.

Και δεν ξέρει μας λέει τι θα προκαλέσει αυτό αμέσως μετά από την χρήση του, ή μετά από ένα, ή δύο μήνες, γιατί απλούστατα, δεν διαθέτει στοιχεία για τις επιδράσεις αυτού του εμβολίου στους οργανισμούς των ανθρώπων, δεδομένου ότι δεν έχει στα χέρια της σχετικά αποτελέσματα, από προηγούμενες κλινικές εφαρμογές.

Κι αφού δεν έχει τώρα αποτελέσματα, από αυτά που θα προκύψουν μετά του εμβολισμού των ανθρώπων θα αποκτήσει την απαιτούμενη εμπειρία, προκειμένου να μας πουν τελικά τι κάνει, αν κάνει κάτι καλό, ή κακό το εμβόλιό τους, ώστε να δικαιολογηθεί, ή όχι και η χρήση του από τους ανθρώπους.

Πειραματόζωα λοιπόν θέλουν να έχουν και καθόλου δεν τους ενδιαφέρει, αν πεθάνουν και μερικές χιλιάδες, ή εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που θα δεχθούν να εμβολιασθούν, έστω κι αν το κάνουν κάτω από καταπιεστικούς τρόπους.

Οι πολιτικοί μας δηλαδή, οι γιατροί τους και οι δημοσιογράφοι τους είναι αυτοί που θέλουν να μας επιβάλουν αυτό το εμβόλιο κι από κοινού το προσπαθούν υπέρ της γνωστής εταιρείας κι όπως πολύ καθαρά φαίνεται από την συμπεριφορά τους, τίποτε λογικό δεν θέλουν να κάνουν για το θέμα του ιού που μας προέκυψε.

Κι από εγωισμό και μόνον, ή για άλλον λόγο πιθανόν που αυτοί γνωρίζουν κι όχι εμείς, πουθενά αλλού δεν βλέπουν κι από κανέναν άλλον δεν ακούν, τι σχετικό και τι λογικά ωφέλιμο μπορεί να γίνει για την αντιμετώπιση του κοινού προβλήματος.

Εμμένοντας λοιπόν, μόνον σ’ αυτά που αυτοί θέλουν να μας επιβάλουν, ένα πράγμα δηλώνουν πολύ καθαρά κι από μόνοι τους χωρίς να το υπολογίζουν, ότι επιβεβαιώνουν τον αρχαίο πρόγονό μας που έλεγε πολύ σοφά, το ουδείς μωρότερος των ιατρών, αν δεν υπήρχαν οι δάσκαλοι, αν και στην προκυμμένη περίπτωση, οι πολιτικοί μας και οι δημοσιογράφοι μας είναι οι δάσκαλοι.

Οι Κινέζοι γιατροί για παράδειγμα και στην περιοχή μάλιστα που ξέφυγε δήθεν ο ιός, δεν επέβαλαν κανένα εμβόλιο. Αντιθέτως, έκαναν κάτι πολύ λογικό για την περίπτωση, τιμώντας με την πράξη τους την ιατρική, όπως και τους όντως γιατρούς όλης της γης.

Αυτοί λοιπόν, κανέναν δεν άκουσαν κι από κανέναν δεν πήραν εντολές. Λογικά κι απλά σκεπτόμενοι μόνον, δέκα εκατομμύρια ανθρώπους τεστάρισαν, αναζητώντας θετικούς στον κορωνοϊό.

Από αυτούς λοιπόν, μόνον οι πεντακόσιες χιλιάδες περίπου εμφανίσθηκαν θετικοί. Κι αφού αυτούς μόνον βρήκαν, αυτούς κράτησαν στα νοσοκομεία που έκαναν μόνον για τον κορωνοϊό και μετά από δεκαπέντε μέρες τους έστειλαν όλους υγιείς στα σπίτια τους.

Και δεν έμειναν μόνον σ’ αυτό, γιατί ως γνήσιοι γιατροί κι όχι Γιαλατζή σαν τους δικούς μας, έψαξαν στις καλλιεργείς όλων αυτών των δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων, αναζητώντας σε κάποιους από αυτούς τουλάχιστον να βρουν ζωντανά κύτταρα κορωνοϊού, άρα και μεταδόσιμα.

Όσο κι αν έψαξαν όμως, σε κανέναν δεν βρήκαν ζωντανά. Ούτε σ’ αυτούς που ήταν συμπτωματικοί δηλαδή, αλλά ούτε και σ’ αυτούς που ήταν ασυμπτωματικοί. Εξ αυτού λοιπόν ορμώμενοι, κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι κανείς δεν μπορεί να μεταδώσει τον ιό, αφού πολύ απλά δεν διαθέτουν ζωντανά κύτταρα.

Αναζητώντας ωστόσο κάποιο λογικό λόγο και γι’ αυτήν την συμπεριφορά του ιού, υπέθεσαν ως πράγματι επιστήμονες γιατροί, ότι μάλλον δεν είναι εύκολο να εντοπισθεί ο ζωντανός ιός, γι’ αυτό και δεν τον βρήκαν σε κάποιον έστω από τους δέκα εκατομμύρια τεσταρισμένους.

Αν και τους κάλυπτε λοιπόν η επιστημονική τους έρευνα, οι όντως γιατροί, δεν σταμάτησαν να ψάχνουν. Βρήκαν τρόπο να ολοκληρώσουν την έρευνά τους κι αφού απομόνωσαν τελικά ζωντανά κύτταρα μέσα από την καλλιέργεια που έκαναν με πολύ προσοχή σε άλλους ανθρώπους που εμφάνισαν συμπτώματα, κατάφεραν τελικά να αποδείξουν, ότι το ποσοστό μετάδοσης είναι όχι μόνον μηδαμινό, αλλά και ευκόλως αντιμετωπίσιμο.

Μετά από αυτό λοιπόν, άφησαν όλους τους ανθρώπους να ζουν ελεύθερα, όπως έκαναν πριν. Και με την εντολή μάλιστα, να μην φορούν πλέον μάσκες στους δρόμους, ή στις δουλείες τους, αφού και άχρηστες είναι και από τίποτε δεν προστατεύουν.

Κανείς λοιπόν δεν μεταδίδει τον κορωνοϊό κι αν κάποιος παρουσιάσει σύμπτωμα, ξέρουν πλέον τι να του κάνουν για να τον στείλουν γρήγορα στο σπίτι του και στην δουλειά του. Κανέναν δηλαδή δεν διασωλήνωσαν.

Εμβόλιο όμως δεν επιβάλουν σε κανέναν, γιατί απλούστατα δεν χρειάζεται. Αν λοιπόν όλοι αυτοί που αποφάσισαν να κάνουν αυτά τα τεστ και σε δέκα εκατομμύρια ανθρώπους μάλιστα είναι γιατροί, πολύ θα ήθελα να μου πει κάποιος, τί επιτέλους είναι αυτοί, που σ’ εμάς παρουσιάζονται ως δήθεν ιδικοί γιατροί και μανιωδώς προσπαθούν, μόνον για το πως να μας εμβολιάσουν με ένα εμβόλιο, που κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να προκαλέσει σήμερα, αύριο, ή μετά από δυο μήνες.

Όσο για το τι θα γίνει, ή τι θα προκαλέσει αυτό το εμβόλιο μετά από ένα χρόνο στους χρήστες του, ούτε και η εταιρεία που το κατασκεύασε όπως μας είπε μπορεί να μας το πει, αφού όπως το δηλώνει, δεν έχει στοιχεία στα χέρια της.

Αυτός άλλωστε είναι κι ο λόγος, που μας ζητάει να της υπογράψουμε πριν βάλουμε το εμβόλιό της, ότι οικειοθελώς το κάνουμε κι ότι δεν φέρει καμιά ευθύνη η εταιρεία, για το όποιο αποτέλεσμα προκύψει αμέσως μετά, ή στο απώτερο μέλλον.

Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, μόνον ο Θεός ξέρει τί θα μας προκύψει μετά από τον εμβολιασμό μας και αλλοίμονό μας έχω να πω πάλι, αν ενδώσουμε τελικά κι από φόβο μη πεθάνουμε από τον κορωνοϊό, τρέξουμε να πεθάνουμε από το εμβόλιο.

Και απροστάτευτοι καθώς ήμαστε πρέπει να πω πάλι, ζώντας εντελώς πια απομακρυσμένοι από τον Θεό, δεν ξέρω τι θα κάνουμε τελικά, αν βρεθούμε κάποια στιγμή, έστω και αναγκασμένοι μπροστά στο δίλημμα του να κάνουμε, ή όχι το εμβόλιό τους.

Καθόλου μην αμφιβάλετε λοιπόν, ότι κι αυτό έχουν στο μυαλό τους να μας κάνουν οι βασανιστές μας, έστω κι αν είναι πολλοί οι γιατροί που αντιδρούν για την χρήση του εμβολίου και συνεχώς μας λένε από το διαδίκτυο, ότι δεν έχει καμιά ιατρικής μορφής αποτελεσματικότητα, αφού δεν είναι φάρμακο.

Και για να μην ψάχνουμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα όπως μας προτείνει να κάνουμε ο παραπάνω φορέας των τριών, πολύ ποιο λογικό είναι να τρέξουμε τουλάχιστον και με θάρρος μάλιστα προς τον Χριστό μας κι ας κατανοήσουμε επιτέλους, ότι ως Θεός ζώντων ανθρώπων Αυτός και ακούει και βλέπει και πολύ νοιάζετε για τα παιδιά Του.

Παραδεχθείτε λοιπόν, ότι εμείς Τον ξεχάσαμε κι όχι Αυτός εμάς κι επειδή δεν ξέρουμε τώρα τί ακριβώς πρέπει να κάνουμε για την επανασύνδεσή μας μαζί Του, φτάσουμε στο σημείο να επαναλαμβάνουμε το ίδιο μέσα μας με την βοήθεια του μισάνθρωπου, ότι μάλλον και δεν υπάρχει Θεός.

Κι επειδή όπως δείχνουν τα πράγματα, μάλλον αυτό μας φαίνεται ποιο πιστευτό, πάλι ανησυχώ, ότι καμιά κίνηση δεν θα κάνουμε προς το να Τον γνωρίσουμε τουλάχιστον, όπως και να Του αναφέρουμε με ειλικρίνεια τις σκέψεις μας.

Αν κάνουμε αυτήν την κίνηση, ασφαλώς και θα δούμε από εκεί και μετά την βοήθειά Του, όπως ασφαλώς και θα δούμε να κάνει Αυτός τα υπόλοιπα που χρειάζονται αντί για εμάς, όσο δύσκολα κι αν είναι, μέχρι να συνδεθούμε επιτέλους μαζί Του.

Ας κάνουμε λοιπόν αυτό που είναι λογικό κι ας σταματήσουμε να επιβάλουμε στην ζωή μας αυτά που και μάταια είναι και άσκοπα είναι και παράλογα είναι, αν και για αποκούμπι τα διατηρούμε μέσα μας.

Αυτά σκεφτόμουν δηλαδή από βραδύς και λίγο πριν την έναρξη του νέου χρόνου, όταν κι εγώ ανέβηκα στην ταράτσα της πολυκατοικίας μας μαζί με άλλους ένοικους, προκειμένου να δω από εκεί πάνω την αντίδραση των ανθρώπων, που πριν ακόμη αλλάξει ο χρόνος άρχισαν να ρίχνουν πυροτεχνήματα και κροτίδες.

Και άλλα χρόνια βέβαια έκαναν μερικοί κάτι παρόμοιο, αλλά αυτήν την αλλαγή του χρόνου την έκαναν με μανία θα έλεγα, γιατί χιλιάδες κροτίδες και πυροτεχνήματα εκτοξεύτηκαν στον ουρανό, από όλες τις πολυκατοικίες της πόλη μας.

Και ήταν τέτοιος ο θόρυβος που προκαλούσαν, όσο ήταν και το βάρος που σήκωναν οι άνθρωποι, από τα άσκοπα κι εντελώς πειθαναγκαστηκά μέτρα, που έναν ολόκληρο χρόνο τους επιβάλουν οι τυραννικοί πολιτικοί μας, οι γιατροί μας, όπως και οι δημοσιογράφοι μας.

Από αγανάκτηση προς αυτούς λοιπόν και προς τα μέτρα τους, έριξαν, έριξαν, έριξαν οι άνθρωποι και με μίσος μάλιστα θα έλεγα στον ουρανό τις κροτίδες τους, αντί να τις ρίξουν εκεί που έπρεπε και με αυτή την ενέργεια, τρέλαναν τα πουλιά που δεν ήξεραν κατά πού να κρυφτούν, γι’ αυτό και γύριζαν σαν τρελά από δένδρο, σε δένδρο αναζητώντας ησυχία, αν και εις μάτην πρέπει να πω, αφού μισή ώρα κοντά διήρκησε το πανηγύρι.

Ακόμη και οι γάτες ταράχθηκαν από τον υπερβολικό και σαν σε  πόλεμο θόρυβο και μη ξέροντας κατά που να κρυφτούν από τους κρότους, σαστισμένες έτρεχαν πάνω, κάτω στους δρόμους.

Μετά από αυτό βέβαια, από τα μπαλκόνια τους οι άνθρωποι ευχόταν στους γείτονές τους καλή χρονιά, όπως και το τέλος του κορωνοϊού, έστω κι αν κανείς από αυτούς δεν το πίστευε αυτό εσώψυχα.

Μπαίνοντας στα σπίτια τους μετά, συνέχισαν να εύχονται τα ίδια μεταξύ τους κι αφού έπιασαν τα κινητά στα χέρια τους, έκαναν το ίδιο απευθυνόμενοι τους συγγενείς που δεν ήταν μαζί τους, όπως έκαναν τις άλλες χρονιές προκειμένου να υποδεχθούν όλοι μαζί τον νέο χρόνο.

Καλή χρονιά, καλή χρονιά, έλεγαν συνεχώς, θαρρείς και η νέα χρονιά είναι σε θέσει να μας φέρει κάτι καλό από μόνη της, αλλά αφού έτσι μάθαμε να κάνουμε, πάλι σ’ αυτήν στηρίξαμε τις ελπίδες μας αν και ματαίως, λες και δεν υπάρχει δυνατότητα να κάνουμε κάτι άλλο, ή να απευθυνθούμε κάπου αλλού, που είναι πολύ λογικό και ασφαλώς σίγουρα καλό για όλους μας.

Όσο κι αν περιμένουμε δηλαδή, να δεχθούμε βοήθεια από την χρονιά που εκ των πραγμάτων θα υποχρεωθούμε ως διάρκεια χρόνου να ακολουθήσουμε, τίποτε δεν θα μας προκύψει, αν δεν δούμε εμείς και κατάματα μάλιστα την πραγματικότητα κι αν δεν αποβάλουμε από μέσα μας την φαντασία που μας κατευθύνει.

Αν δεν ζητήσουμε από τον εαυτό μας επιτέλους ευθύνες, όπως και την αλλαγή της προσωπικής μας συμπεριφοράς, καθώς και την αλλαγή της στάσης που πρέπει να κρατήσουμε απέναντι στον Θεό μας θα σας πω πάλι και ας βλέπουν αντιπαιδαγωγική αυτήν την προτροπή οι δάσκαλοι, τίποτε καλό για όλους μας δεν θα μας προκύψει.

Ο Θεός βέβαια, διακαώς περιμένει να δει την επιστροφή μας, αλλά εμείς, ακόμη πιστεύουμε, ότι μια απλή χρονική διάρκεια είναι σε θέση να μας φέρει από μόνη της, όλα τα καλά που θα θέλαμε να μας συμβούν.

Όσο κι αν το πιστεύουμε όμως, κανένα καλό δεν θα μας φέρει κι απομακρυσμένοι καθώς είμαστε από τον Θεό, πάλι θα τα αφήσουμε όλα στα χέρια του μισάνθρωπου διαβόλου κι εφόσον αυτός ξέρει τι να μας κάνει, ασφαλώς και θα να μας χορέψει στο ταψί και καθόλου δεν θα μας λυπηθεί.

Κι αυτά λοιπόν σκεφτόμουν επιστρέφοντας από την εκκλησία στο σπίτι μου, αλλά βλέποντας γεμάτους τους δρόμους από τα αποκαΐδια των πυροτεχνημάτων, για δεύτερη φορά βεβαίωνα τον εαυτό μου, ότι πράγματι έγινε χαμός εχθές το βράδυ και κατά την διάρκεια της αλλαγή του χρόνου.

Από ότι μάθαμε όμως από φίλους και γνωστούς μας και στην γειτονική Ιταλία κάπως παρόμοια αντέδρασαν οι άνθρωποι από την ίδια καταπίεση κινούμενοι, αφού κι αυτοί βρήκαν τον πρωί της νέας χρονιάς εκατοντάδες νεκρά πουλιά στους δρόμους από τον θόρυβο των κροτίδων που πήραν μέρος και στην δική τους αντίδραση.

Μιχάλης Αλταλίκης

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *