Στο βουνό με τον τσέλιγκα

   Στο χωριό λοιπόν βρισκόμουν προ ημερών και καθώς από πριν φτάσω εκεί το είχα προγραμματισμένο, πήρα την γουρούνα μου ένα πρωινό μόλις βρήκα ευκαιρία και στο βουνό πήγα μια βόλτα μαζί της, προκειμένου να γευθώ έστω και κάτι λίγο από την μόνιμη και σοφή ηρεμία του.

Και το άγχος μου θέλησα να διώξω με την βοήθειά της βέβαια, γιατί με το ζόρι που τραβά η μηχανή της γουρούνας μου, στην προσπάθειά της να ανεβάσει εμένα, αλλά και το δικό της βάρος στις ανηφόρες που την υποχρεώνω να αντιμετωπίζει, κάθε φορά που κάνω το ίδιο, ίχνος από άγχος δεν μου επιτρέπει να κρατήσω μέσα μου.

Έως ότου βρεθώ στο εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννου δηλαδή, που είναι κι ο συνηθέστερος πρώτος προορισμός μου στο βουνό, τα πάντα φεύγουν από μέσα μου, αφού τα βογκητά της γουρούνας μου είναι αυτά που τα σκορπίζουν.

Μόλις σταθώ δε έξω από το παρεκκλήσι και σβήσω την μηχανή της, μόνον τα κελαϊδίσματα των πουλιών ακούω πλέον και τίποτε άλλο. Και το θρόισμα των φίλων στα δέντρα βέβαια ακούγετε, γιατί αρκετό αεράκι τα ανακατεύει εκεί πάνω.

Το ίδιο έκανα και την ημέρα που αναφέρομαι όμως, οπότε, βλέποντας τον τσέλιγκα να στέκετε όρθιος δίπλα από το κοπάδι με τα μαύρα γίδια του, πήγα να τον χαιρετήσω, αλλά και να γευθώ με την ευκαιρία θέλησα, έστω και κάτι από την ποιμενική σοφία του, γιατί πολύ σπάνια τον βλέπω σε ανοιχτό χώρο.

Είχε βάλει τα ζώα του στην ποτίστρα ο άνθρωπος, αυτήν δηλαδή που μόνιμα υπάρχει εκεί για τους συγκεκριμένους λόγους, ενώ αυτός πρόσεχε με την ανάλογη υπομονή την διαδικασία του ποτίσματος κι αν κάποια από τις γίδες του δεν μπορούσε να βρει πρόσβαση στο νερό της μεγάλης λεκάνης, αφού άλλες γίδες της έκλειναν τον δρόμο, αυτός έτρεχε να την βοηθήσει, ώστε να πιεί κι αυτή το αναγκαίο νερό.

Τα προσέχεις, του είπα ενώ τον χαιρετούσα. Αν δεν τα προσέξω εγώ απαντούσε αυτός, ούτε κι αυτά θα με προσέξουν. Για να μου δώσουν το γάλα που εγώ θέλω να πάρω από τα γίδια μου, πρέπει να τα βοσκίσω όπως πρέπει, εκεί που πρέπει και να τα ποτίσω τόσο όσο τα χεριάζετε.

Αν δεν κάνω εγώ την δουλειά μου καλά δηλαδή, ούτε κι αυτές θα μπορέσουν να κάνουν καλά την δική τους δουλειά και δεν είναι άλλη, από το γάλα που περιμένω να πάρω, αφού από αυτό θα ζήσουμε τόσο εμείς, όσο και οι γίδες μου.

Το δικό τους γάλα δηλαδή θα μου επιτρέψει να ζήσουμε μαζί και για όσο χρόνο μας αξιώσει ο Θεός να ζούμε αντάμα. Κι επειδή αυτά δεν μπορούν να σκεφτούν τίποτε άλλο εκτός από αυτό που πρέπει να βάλουν στο στομάχι τους, εγώ έχω υποχρέωση να ξέρω τι να κάνω σε κάθε περίπτωση, για την δική τους καλή ζωή κι όπως βλέπεις αυτό κάνω.

Διαφορετικά, αλλοίμονο στους διό μας πρέπει να πω, γιατί όπως μάθαμε από τους γονείς και τους προγόνους μας, το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα διό το πρόσωπο. Αν λείπει αυτή η διαδικασία από την ζωή μας, σε τίποτε σωστό δεν θα μπορούμε να ελπίζουμε.

Εμείς οι αγράμματοι τουλάχιστον το καταλάβαμε αυτό, γι’ αυτό και βοηθάμε ο ένας τον άλλον. Εσείς εκεί οι μορφωμένοι στις πόλεις, δεν κάνετε τίποτε άλλο από το να βγάζετε ο ένας τα μάτια του άλλου, γι’ αυτό και πάτε κατά διαόλου. Ο Θεός να με συγχωρέσει γι’ αυτό που είπα.

Δεν έχεις και άδικο του είπα και πριν καλά, καλά ολοκληρώσω τον λόγο μου, πάλει έλεγε αυτός. Τί σας μάθαν στα σχολεία λοιπόν; Πώς να σκοτώνετε ο ένας τον άλλον; Τάχα μαθαίνετε γράμματα. Τί γράμματα είναι αυτά, που δεν σας μαθαίνουν πως να σέβεστε τους ανθρώπους κι ο ένας τον άλλον;

Εγώ γίδια βόσκω εδώ και ύπνος δεν με πιάνει αν ένα από αυτά είναι άρρωστο. Όλη την ημέρα δίπλα μου το έχω μέχρι να δω ότι είναι καλά κι αν συνεχίζει να έχει πρόβλημα, στο σπίτι μου το παίρνω και ιδιαιτέρως το φροντίζω. Εσείς όμως; Αν δείτε κάποιον άνθρωπο στον γκρεμό, σκέφτεστε πως να του δώσετε μια κλοτσιά, να πάει παρακάτω.

Απορώ λοιπόν πως μπορείτε να ζείτε έτσι, που ούτε και τα ζώα μπορούν να κάνουν το ίδιο και τα λέτε ζώα εσείς οι γραμματιζούμενοι, για να τα προσβάλετε. Να ξέρεις όμως, ότι αυτά είναι καλύτερα από εμάς τους ανθρώπους.

Έπεσα σε έναν λάκκο προχθές εγώ και δεν μπορούσα από πουθενά να πιαστώ ώστε να βγω έξω. Ταλαιπωρήθηκα αρκετά εκεί μέσα χωρίς αποτέλεσμα και μη προσέχοντας κανείς τα γίδια μου, χάθηκαν αυτά μέσα στο βουνό. Και για μένα ανησυχούσα όπως καταλαβαίνεις, αλλά και για τα γίδια μου ανησυχούσα, γιατί μόνα τους καθώς ήταν από πολλά κινδύνευαν.

Ο γάιδαρος που έχω μαζί μου μόνον άκουσε την φωνή μου κι αυτός ήρθε να με βοηθήσει. Στάθηκε στην άκρη του λάκκου που λες και κλωτσούσε τα πουρνάρια εκεί, μέχρι που έφυγε μια τριχιά από τα σαμάρι του και έπεσε μέσα στον λάκκο.

Έπιασα την άκρη του σχοινιού κι αφού άρχισε να περπατάει αυτός, μπόρεσα τελικά να βγω μέσα από εκείνο το λαγούμι. Αν δεν ερχόταν ο γάιδαρος πάντως, ακόμη εκεί θα ήμουν. Πώς λοιπόν να μη τον σέβομαι και να μη τον προσέχω σαν συνεργάτη μου;

Από εκεί και μετά πάντως, πολύ ταλαιπωρήθηκα μέχρι να μαζέψω τα γίδια κι ευτυχώς πρέπει να πω, που η Παναγία μας με φύλαξε και δεν έχασα κανένα. Εγώ όμως έφταιγα. Κι έφταιγα εγώ, γιατί δεν πρόσεχα που πατούσα.

Κάνοντας απρόσεχτα όμως την δουλειά μου, έβαλα τα γίδια μου σε περιπέτειες, γιατί και λύκοι κυκλοφορούν εδώ γύρω και τσακάλια κυκλοφορούν. Αν έμενα μέσα στον λάκκο πάντως όλη την νύχτα κι εμένα θα έτρωγαν αυτά και τα γίδια μου θα έπνιγαν.

Εσύ έχεις κάτι σκυλιά σαν αρκούδες, του έκοψα εγώ τον λόγο κι όταν την προηγούμενη φορά που ήρθα εδώ, στον δρόμο τα συνάντησα. Αν και ήμουν πάνω στην μηχανή, λίγο έλειψε να με ορμίσουν. Αυτά λοιπόν, δεν μπορούσες να τα εμπιστευτείς;

Τι να σε κάνουν κι αυτά, πρόσθεσε, αν δεν τα δώσω εγώ διαταγή να κάνουν αυτό που θέλω, κάνουν ότι τους καπνίσει. Και τον λύκο να δουν να έρχεται, πάλι εμένα περιμένουν να τους πω τι να κάνουν, αλλιώς, μπορεί και να τα κάνει ζημιά ο λύκος κι ας είναι αυτά πολλά και μεγάλα όπως λες.

Εσένα όμως σε όρμησαν, γιατί σε είδαν πάνω στη μηχανή σου.  Από αυτήν ερεθίστηκαν και σε επιτέθηκαν. Άλλη φορά να ξέρεις όμως, ότι δεν πρέπει να τρέχεις από φόβο μη σε δαγκώσουν, γιατί αυτό τα ερεθίζει ακόμη περισσότερο. Κουτάβια είναι όμως αυτά και παίζουν. Τριών, τεσσάρων μηνών είναι μόνον και τα έχω μαζί μου για να τα εκπαιδεύσω.

Τα μεγάλα σκυλιά που έχω, δεν τα είδες, γιατί εκείνα τα έχω κλεισμένα στο μαντρί μου. Τα παίρνω μαζί μου αυτά, μόνον όταν απομακρύνομαι και αναγκαστικά κοιμάμαι στο βουνό μαζί με τα γίδια. Αυτά και την νύχτα βόσκουν πρέπει να ξέρεις.

Αν έχω εκείνα τα σκυλιά μαζί μου όμως δεν ανησυχώ, γιατί και τα γίδια μου κρατούν συγκεντρωμένα εκεί που βόσκουν, αλλά και τέτοια που είναι, κανένας λύκος δεν αποφασίζει να μας πλησιάσει.

Κατάλαβες τώρα κύριε της πόλης, ότι εμείς φέρουμε την ευθύνη των ζώων που βόσκουμε; Οι πολιτικοί μας πάντως, που κι αυτοί τσομπάνηδες σαν κι εμένα είναι, δεν κάνουν το ίδιο. Και ξέρεις γιατί; Γιατί απλούστατα, δεν είναι δικά τους τα γίδια που ανάλαβαν να βόσκουν.

Είχα κι εγώ που λες έναν Αλβανό τσομπάνη να με βοηθάει κι όποτε μετρούσα τα γίδια, όλα λειψά τα εύρισκα. Αυτό θέλοντας να εξακριβώσω, τον βρήκα να κοιμάται του καλού καιρού ένα πρωινό και τα γίδια μου να είναι σκόρπια στο βουνό.

Όταν άρχισα να τα μαζεύω, τότε μόνον είδα ότι όλο το βουνό ήταν γεμάτο από κουφάρια και τότε κατάλαβα ότι μου τα έφαγαν οι λύκοι, όσο αυτός κοιμόταν και δεν τον ένοιαζε, γιατί όπως σου είπα, δεν ήταν δικά του το γίδια που έβοσκε.

Τον πλήρωσα όπως καταλαβαίνεις κι αμέσως τον έδιωξα, αφού αυτός μόνον για τον μισθό του είχε έννοια. Από τότε και μετά όμως, δεν έχασα καμιά γίδα, γιατί εγώ τις προσέχω, αφού δικές μου είναι κι από αυτές ζω την οικογένειά μου. Κατάλαβες;

Όταν κάτι είναι δικό σου φίλε μου, το προσέχεις, γιατί όποια ζημιά κι αν του προκύψει, εσύ θα την πληρώσεις. Και στα σπίτια που λες, το ίδιο γίνεται όταν τα νοικιάζουν. Όταν φύγει ο ενοικιαστείς, τότε βλέπεις τις ζημιές σου άφησε και πόσα σου έμειναν από αυτά που πείρες και χρειάστηκε να τα δώσεις για να διορθώσεις τις ζημιές που σου προκάλεσε.

Εσύ όμως, να μη ξανοίγεσαι μέσα στο βουνό, γιατί μόνο καθώς σε βλέπω να καβαλάς την γουρούνα σου και να το γυροφέρνεις, φιρί, φιρί το πας να βρεθείς σε μπελάδες κι από αυτούς μάλιστα που καθόλου δεν βάζεις με το μυαλό σου.

Μέχρι εδώ να έρχεσαι βέβαια, αλλά και πάλι να προσέχεις. Καλό πάντως θα ήταν να μη έρχεσαι μόνος. Βρες κάποιον άλλον με γουρούνα κι ελάτε παρέα. Μόνος όμως είναι κάπως επικίνδυνο κι εσύ της πόλης είσαι κι όχι του βουνού, Κατάλαβες;

Μιχάλης Αλταλίκης

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *