Ενώ εγώ λοιπόν έλεγα αυτά στα παιδιά, κατέβηκε στον δρόμο πριν από λίγο ο μικρότερος από τα παιδιά μου εκ του οποίου έχουμε τα εγγόνια μας, προκειμένου να φέρει επάνω κάτι που ξέχασε στο αυτοκίνητό του. Μαζί με αυτό όμως, μας έφερε κι έναν παιδικό του φίλο όταν ανέβηκε στο σπίτι, για να μας ευχηθεί κι αυτός λόγο της ημέρας, καλή χρονιά.
Ακούγοντας όμως να αφηγούμαι στα παιδιά τα της ιστορίας που τους έλεγα, προβληματίστηκε θα λέγαμε, γι’ αυτό κι όταν έφτασα εδώ αφηγούμενες, ζήτησε να ακούσει κι αυτός την συνέχειά της, μια κι όπως μας είπε, είχε λίγο χρόνο ακόμη στην διάθεσή μέχρι να επιστρέψει έγκαιρα στους δικούς του. Κάνοντας του την χάρη λοιπόν, συνέχισα κι εγώ παρουσία του πλέον την αφήγησή μου και άρχισα από το σημείο που την σταματήσαμε.
Αφού συμφώνησε παιδιά ο μισάνθρωπος με όσα ο άρρωστος νους του τον καθοδηγούσε, όπως και με όλα αυτά που σκέφτηκε να κάνει εναντίων των ανθρώπων, ακόμη μια φορά μελέτησε τί θα τους κάνει, πώς θα το κάνει και με ποια σειρά θα το κάνει για να μην τους πλησιάσει πρόχειρα και αντί να τους πάρει με το μέρος του, τους χάσει εντελώς από μπροστά του.
Το φοβόταν αυτό είναι αλήθεια, γιατί αν με το παραμικρό ερέθισμα που δεχόταν οι άνθρωποι, πήγαιναν να τσεκάρουν την αξία των σκέψεών τους με τον Βασιλιά, θα τους προστάτευε Αυτός και τότε, αμέσως θα χανόταν όλα αυτά που σχεδίαζε αυτός και θα έμενε μόνος κι έρημος να κλαίει την δική του κακή μοίρα.
Για να μην του συμβεί αυτό λοιπόν, δοκίμαζε στον πονηρό του νου, με ποιες συγκεκριμένες σκέψεις θα μπορούσε να ερεθίσει το ενδιαφέρον των ανθρώπων να γνωρίσουν την δυναμική του εγωισμού ιδικά ως δικαίωμα ζωής, αφού μέχρι τότε αγνοούσαν αυτοί την ύπαρξη του.
Με την βοήθεια του εγωισμού μάλιστα, θα τους έπειθε να κρατούν με έξυπνες δικές του πιέσεις, αυτά που αυτός θα τους πρότεινε ως όντως χρήσιμα, τονίζοντάς τους την ικανότητα που είχαν να σκέφτονται και αυτοί σωστά και χρήσιμα για τον εαυτό τους.
Κι αφού θα τους οδηγούσε εκεί που αυτός ήθελε να φτάσουν τότε θα τους έπειθε και να πιστεύουν κι ότι από μόνοι τους έφτασαν στο σημείο να κινηθούν εναντίων του εαυτού τους, ώστε να ντρέπονται μετά να ζητήσουν και την βοήθεια του Βασιλιά στην συνέχεια.
Έχοντα αυτό το πλάνο στον νου του λοιπόν, θα οργάνωνε μετά από όσα υπολόγιζε να καταφέρει και το πως θα προωθούσε την εφαρμογή των περαιτέρω δικών του θέσεων στους ανθρώπους ώστε και τον δικό του σκοπό να ολοκληρώσει, μετατρέποντας τελικά τα αγαπητά παιδιά του Βασιλιά σε δούλους του και απόλυτα θύματά του.
Μπλοκάροντας δε τα μυαλά τους συνεχώς με σκέψεις που θα φάνταζαν αποκλειστικά δικά τους κατορθώματα, θα τους έστελνε στην συνέχεια πίσω από αυτές κι εκείνες που θα δούλευαν μέσα τους κατά της παρουσίας του Βασιλιά στην ζωή τους.
Από εκεί και μετά, πολύ εύκολα πλέον θα τους οδηγούσε σε τέτοια λάθη, που εκ των πραγμάτων θα έκανε απαγορευτική και την δική τους ζωή κοντά στον Βασιλιά κι έτσι όλοι και όλα θα ήταν πλέον δικά του κι ας μην είχε τίποτε αυτός επί της ουσίας.
Μαζί με τους ανθρώπους όμως, έβαλε στόχο να χαλάσει και τον παραδεισένιο χώρο με τον ίδιο τρόπο, ώστε και με τον δικό του χαλασμό, τίποτε να μην μπορεί να σταθεί στην ζωή πια, ούτε άνθρωποι, ούτε ζώα, ούτε και φυτά βέβαια.
Και η καταστροφή να είναι τόσο μεγάλη όπως ήθελε, που να χαίρετε ο μισάνθρωπος για πάντα με όσα μπόρεσε κι αυτός να προκαλέσει. Την περισσότερη χαρά βέβαια, θα την έπαιρνε από την απογοήτευση που θα έβλεπε στο σκεπτικό του Βασιλιά, για το αποτέλεσμα που θα προέκειπτε από αυτόν στις δικές Του επιθυμίες.
Αυτό ιδικά, ήταν κάτι που τον έκανε να χαμογελάει μεν, αλλά και να τρίβει ικανοποιημένος θα λέγαμε τα χέρια του για όσα προετοίμαζε τον εαυτό του να δει από μέρα σε μέρα και από στιγμή σε στιγμή.
Αντί να ζηλέψει όπως θα έπρεπε, από την τιμητική θέση που έδωσε ο Βασιλιάς στους αδύναμους ανθρώπους να ζουν σε ένα τόσο ξεχωριστό μέρος και αντί να ζητήσει συγνώμη από Αυτόν, για την βλακεία που έκανε να φύγει από κοντά Του και από την βασιλική θέση που κατείχε πριν, αυτός βάλθηκε να καταστρέψει τα πάντα από μίσος και μόνον για τους ανθρώπους,
Κυριευμένος από κακία δηλαδή, δεν έβλεπε πλέον τί έπρεπε να κάνει αυτός ώστε να επανέρθει στην πρότερή του θέση και κατάσταση, αλλά σκοτισμένος καθώς ήταν, αυτό μόνον κάθισε στον νου του ως επιθυμία, πως να σκοτίσει και τα μυαλά των ανθρώπων με κακές για την ύπαρξή τους σκέψεις, ώστε μέσω αυτών να τους αναγκάσει να φύγουν και αυτοί από την ασφάλεια και προστασία του πατέρα τους, ακολουθώντας το δικό του καταστροφικό παράδειγμα.
Κι αφού αυτό έβαλε με τον νου του, στιγμή δεν θα άφηνε ήσυχα τα μυαλά τον ανθρώπων, μέχρι να τους γεμίσει όλους με τέτοιες εχθρικές για τον εαυτό τους σκέψεις, που δεν θα ήταν καθόλου, μα καθόλου λογικές για ανθρώπους από τον καλό και δίκαιο Βασιλιά προερχόμενους.
Ο καλός Βασιλιάς βέβαια, τους έφτιαξε σαν τον εαυτό Του. Να ζουν με αρχές και αξίες δηλαδή. Να υπάρχουν στην ζωή όχι μόνον για τον εαυτό τους, αλλά και για τους συνανθρώπους τους. Να σέβονται αυτούς όπως και το περιβάλλον που ζούσαν.
Να αγαπούν και να βοηθούν ο ένας τον άλλον όπου κι αν υπήρχε ανάγκη. Να μοιράζονται με όλους τα υπάρχοντά τους και προπαντός, να μην θέλει κανείς τους να έχει περισσότερα από αυτά που έχει ο διπλανός τους.
Έτσι υπέροχα λοιπόν ζούσαν μέχρι τότε οι άνθρωποι και αυτό ήταν που θέλησε να χαλάσει ο μισάνθρωπος, γι’ αυτό και πάλι πήγε στον βασιλιά να του ζητήσει, όχι συγνώμη όπως θα έπρεπε για λογικό όν, αλλά την άδεια να χαλάσει τα μυαλά των ανθρώπων, ώστε και αυτούς να οδηγήσει στο πουθενά, για να ζουν και αυτοί πλέον εκεί εντελώς αυτοκαταστροφικά για την ύπαρξή τους.
Τον άκουσε μεν ο καλός Βασιλιάς και πατέρας του και με πολύ καλοσύνη του έλεγε τα αυτονόητα. Εγώ πλανεμένο μου παιδί έχω να σου πω ότι πάλι κάνεις λάθος για όσα σκέφτεσαι. Θα σου υπενθυμίσω ωστόσο, ότι τόσο εσένα, όσο και αυτούς που σε ακολουθούν, όσο και τους αδύναμους ανθρώπους που είναι από σάρκα και οστά φτιαγμένοι, σας επιτρέπω να ζείτε και να υπάρχετε ελεύθεροι με όσα εσείς επιλέγεται για την ζωή σας.
Όπως δεν εμπόδισα εσένα και τους ομοίους σου να βλάψετε τον εαυτό σας κατά την επιθυμία σας, αρνούμενοι τον πατέρα σας και όλα αυτά που σας χάρισε, έτσι ούτε και σ’ αυτούς θα μπω εμπόδιο σε ότι κι αν αποφασίσουν για την ζωή τους, αφού και αυτοί πρέπει να αποφασίσουν από μόνοι τους το τί θέλουν να κάνουν.
Γι’ αυτό λοιπόν, έχεις την άδεια από εμένα να τους ενοχλήσεις όσο θέλεις κι αν αυτοί θελήσουν να ακολουθήσουν αυτά που εσύ έβαλες με τον νου σου να τους προτείνεις, εγώ δεν θα τους εμποδίσω να το κάνουν. Να ξέρεις όμως ότι την ζωή τους σε καμιά περίπτωση δεν σου επιτρέπετε να την πειράξεις. Αν σου το επιτρέψω όμως, πολύ καλά γνωρίζω από αυτά που μελετάς ότι κανέναν δεν θα αφήσει ζωντανό.
Αυτά του είπε ο καλός πατέρας και Βασιλιάς κι αφού πείρε ο κακός αξιωματικός την άδεια του να κάνει ότι αυτός έβαλε με τον νου του να προκαλέσει στους ανθρώπους, με τον τρόπο που αυτός μπορούσε να το κάνει και για τον λόγο που αυτός ήθελε όπως είπαμε, αμέσως έβαλε σε εφαρμογή το σχέδιό του.
Ο καλός βασιλιάς και πατέρας μαζί όμως, δεν άφησε τα παιδιά του αβοήθητα στις εχθρικές σκέψεις του διεστραμμένου αξιωματικού. Αφού γνώριζε δηλαδή τις σκέψεις που θα έκανε αυτός, πολύ πριν ακόμη εκδηλωθούν στο δικό του νου, μίλησε πολλές φορές στους ανθρώπους και αυτά τους έλεγε συνεχώς για να μη τα ξεχάσουν, αλλά και για να τους προετοιμάσει όπως έπρεπε, για τον επερχόμενο κίνδυνο.
Εδώ που είστε παιδιά μου τους έλεγε, ζείτε όπως βλέπετε κάτω από την δική μου επίβλεψη και προστασία. Και πρέπει να θυμάστε ότι δεν ζείτε εδώ για εμένα, ή για κάποιον δικό μου λόγο. Εγώ έχω το Βασίλειό μου και ασφαλώς υπάρχω όσο καλά θέλω εγώ σ’ αυτό και από κανέναν και από τίποτε δεν έχω ανάγκη.
Από αγάπη για εσάς τα αδύναμα πλάσματα σκέφτηκα την ύπαρξή σας και γι’ αυτήν και μόνον σας επιτρέπω να ζείτε στον χώρο που σας ετοίμασα και χάρισα, ώστε να σας μάθω πως να ζείτε ελεγχόμενα με αξίες και αγάπη για τον εαυτό σας και για τους συνανθρώπους σας, αλλά και να χαίρεστε κι εσείς μαζί μου την ζωή σας αν θέλετε κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις, να αγαπάτε κι εσείς έμπρακτα τους συνανθρώπους σας όπως βλέπετε να κάνω κι εγώ, χωρίς να σας ζητώ κάποιο αντάλλαγμα.
Αν όμως και για κάποιον λόγο που εσείς επιλέξετε και θέλετε να φύγετε από κοντά μου ώστε να κατευθύνετε την ζωή σας όπως εσείς νομίζεται, είστε ελεύθεροι από εμένα να το κάνετε.
Να ξέρετε όμως τους τόνιζε, ότι μακριά από την δική μου επίβλεψη, μόνοι σας και χωρίς εμένα στο σκεπτικό σας, θα βρίσκεστε συνεχώς σε πολύ μεγάλο κίνδυνο. Προσέχετε λοιπόν τις σκέψεις σας όπως σας είπα και καθόλου μη τις εμπιστεύεστε γιατί δεν είναι όλες καλές και χρήσιμες για την ζωή σας.
Να τις τσεκάρετε συνεχώς μαζί μου όπως σας είπα, ή με τους στρατιώτες που διέθεσα να σας προσέχουν, για την δική σας και μόνον ασφάλεια, αλλά και για να είστε μονίμως σίγουροι, ότι δεν κινδυνεύετε από κάποιο δικό σας λάθος.
Προσέχεται λοιπόν τις σκέψεις σας, γιατί εύκολα θα μπορέσει κάποιος επιτήδειος να σας παραπλανήσει μέσω των δικών του σκέψεων. Σε κάθε περίπτωση πάντως, εγώ είμαι εδώ κι αν κάνετε κάποιο λάθος σαν αδύναμα ανθρώπινα όντα που είστε, αμέσως να μου το πείτε αν θέλετε, ώστε εγώ να φροντίσω και την απαλλαγή σας από τις συνέπιες που θα σας ακολουθήσουν.
Αν δεν μου το πείτε όμως, θα σας αφήσω ελεύθερους να κάνετε ότι εσείς κρίνετε και σ’ αυτήν την περίπτωση η ευθύνη θα είναι μόνον δική σας. Κι όπως δεν θύμωσα με κάποια άλλα μου παιδιά που έφυγαν από την επιτήρησή μου και τώρα ταλαιπωρούν τον εαυτό τους, έτσι ούτε και μ’ εσάς θα θυμώσω, έστω κι αν κάνετε καταστροφικά για την ζωή σας λάθη.
Επειδή πράγματι όμως θέλω να ζείτε τώρα, όπως και για πάντα μαζί μου, ποτέ και για κανένα λόγο μη κρύψετε από εμένα αυτά που θα απασχολούν τις σκέψεις σας, γιατί εύκολα μπορεί να παρασυρθείτε όπως σας είπα και να χάσετε τον σκοπό της ζωής σας.
Και λόγω της ελευθερίας που έχετε κι από εμένα μάλιστα δοσμένη να κάνετε όπως εσείς επιλέγεται σε κάθε περίπτωση έστω και εντελώς διαφορετικά από αυτά που Εγώ σας δίδαξα, δεν θα μπορώ να σας βοηθήσω από μόνος μου, εάν δεν μου το ζητήσετε εσείς.
Όσες φορές κι αν κάνετε λάθος πάντως και ειλικρινά μου ζητήσετε να σας φανώ χρήσιμος, αμέσως θα το κάνω, γιατί παιδιά μου είστε και ασφαλώς σας θέλω όλους δίπλα μου. Αν όμως δεν θέλετε την συμμετοχή μου στην ζωή σας, θα σεβαστώ την επιθυμία σας και τίποτε δεν θα κάνω όσο κι αν βλέπω πριν από εσάς το λάθος που θα επιλέξετε να κάνετε ενδεχομένως προς τον πολύτιμο εαυτό σας.
Μιχάλης Αλταλίκης
