Τελειώνοντας λοιπόν την κουβέντα που ανοίξαμε με τον κύριο Αλέκο, του ζήτησα να μου δώσει στην συνέχεια και κάτι από αυτά που έπρεπε να έχει στο κατάστημά του, αλλά δεν είχε. Κι αφού δεν είχε, βγήκα στον δρόμο και με την λίστα στα χέρια μου πήγαινα προς το κατάστημα της επόμενης υποχρέωσής μου.
Σ’ αυτήν έχοντας στραμμένα τα μάτια μου όμως, δεν είδα τον μπάρμπα Χαράλαμπο που μου έκλεινε τον δρόμο, προκειμένου να τον χαιρετήσω. Έπεσα πάνω του δηλαδή έχοντας σκυμμένο το κεφάλι μου, γι’ αυτό και τρόμαξα, νομίζοντας ότι έπεσα πάνω σε κάποιον άγνωστο.
Καλημέρα δεν μας λες, έλεγε αυτός και με σκυμμένο το κεφάλι περπατάς, σαν να σε απασχολούν πολλά και με κανέναν δεν θέλεις να τα μοιραστείς. Έλα να σε κεράσω ένα καφέ λοιπόν κι άμα θέλεις, μου λες το πρόβλημά σου.
Αφού έτσι θέλεις να γίνει λοιπόν, πάμε για ένα καφέ του είπα κι εγώ και μέχρι να φτάσουμε σε κάποιο από τα καφέ της αγοράς μας, του εξηγούσα, ότι την λίστα μου μελετούσα, όπως και που θα μπορούσα να πάω μετά από το κατάστημα του κυρίου Αλέκου, αφού δεν είχε να μου δώσει αυτά που του ζήτησα.
Και πως να έχει, έλεγε αυτός, αφού τώρα άνοιξε το μαγαζί του ο άνθρωπος και δεν έχει πολλά πράγματα μέσα. Καλά έκανες όμως πρόσθεσε και πήγες από αυτόν πρώτα να πάρεις αυτά που θέλεις, γιατί όπως έμαθα, μεγάλη ζημιά του έκαναν οι συγγενείς του.
Κι αν δεν σου είναι πρόβλημα αυτό Μιχάλη, μπες στην διαδικασία να ενισχύσεις τον τζίρο του τώρα που έχει ανάγκη ο άνθρωπος, γιατί κάνει προσπάθεια να σταθεί στα πόδια του μετά από αυτό που έπαθε.
Δεν ξέρω βέβαια τι ακριβώς του έκαναν, αλλά καλά κάνει τώρα και το προσπαθεί από την αρχή, αν και δεν είναι πια νέος. Αυτό μάλιστα, έπρεπε να το είχε κάνει πολύ πριν φτάσουν όλοι μαζί αυτοί οι συγγενείς στο σημείο να διαλύσουν μια επιχείρηση τόσων ετών.
Όταν κάνουν κουμάντο πολλοί όμως σε μια επιχείρηση, κανένα καλό αποτέλεσμα δεν τους προκύπτει. Κι όσο επιμένουν μερικοί από αυτούς να κάνουν εγωιστικά και με ανεξέλεγκτο τρόπο την οικονομική τους διαχείριση, τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα γι’ αυτούς.
Αυτό έπαθαν κι αυτοί λοιπόν κι επειδή ο Αλέκος δεν ήταν μέλος της διαχείρισής τους, έπαθε μεγαλύτερη ζημιά από τους συγγενείς συνεταίρους του, γι’ αυτό και τον πονά διπλάσια. Εκείνοι όμως κανόνισαν έτσι τα πράγματα για τον εαυτό τους, ώστε να μην πάθουν τίποτε σχεδόν.
Από αυτά που αναφέρεις μπάρμπα Χαράλαμπε, του είπα, μάλλον συμπεραίνω ότι πολλά περισσότερα ξέρεις από αυτά που εγώ γνωρίζω. Όπως κι αν έχουν τα πράγματα όμως, ας τους αφήσουμε να κάνουν ότι θέλουν, αφού αυτοί θα δώσουν λόγο για τις ενέργειές τους.
Καλά λες είπε αυτός και αφεθήκαμε να πίνουμε τον καφέ μας. Μετά από λίγο όμως, αυτός πάλι έκανε ερωτήσεις. Δεν μου λες βρε Μιχάλη; Αυτά που ζήτησες από τον Αλέκο, δεν τα έχει ο Σάββας; Γιατί λοιπόν δεν τα παίρνεις από αυτόν;
Καλός άνθρωπος είναι και όλα τα έχει. Κι αφού τα έχει, δεν είναι ανάγκη να τρέχεις μακριά για τα ίδια ψώνια. Αν έχει όμως αυτά που θέλεις, σίγουρα θα σου τα δώσει φτηνότερα από αυτούς που πιθανόν σκέφτεσαι να επισκεφτείς.
Το ξέρω του είπα, όπως ξέρω ότι και κάποιος άλλος έχει αυτά που θέλω, αν και βρίσκεται λίγο παραέξω από την αγορά μας. Αυτός ιδικά, τα έχει ποιο φτηνά από τον Σάββα, όπως κι από όλους τους άλλους εδώ γύρο, γιατί είναι ο εισαγωγέας όλων.
Αυτός δηλαδή προμηθεύει την αγορά, αλλά επειδή όλους αυτούς, σαν τον Σάββα και τον Αλέκο τους έχει πελάτες, δεν θέλει να τους κάνει αντίπραξη, γι’ αυτό και σε κανέναν άλλον εκτός από αυτούς δεν δίνει εμπόρευμα.
Εμένα βέβαια μου δίνει ότι κι αν του ζητήσω, αφού ξέρει ότι μοναστήρι εξυπηρετώ. Επειδή και τα καταστήματα όμως μου κάνουν καλές τιμές για τον ίδιο λόγο, προτιμώ να παίρνω αυτά που χρειάζομαι από τα καταστήματα της αγοράς μας.
Εσκεμμένα το κάνω κι αυτό, γιατί πολλές φορές, δεν έχω χρόνο στην διάθεσή μου να πάρω τα ίδια πράγματα από τον εισαγωγέα, αλλά και τα καταστήματα θέλουν να στηρίξουν οι πατέρες, αφού το κόστος που μας προκύπτει από αυτήν την σχέση δεν είναι σημαντικό.
Άλλωστε, οικογένειες συντηρούν και οι καταστηματάρχες, οπότε, καλά κάνουν οι πατέρες και δεν μου απαγορεύουν αυτήν την συμπεριφορά. Μπράβο στους μοναχούς, έλεγε ο μπάρμπα Χαράλαμπος μελετώντας την συγκεκριμένη στάση των μοναχών απέναντι στους καταστηματάρχες και ρουφώντας τον καφέ του, επέμενε να με κοιτά, λες και περίμενε να του πω περισσότερα.
Συναίνεσα όμως μια κι επέμενε να με κοιτά, αλλά κι αφορμή μου έδωσε να το κάνω, ο χαιρετισμός του κυρίου Άγγελου. Μας χαιρέτισε αυτός εκείνη την ώρα περνώντας από μπροστά μας, οπότε, αυτόν και κάποια συμπεριφορά του θυμήθηκα να εκθέσω στον μπάρμπα Χαράλαμπο.
Μια και περιμένεις να σου πω κάτι ακόμη λοιπόν, έχω να σου αναφέρω ότι έπαιρνα πολλά πράγματα κι από το κατάστημα του κυρίου Άγγελου, αλλά μου απαγορεύουν πλέον οι πατέρες να τον επισκέπτομαι και δεν τους αδικώ.
Πριν από αρκετό καιρό βέβαια μου έγινε αυτή η απαγόρευση, γιατί σε κάποια φάση της μεταξύ μας συνεργασίας, αυτός ήταν που δεν σεβάστηκε την σχέση μας και με δική του ευθύνη την χάλασε.
Και για να είμαι σαφής, κάτι πολύ χρήσιμο και αναγκαίο για τους μοναχούς πήγα και πήρα μια μέρα από το κατάστημά του. Όπως αποδείχτηκε όμως αυτό κατά την παραλαβή του από τους μοναχούς, ένα μεγάλο μέρος της ποσότητάς του προϊόντος ήταν πολύ ελαττωματικό.
Και τι λέω ελαττωματικό δηλαδή, αφού όταν κι εγώ το είδα από κοντά μετά από λίγες μέρες, εντελώς κατεστραμμένο ήταν. Άχρηστο όπως θα λέγαμε, για την περίπτωση που το προμηθεύτηκαν οι πατέρες.
Το κράτησαν ωστόσο στο μοναστήρι, αλλά και μου ζήτησαν να ενημερώσω τον καταστηματάρχη για την ελαττωματική του κατάσταση και να τον ρωτήσω με τρόπο μάλιστα ζήτησαν, αν μπορούσε να τους το αντικαταστήσει με κάποιο άλλο.
Στην περίπτωση που δεν θα ήθελε να το κάνει, μου είπαν να μην στεναχωρηθώ, αλλά να πάρω από αλλού το ίδιο πράγμα και στην πρώτη ευκαιρία να τους το στείλω στο μοναστήρι, γιατί πράγματι τους ήταν αναγκαίο εκείνο το διάστημα.
Αν ήταν αρκετή η ποσότητα του σωστού μέρους του προϊόντος πάντως και τους έφτανε να κάνουμε την δουλειά τους, δεν θα το κάναμε θέμα όπως μου είπαν, γιατί κι αυτοί καταλάβαιναν, ότι αυτό που έγινε, δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας δόλιας πράξης του καταστηματάρχη, αλλά μάλλον κατασκευαστική απροσεξία αυτού που του το προμήθευσε ήταν κι ο ίδιος δεν ήταν δυνατόν να την γνωρίζει, αφού το προϊόν ήταν συσκευασμένο.
Σε κάθε περίπτωση όμως μου είπαν, μπορεί και πρέπει να του το επιστρέψει αφού είναι εντελώς ακατάλληλο, οπότε, καμιά ζημιά δεν θα του προκύψει αν εμείς του το στείλουμε πίσω.
Εμείς όμως να του πεις, τίποτε δεν μπορούμε να κάνουμε με το σωστό μέρος αν αφαιρέσουμε το κατεστραμμένο, γιατί δεν μας φτάνει η ποσότητά του. Αυτός άλλωστε είναι κι ο λόγος που σου είπαμε να μας φέρεις ένα άλλο τις ίδιας κατηγορίας.
Μετά από όλα αυτά που λες μπάρμπα Χαράλαμπε, πράγματι πήγα στο κατάστημά του κι όντως του το έκανα θέμα, αλλά και τα λόγια των μοναχών του μετέφερα με κάθε καλή διάθεση.
Ο κύριος Άγγελος όμως, αρνήθηκε να κάνει οτιδήποτε επί του θέματος. Πάρε πίσω το προϊόν του είπα στο τέλος κι όπως πρέπει για επαγγελματία καταστηματάρχη, δώσε στους μοναχούς ένα άλλο προκειμένου να κάνουν την δουλειά τους κι όλα θα είναι καλά μεταξύ μας, γιατί κι αυτοί κατανοούν, ότι δεν φταις εσύ για την κατάστασή του, αλλά ο κατασκευαστής.
Κι από όσα γνωρίζω, σε καμιά περίπτωση δεν θα χάσεις κάτι, γιατί μπορείς να διαθέσεις το υπόλοιπο και σωστό μέρος του προϊόντος, λίγο, λίγο, στους πελάτες σου της λιανικής.
Έτσι ενεργώντας μάλιστα, όχι μόνον δεν θα χάσεις, αλλά σίγουρα θα κερδίσεις περισσότερα. Μαζί με αυτό δε, θα φανείς και πολύ συνεπής σε έναν πελάτη σαν το μοναστήρι μας, αφού μόνον από το δικό σου κατάστημα προμηθεύομαι τα ίδια προϊόντα.
Το ξέρω μόνον είπε αυτός και τίποτε δεν έκανε. Όσα κι αν του είπα στην συνέχεια, όσο κι αν τον παρακαλούσα να μη χαλάσει την σχέση μας και μάλιστα για έναν τόσο ασήμαντο λόγο, αυτός επέμενε να μου λέει, ότι δεν μπορούσε να το πάρει πίσω, γιατί δεν θα του το αντικαθιστούσε ο κατασκευαστής.
Ας μη σου το αντικαταστήσει κύριε Άγγελε του είπα πια κι αφού εύκολα θα το δώσεις λίγο, λίγο και με περισσότερο κέρδος μάλιστα στην λιανική όπως σου είπα πριν, γιατί να σε προβληματίζει αυτό;
Ακόμη κι εμείς ενδέχεται να χρειαστούμε κάποια στιγμή ένα μικρότερο μέρος από αυτό που θα σου μείνει, οπότε, πάλι κερδισμένος θα είσαι. Για να κάνουν την δουλειά τους όμως τώρα οι μοναχοί, πρέπει να τους καλύψεις από ένα άλλο προϊόν της ίδιας χρήσης, αφού πελάτες σου είναι και μάλιστα καλοί.
Σε διαφορετική περίπτωση πάντως, θα με υποχρεώσεις να το προμηθευτώ από άλλο κατάστημα. Αν μάθουν όμως οι μοναχοί την αδιαλλαξία σου, να ξέρεις ότι δεν θα μου επιτρέψουν να επισκεφτώ ξανά το κατάστημά σου και σ’ αυτήν την περίπτωση, εσύ θα είσαι αυτός που θα χάσει.
Τέτοια του έλεγα που λες προκειμένου να τον μεταπείσω, αλλά άδικος κόπος. Ότι κι αν έκανα τότε δηλαδή, ότι κι αν του είπα, τίποτε δεν τον υποχρέωσε να αντιμετωπίσει το θέμα με επαγγελματική ευθύνη και ψυχραιμία.
Κι αφού αυτός με υποχρέωσε να μπω σε άλλο κατάστημα να πάρω αυτό που χρειαζόμουν τότε, από τον Παύλο το πήρα κι από αυτόν συνεχίζω από τότε και μετά να παίρνω, ότι κι αν χρειάζονται οι μοναχοί, αφού κι αυτός εμπορεύεται τα ίδια είδη με τον κύριο Άγγελο.
Ο ίδιος κατασκευαστής δηλαδή και σ’ αυτόν δίνει τα προϊόντα του. Κι όπως μου ανάφερε ο Παύλος μια μέρα και στην δική τους σχέση παρατηρήθηκαν μερικές φορές τέτοια ζητήματα και πράγματι αρνήθηκε την αντικατάστασή τους ο κατασκευαστής.
Αυτός όμως τίποτε δεν έχασε, αφού πολύ εύκολα και με περισσότερο κέρδος όπως μου είπε, τα έδωσε σε πελάτες της λιανικής αγοράς. Και στην σχέση που εμείς πια αναπτύξαμε μαζί του, δυο φορές είδανε την ίδια κακοτεχνία του κατασκευαστή, αλλά χωρίς δεύτερη κουβέντα μου έκανε την αντικατάσταση ο Παύλος, κατανοώντας την ανάγκη να σταθεί στο πλευρό του πελάτη του.
Μα αφού πλήρωσες την αξία του έλεγε και σε τίποτε δεν φταίνε οι μοναχοί, ασφαλώς και πρέπει αντικαταστήσω το ελαττωματικό προϊόν με ένα άλλο, προκειμένου να κάνουν κι αυτοί την δουλειά τους.
Τώρα όμως και μετά από αρκετά χρόνια είναι αλήθεια, ακόμη βλέπει ο κύριος Άγγελος να μπαίνω στο κατάστημα του Παύλου και να παίρνω πράγματα που κι αυτός έχει. Ξέρεις τι μου λέει όταν βλέπει να τα μεταφέρω στο φορτηγάκι μου; Όλο από εκεί πας και ψωνίζεις. Στο δικό μου κατάστημα ούτε μια φορά δεν μπήκες εδώ και δέκα χρόνια.
Δεν σε τιμωρώ εγώ του είπα μια μέρα και ούτε είχα βάλει ποτέ στο μυαλό μου να σε τιμωρήσω. Εσύ τιμώρησες τον εαυτό σου και μη διαμαρτύρεσαι τώρα. Αν ήσουν συνετός και σεβόσουν τον εαυτό σου πρώτα, αυτό που σου είπα τότε έπρεπε να κάνεις.
Αν το έκανες κι εσύ θα ήσουν ευχαριστημένος και οι μοναχοί θα ήταν από την συνεργασία μας. Τώρα λοιπόν, μη ζητάς τα ρέστα από κανέναν άλλον. Από τον εαυτό σου να τα ζητήσεις.
Και δεν είναι προσωπική τιμωρία αυτό που σου έγινε, αφού εσύ την προκάλεσες στον εαυτό σου, ενεργώντας πρόχειρα κι εντελώς αντιεπαγγελματικά.
Με υποχρεώνεις να σου θυμίσω κι αυτό όμως, αν και είμαι μικρότερος σου, ότι όποια δουλειά κι αν κάνει ο επαγγελματίας, είναι υποχρεωμένος να σέβεται τον πελάτη του σαν τον εαυτό του και να τον καλύπτει από οπουδήποτε του προκύπτει πρόβλημα, όταν αποδεδειγμένα βέβαια δεν φέρει αυτός την ευθύνη του προβλήματος.
Και να το κάνει συνειδητά αυτό πρέπει, έστω και σε ζημία του, αρκεί ο πελάτης του να είναι σίγουρος, ότι με επαγγελματία συνεργάζεται κι όχι με τσιρικιτζή. Αν ο πελάτης κάνει σκόπιμες και άδικες παρατηρήσεις, ασφαλώς και μπορεί να του τις κόψει ανά πάσα στιγμή, αφού αυτός κάνει κουμάντο σε κάθε περίπτωση.
Αυτά του είπα και προ καιρού λοιπόν, οπότε, τίποτε δεν μου λέει πια όταν με βλέπει στον δρόμο. Να ξέρεις όμως, ότι δεν τον τιμωρώ για κάτι. Αλλά αφού είναι ευχαριστημένοι οι μοναχοί από την συμπεριφορά του Παύλου, πώς μπορώ και για ποιον λόγο να τον αλλάξω τώρα με τον κύριο Άγγελο;
Όταν έπαιρνα από αυτόν τα πάντα, ποτέ ο Παύλος δεν μου έκανε έστω και το παραμικρό σχετικό υπαινιγμό, κατανοώντας την επαγγελματική σχέση που είχε το μοναστήρι με τον κύριο Άγγελο.
Αλλά και καφέ με κερνούσε ο άνθρωπος κατά διαστήματα, έστω κι αν ήξερε ότι τίποτε δεν θα έπαιρνα από το κατάστημά του.
Παίρνοντας τον λόγο ο μπάρμπα Χαράλαμπος εκείνη την στιγμή, έλεγε την προσωπική του γνώμη για τον κύριο Άγγελο. Αυτός ειδικά Μιχάλη, πρέπει να σου πω ότι πολύ μίζερος είναι. Αφού να σκεφτείς, τράκαρε από δική του απροσεξία με τον καφετζή της γειτονίας του μια μέρα και του ζητούσε να καλύψει αυτός την ζημιά που τους προέκυψε, όσο κι αν του έλεγαν οι γύρο καταστηματάρχες, ότι αυτός έφταιγε κι ότι αυτός έπρεπε να καλύψει και την ζημιά του καφετζή.
Κι όχι μόνον αυτό πρέπει να κάνεις του έλεγαν, γιατί κι αυτός να έφταιγε, εσύ πάλι έπρεπε να αναλάβεις την ζημιά, αφού έχεις την οικονομική δυνατότητα να είσαι άρχοντας. Αυτός ο νεαρός καφετζής όμως, που δεν έχει ούτε την δυνατότητα να ζήσει με τα ελάχιστα που βγάζει, πώς να αποδείξει ότι είναι άρχοντας; Κατάλαβες Μιχάλη; Αυτά του είπαν και δεν είδα να ιδρώνει το αυτή του.
Κι εσύ τώρα, περίμενες από αυτόν να θυμηθεί, ότι όφειλε να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούσαν. Εσύ πάντως, για κανένα λόγο δεν πρέπει να είσαι θυμωμένος μαζί του.
Ασφαλώς και δεν είμαι μπάρμπα Χαράλαμπε, αλλά τώρα πια, δεν έχουν και οι μοναχοί λόγο να μου επιβάλουν κάποια αλλαγή, αφού συγκρίνοντας την συμπεριφορά του κυρίου Άγγελου με αυτήν του Παύλου, όλο σ΄ αυτόν με στέλνουν να πάρω κάτι που χρειάζονται κι εφόσον τον βρίσκουν συνεπή, θέλοντας και μη πάλι αποκλείεται ο κύριος Άγγελος.
Η αλήθεια τώρα είναι, ότι έστω κι έτσι, πάλι εγώ είμαι αυτός που στεναχωριέται, όταν περνώ έξω από την πόρτα του και κρατώ εμπορεύματα που κι αυτός έχει στο κατάστημά του.
Μιχάλης Αλταλίκης
