Βαλτώσαμε σε βούρκο λοιπόν χωρίς να το υπολογίζουμε και βαλτώσαμε σ’ αυτόν μάλιστα, που με πολύ προσοχή και μεθοδικότητα μας ετοίμασε όπως είπαμε, ο από πολλών αιώνων παντοτινός εχθρός μας.
Δεν το κατάφερε μόνος του αυτό βέβαια, αφού συμμετείχαν στο σκοπό του και οι συνεργάτες του. Αυτοί δηλαδή που ο ίδιος προσωπικά επέλεξε κι ως άνθρωποι υπάρχουν ανάμεσά μας, τους οποίους ασφαλώς και δεν πρέπει να ξεχνάμε, γιατί καιαυτοί είναι εχθροί των ανθρώπων.
Και βρεθήκαμε πολύ εύκολα μέσα σ’ αυτόν τον βούρκο, γιατί ποτέ δεν υπολογίσαμε, αλλά ούτε και υποψιαστήκαμε τον κίνδυνο που απειλούσε την ανθρώπινη ύπαρξή μας. Εξαιτίας της απροσεξίας μας λοιπόν το πάθαμε, εξαιτίας της αδιαφορίας που δείχνουμε για τον σκοπό της ζωής μας και προπαντός, εξαιτίας της απιστίας που δείχνουμε προς τον δημιουργό Θεό και πατέρα μας βέβαια.
Αυτός είναι κι ο λόγος τώρα ποια, που μέσα στον ίδιο βούρκο ζώντας όλοι μαζί, εισπνέουμε κι εκπνέουμε την ίδια βρόμικη μυρουδιά του περιβάλλοντος που μας φιλοξενεί και το μόνο που έλκεται πλέον επάνω μας από αυτήν την μυρουδιά αν σας ενδιαφέρει, είναι το πολύμορφο κακό που μας καπέλωσε, μαζί με όλες του τις ιδιαιτερότητες που το συνοδεύουν.
Και γίνεται έτσι αυτή η κακή επικόλληση επάνω μας, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα κουνούπια, από τα οποία ασφαλώς και δεν μπορούμε να απαλλαγούμε, αφού γύρο μας υπάρχουν και ενεδρεύουν οι προϋποθέσεις εκείνες που τα διατηρούν στην ζωή, γι’ αυτό και κανένα από τα απωθητικά δεν μπορεί να τα απομακρύνει μια και καλή από την ζωή μας.
Εξαιτίας της γενικευμένης αδιαφορία μας λοιπόν βρίσκεται σε κίνδυνο η ζωή των ανθρώπων επί της γης κι αφού συνεχίζουμε να ζούμε πρόχειρα, λογικά ποια κινδυνεύουμε να πάθουμε και το ανεπανόρθωτο από εδώ και μετά.
Αν βάζαμε την λογική μας να επεξεργαστεί έστω και για λίγο αυτά που συμβαίνουν γύρο μας, θα βλέπαμε πολύ καθαρά ότι πράγματι υπάρχει ο εχθρός μας, όπως και οι συνεργάτες του, οι οποίοι πράγματι εργάζονται εντατικά, με μοναδικό σκοπό να μας ρίξουν σε ακόμη βαθύτερο βούρκο από αυτόν που τώρα βιώνουμε.
Η αδιαφορία που δείχνουμε μάλιστα, για την ιδιαίτερη υγεία της πνευματικής μας κατάστασης, αυτής δηλαδή που με πολύ πείσμα ομολογουμένως αποφεύγουμε να εξετάζουμε εμείς σαν να είναι κάτι ανύπαρκτο, είναι αυτή που μας κρατά μονίμως τυφλωμένους και δεν μπορούμε να δούμε, ούτε ποιοι το κάνουν αυτό εις βάρος μας, ούτε που ακριβώς και γιατί μας κρατούν αιχμαλώτους.
Αν αποφασίσουμε όμως να διορθώσουμε την πνευματική μας κατάσταση, τότε θα δούμε πολύ καθαρά ποια, όχι μόνον ποιοι, που και πώς, μας τα προκαλούν όλα αυτά, αλλά και τον λόγο που γίνονται επιτρεπτά, όπως και τον λόγο που οι εχθροί μας θέλουν να μας δουν βουτηγμένους σε βαθύτερο βούρκο.
Μέχρι να πετύχουμε την επανόρθωσή μας όμως, καλό είναι να θυμόμαστε, ότι πράγματι θέλουν το κακό μας, όπως και να γεμίσουμε με επικίνδυνες και θανατηφόρες για την ανθρώπινη ύπαρξή μας πνευματικές λοιμώξεις, τις οποίες βέβαια οι ίδιοι προκαλούν με όλα τους τα μέσα.
Και καθόλου μην αμφιβάλετε ότι έχουμε υποστεί μεγάλο κακό ως άνθρωποι, γιατί το αλαλούμ της αλόγιστης συμπεριφοράς μας το βεβαιώνει αυτό, η οποία δεν επηρεάζει μόνον την δική μας πολύτιμη ανθρώπινη ζωή, αλλά και εξ ίσου καταστροφικά επηρεάζει και την ζωή του ζωικού, όπως και του φυτικού βασιλείου που μας περιβάλει.
Βασίλεια βέβαια, που υπάρχουν από τον Θεό προβλεπόμενα γύρο μας, για την δική μας και μόνον εξυπηρέτηση και διατήρηση στην ζωή. Αν δεν υπήρχε ο λόγος της ανθρώπινης ύπαρξης επί της γης, δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να υπάρχουν, ούτε τα φυτά, ούτε των ζώα, ούτε καν η γη που μας φιλοξενεί.
Τίποτε δηλαδή δεν θα υπήρχε λόγος να υπάρχει, αν δεν υπήρχε ο λόγος της ανθρώπινης παρουσίας επί της γης κι ας μας εξαπατούν οι εχθροί μας, ψάχνοντας δήθεν να βρουν άλλους πολιτισμούς στο πουθενά, δαπανώντας τεράστια χρηματικά ποσά.
Όπως καταλαβαίνετε, για να μας αποπροσανατολίσουν και μόνον το κάνουν κι αυτό εις βάρος μας, με μοναδικό σκοπό βέβαια, το να μας απομακρύνουν από τον πολύτιμο σκοπό της ζωής μας, στον οποίο ασφαλώς και δεν θέλουν αυτοί να συμμετάσχουν.
Τα φυτά και τα ζώα, ξέρουν τον δικό μας πολύτιμο σκοπό, γι’ αυτό και υπηρετούν με απόλυτο σεβασμό τον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Όπως ξέρουν, ότι αυτός είναι κι ο λόγο ύπαρξής της δικής τους ζωής επί της γης.
Εμείς ξεχάσαμε τον δικό μας σκοπό με την αμέριστη βοήθεια των εχθρών μας, γι’ αυτό και δεν θέλουμε να ξέρουμε πλέον αν υπάρχει πραγματικός λόγος για τον ποιόν ζούμε ως άνθρωποι. Όπως δεν θέλουμε να θυμηθούμε κι ότι με τον ίδιο σεβασμό που μας υπηρετούν τα φυτά και τα ζώα, έπρεπε κι εμείς να φροντίζουμε το περιβάλλον που μας συντηρεί.
Επειδή πράγματι όμως φτάσαμε σ’ αυτήν την κατάντια ως άνθρωποι, δεν αισθανόμαστε πλέον, ούτε κι ότι όλα αυτά που υπάρχουν γύρο μας, ανήκουν στην ευθύνη της δικής μας κι από τον Θεό και πατέρα μας δοσμένης διαχείρισή τους.
Αυτά μας συμβαίνουν λοιπόν κι ευτυχώς για όλους μας θα πω, που δεν είναι μόνον δική μου αυτή η στενάχωρη κατά τα άλλα διαπίστωση της αποσύνθεσής μας, γιατί είναι και πολλοί άλλοι που την βλέπουν, οι οποίοι ακόμη μπορούν να ξεχωρίζουν, έστω και με κάποια δυσκολία βέβαια έτσι όπως καταντήσαμε ως άνθρωποι, ποιο είναι το πραγματικά καλό δηλαδή και ποιο είναι το πραγματικά κακό για την ζωή του ανθρώπου επί της γης, πραγματικότητα βέβαια που ασφαλώς κι έπρεπε να αναγνωρίζεται εύκολα κι από όλους μας ανεξαιρέτως.
Αυτήν δηλαδή που εδώ και τώρα πρέπει να αναζητήσουμε για την αποκατάσταση της υγείας του εαυτού μας πρώτα, πριν χάσουμε εντελώς το μέτρο του καλού και του κακού και υποχρεωθούμε ως σοβαρά ασθενείς πλέον άνθρωποι, να τα βλέπουμε όλα ως να είναι ίσα και όμοια μεταξύ τους.
Ευτυχώς για όλους μας και πάλι θα πω, που είναι πολλοί ακόμη κι αυτοί που βλέπουν την άσχημη κατρακύλα που πήρε ο τρόπος της ζωή μας, όπως είναι πολλοί και οι παλιότεροι που ζουν ακόμη ανάμεσά μας, οι οποίοι και δεν σταματούν να κατακρίνουν με θάρρος τον τρόπο ζωής των δικών μας ημερών.
Αυτοί ιδικά, ποτέ δεν έπαψαν να αναπολούν το κάλος που υπήρχε στην δική τους συμπεριφορά, αυτήν δηλαδή που έζησαν και παρέλαβαν από τους γονείς τους, κατά την οποία σεβόταν όλοι το περιβάλλον τους όπως και τους συνανθρώπους τους βέβαια, τους οποίους με σθένος στήριζαν στις καθημερινές τους ανάγκες.
Και δεν σταματούσαν μόνον σ’ αυτό, γιατί φρόντιζαν να χαίρονται όλοι μαζί την κοινή ζωή τους, αν και δεν είχαν παρά ελάχιστα να την αντιμετωπίσουν πορευόμενοι. Κι όπως μου έλεγε κάποιος από αυτούς προ ημερών, τίποτε αξιόλογο σε σχέση με τα σημερινά δεν είχαν να πορευθούν, αλλά κι ότι πενιχρά είχαν, το μοίραζαν μεταξύ τους, για να έχουν όλοι από αυτά.
Αλλά και η χαρά που είχαν εξαιτίας αυτής της συμπεριφοράς τόνιζε, δεν περιγράφεται με λόγια. Στις μέρες σας όμως πρόσθετε, όλα τα καλά έχετε στα σπίτια σας, αλλά και καμιά χαρά δεν σας περιβάλει, γιατί κανένα παρόμοιο καλό δεν υπάρχει γύρο σας που να γλυκαίνει την ψυχή σας. Αντιθέτως, έχετε γεμίσει όλοι σας με ψυχολογικά προβλήματα από άμετρο εγωισμό φορτωμένοι.
Η χαρά λοιπόν ήταν αυτή που κάλυπτε τις ανάγκες της ζωής των ανθρώπων της περασμένης γενιάς και ας μην είχαν παρά μόνον ένα κρεμμύδι όπως το θυμούνται αυτοί να μοιραστούν μεταξύ τους και λίγο ευλογημένο ψωμί ζυμωμένο στο σπίτι τους και ψημένο βέβαια στον πρόχειρο φούρνο του γείτονά τους αφού δεν είχαν όλοι φούρνο.
Αυτήν την χαρά λοιπόν αναπολούν οι παλαιότεροι και ακόμη ελπίζουν να την βρουν ξανά στην ζωή τους. Κι όπως εξηγούν πολύ εύγλωττά, δεν ήταν η ανέχεια που τους ένωνε σ’ αυτόν τον βαθμό.
Η διάθεση που είχαν να μοιραστούν το υστέρημά τους με τους διπλανούς τους ήταν το αίτιο, το οποίο με χαρά συντηρούσαν κι αυτοί στην ζωή τους, μιμούμενοι βέβαια τον Θεό και πατέρα τους. Αυτόν δηλαδή που χάρισε στα παιδιά Του ότι κι αν έχει στην διάθεσή Του, ώστε κι αυτά να χαίρονται μαζί Του αν το θελήσουν.
Με τέτοιο τρόπο στην συμπεριφορά τους όμως οι παλιότεροι από εμάς κι ένα τέτοιο σκεπτικό στο ελεύθερο μυαλό τους, μοσχοβολούσαν όταν τους πλησίαζες, αν και δεν έκαναν ποτέ σχεδόν μπάνιο, αφού τους έλειπε μια τέτοια πολυτέλεια.
Εμείς όμως, αν και κάνουμε κάθε μέρα μπάνιο στην μπανιέρα μας, αν και φορτωνόμαστε με αρώματα, την δική τους ευωδία δεν μπορούμε να την έχουμε, γιατί ζούμε μόνοι μας, χωρίς τον συνάνθρωπο μας και προπαντός, χωρίς τον Θεό και πατέρα μας να είναι συμπαραστάτης και οδηγός της ζωής μας.
Μιχάλης Αλταλίκης
