Καλοκαίριασε πάλι και καθώς το έκανα κανόνα πια, έφυγα για διακοπές ολόκληρο τον μήνα Ιούλιο και σκόπιμα δεν ανάφερα εκείνη την φορά στον επίτροπο της μονής μας το που θα πήγαινα να τις περάσω. Τον άφησα να πιστεύει δηλαδή, ότι στην Πελοπόννησο θα κατέληγα όπως έκανα και τα προηγούμενα καλοκαίρια, οπότε, εξασφάλισα κατά κάποιον τρόπο την ησυχία μου με την μη ανακοίνωση του προορισμού μου, δεδομένου ότι καθόλου δεν θα σκεφτόταν να με ενοχλήσει με τυχόν επείγοντα που θα του προέκυπταν κατά την διάρκεια των διακοπών μου.
Με βόλεψε και το γεγονός ότι ούτε κι αυτός θέλησε να μάθει που θα πήγαινα κι έτσι, έκανα τελικά αυτό που μου προέκυψε και δεν το είχα στο πρόγραμμά μου.
Όπως σας είπα και στα προηγούμενα όμως, αυτός με ώθησε στο να επιλέγω μακρινούς προορισμούς για τις διακοπές μου, αφού όταν έμενα κάπου κοντά προς τον εργασιακό μου χώρο για τον ίδιο λόγο, μου ζητούσε να τις διακόψω, προκειμένου να επιληφθώ τα επείγοντα που του προέκυπταν, με αποτέλεσμα να μην εξασφαλίζετε η ξεκούραση που χρειαζόμουν.
Αυτήν λοιπόν θέλοντας να εξασφαλίσω κι εκείνο το καλοκαίρι, σε κανένα δεν ανακοίνωσα τον προορισμό μου, αφού αυτό που μου προέκυψε χωρίς να το υπολογίζω, ήταν η επιμονή του κουνιάδου μου να πάμε στην Χαλκιδική αντί στην Πελοπόννησο, προκειμένου να περάσουμε μαζί τις διακοπές μας.
Θα μας φιλοξενούσε στο τροχόσπιτό του βέβαια και σ’ αυτό που διέθετε για την οικογένειά του και ήταν μόνιμα τοποθετημένο στις εγκαταστάσεις κάποιου κάμπινγκ, σε μια παραλιακή περιοχή της Κασσάνδρας.
Κι αφού αυτό κάναμε τελικά, με την άνεσή μας εγκατασταθήκαμε εγώ και η γυναίκα μου στον χώρο που μας παραχώρησε ανάμεσα στα μέλη της οικογένειάς του, οπότε, από την πρώτη μέρα κιόλας άρχισα να χαλαρώνω, μη κάνοντας τίποτε άλλο εκεί, εκτός από ένα πολύ πρωινό μπάνιο στην θάλασσα κατά την συνήθειά μου, να κάθομαι στο μεσημεριανό τραπέζι μαζί τους και να ξαπλώνω ολημερίς κι οληνυκτίς πάνω σε ένα ράντζο που μου διέθεσε.
Τόσο οι συγγενείς μας όμως, όσο και οι γείτονές τους, όπως και οι φίλοι τους από τα γύρω τροχόσπιτα, ευχαρίστως μας δέχθηκαν ανάμεσά τους, αλλά και απορούσαν με την συμπεριφορά μου, οπότε, δεν άργησαν να μου κάνουν παρατηρήσεις πια, για τον τρόπο που έκανα εγώ προσωπικά τις διακοπές μου.
Μέχρι και υποδείξεις μάλιστα άρχισαν να μου κάνουν μετά από λίγες μέρες, για το πώς ακριβώς έπρεπε να τις κάνω, σύμφωνα πάντα με τις δικές τους επιλογές και δυνατότητες.
Τους άκουγα βέβαια και συμφωνούσα μαζί τους για να μη τους βάλω σε σκέψεις, αλλά μη μπορώντας να ζω σε τόσο χαμηλούς και άπραγους ρυθμούς που οι ίδιοι μου επέβαλαν να κάνω προκειμένου να με ξεκουράσουν όπως μου έλεγαν, κοιμόμουν όπου καθόμουν, ακόμη και πάνω στην καρέκλα χωρείς να το επιδιώκω.
Βλέποντας λοιπόν να συνεχίζετε το κακό κατά την δική τους εκτίμηση, το να κοιμάμαι συνεχώς δηλαδή, άρχισαν να ανησυχούν για την υγεία μου, υπολογίζοντας ότι κάτι έχω πάθει κι ότι αυτό ενδεχομένως ήταν η αιτία που μου προκαλούσε την ακατάσχετη υπνηλία όπως έλεγαν.
Αυτό το ενδεχόμενο μάλιστα, τους υποχρέωσε στην συνέχεια να κάνουν και μια σύσκεψη μαζί με τον κουνιάδο μου ένα πρωινό στην παραλία, προκειμένου να λύσουν την απορία τους για την συνεχιζόμενη υπνηλία που τους παρουσίαζα κι αφού συσκέφτηκαν για πολύ ώρα εκεί το θέμα, συμπέραναν στο τέλος ότι μάλλον κάποιο εγκεφαλικό είχα πάθει κι ότι αυτό μάλλον ήταν η αιτία που μου προκαλούσε την συγκεκριμένη συμπεριφορά.
Κι αφού το εμπέδωσαν για τα καλά αυτό στην συνέχεια, άρχισαν να ψάχνουν πια, αντί να ησυχάζουν καθώς έπρεπε για ανθρώπους που έκαναν διακοπές, το πως θα μπορούσαν να μου ανακοινώσουν την διάγνωσή τους χωρίς να με τρομάξουν, αλλά και πως θα με προέτρεπαν να επισκεφτώ κάποιο νοσοκομείο για τους παραπάνω λόγους.
Αυτό λοιπόν μελετώντας τις επόμενες μέρες, ωθούσαν τον κουνιάδο μου όλοι οι υπόλοιποι, ώστε αυτός να μου κάνει την σχετική εισήγηση ως πλησιέστερος συγγενής, γιατί πολύ μεγάλος κίνδυνος υπήρχε όπως του το μετέδωσαν, να μείνω στον τόπο από απερισκεψία και αδιαφορία για την κατάστασή μου.
Το σκεπτόταν βέβαια αυτός, αλλά και τίποτε δεν μου έλεγε, ελπίζοντας να φτάσω από μόνος μου στην σκέψη να επισκεφτώ κάποιο νοσοκομείο. Κι επειδή έβλεπαν οι υπόλοιποι ότι δεν απέδιδε το μέτρο με την συμμετοχή του κουνιάδου μου, όλοι μαζί μου έλεγαν ένα μεσημέρι πριν το φαγητό, ότι δεν έπρεπε να αδιαφορώ για το πρόβλημά μου, γιατί όπως έλεγαν, ήταν πολύ επικίνδυνο να κοιμάται κανείς τόσες πολλές ώρες μέρα και νύχτα όπως έκανα εγώ και για είκοσι μέρες συνεχώς μάλιστα.
Η αλήθεια είναι τώρα, ότι εγώ ποτέ δεν συμμετείχα στις συσκέψεις τους. Τους άκουγα όμως όταν ησύχαζα ξαπλωμένος στο ράντζο μου χωρίς να κοιμάμαι κι επειδή δεν ήθελα να πάρω μέρος στους φόβους τους, τίποτε δεν τους έλεγα. Εκεί που έφτασε το πράγμα όμως, δεν μπορούσα να τους αφήσω αναπάντητους, οπότε, πήρα τον λόγο μια μέρα και τους έλεγα τα αυτονόητο πλέον.
Παιδιά, πρέπει να σας ευχαριστήσω για το ενδιαφέρον που δείχνετε για την υγεία μου, όπως και να σας ομολογήσω πρέπει μετά από όσα άκουσα να μου λέτε σήμερα, ότι πολύ με χαροποιεί το γεγονός, που δεν περνάει απαρατήρητη η παρουσία μου ανάμεσά σας, όπως κι αν αυτή σας παρουσιάζετε.
Στην υπνηλία μου όμως αναφερόμενος, θέλω να σας πω ότι πολύ καλά κάνατε και βγάλατε συμπεράσματα μελετώντας την συμπεριφορά μου, η οποία μάλιστα, για ασθενική σας φάνηκε όπως καταλαβαίνω.
Ξεχάσατε όμως να συμπεριλάβετε μέσα στης εκτιμήσεις σας κι ότι εσείς κι εγώ, δεν κάνουμε την ίδια ζωή. Με τον ρυθμούς που ζείτε κι εργάζεστε εσείς δηλαδή, θα πρέπει να υπολογίσετε χωρίς να είναι προσβλητικό αυτό για σας, ότι εγώ προσωπικά είναι σαν να κοιμάμαι.
Αυτό θέλοντας να δικαιολογήσω, πρέπει να σας γνωστοποιήσω, όπως και να σας ζητήσω να προσθέσετε στις μελέτες σας, ότι στις τρείς μέρες που εσείς κοιμάστε παραπάνω από είκοσι τέσσερεις ώρες, εγώ κοιμάμαι λιγότερο από εννιά στο ίδιο χρονικό διάστημα, λόγω των ιδιότροπων εργασιακών μου υποχρεώσεων.
Αυτές πάλι θέλοντας να σας παρουσιάσω εν ολίγοις, θα πρέπει να σας πω, ότι υποχρεούμαι ως εργαζόμενος, να διαχειρίζομαι, να υλοποιώ, να προγραμματίζω, να επιβλέπω, να φορτώνω, να ξεφορτώνω, να οδηγώ και να μεταφέρω από και προς την Ουρανούπολη, πολλών ειδών ανάγκες για τους εργοδότες μου κι όλα αυτά μάλιστα τα κάνω σχεδόν καθημερινά, ενώ εσάς κανένας δεν σας υποχρεώνει να κάνετε τα ίδια, ούτε και σε διάστημα ενός χρόνου.
Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, δεν κοιμάμαι στις διακοπές μου μόνον γιατί πράγματι μου λείπει ο ύπνος, αλλά και γιατί μου το επιβάλει αυτό κατά κάποιον τρόπο ο δικό σας ρυθμός, αυτόν που κι εγώ ακολουθώ ζώντας ανάμεσά σας αυτές τις μέρες, αφού ζω μηδενικά ως οργανισμός μένοντας εντελώς άπραγος.
Δεν κάνω τίποτε δηλαδή εδώ όπως μου το ζητήσατε και στο τίποτα εγώ, αναγκαστικά πια κυριεύομαι από την υπνηλία, αφού κι όταν κοιμάμαι στο χρονικό διάστημα που βρίσκομαι εργαζόμενος, κάνω πολλά περισσότερα από όσα εσείς κάνετε ξυπνητοί.
Αυτός λοιπόν είναι ο λόγος που με βλέπετε να ξαπλώνω και καμιά πάθηση δεν με αναγκάζει να το κάνω όπως εσείς το μελετήσατε. Σας ευχαριστώ βέβαια για το ενδιαφέρον σας, αλλά μην ανησυχείτε για μένα, γιατί τίποτε το κακό δεν με κατευθύνει.
Ότι κι αν τους έλεγα εγώ όμως, αυτοί επέμεναν στην εκτίμηση τους και ούτε λίγο, ούτε πολύ, υποχρέωναν τον κουνιάδο μου να με πάει αυτός σε κάποιο νοσοκομείο, αφού δεν δεχόμουν να το κάνω αυτό από μόνος μου.
Ακολουθώντας κι αυτός λοιπόν την προτροπή των φίλων του, μονίμως με πίεζε έκτοτε, ώστε να δεχθώ τουλάχιστον μια επίσκεψη σε κάποιον γνωστό οικογενειακό μας γιατρό, νομίζοντας ότι φοβόμουν να πλησιάσω σε νοσοκομείο.
Κι αφού με πίεζε πολύ είναι αλήθεια, έκανα υπακοή ένα απόγευμα μετά από το πέρας των διακοπών μας και μαζί με δυό τρείς από τους φίλους του, πράγματι επισκεφτήκαμε τον συγκεκριμένο γιατρό κι όταν πια βρεθήκαμε στον χώρο αναμονής των ασθενών του, περιμέναμε την σειρά μας.
Εμένα βέβαια θα εξέταζε ο γιατρός, όπως τον ενημέρωσε ο κουνιάδος μου, αλλά επειδή ήμασταν παρέα εκεί, όλοι μαζί περιμέναμε το πότε θα με καλούσε αυτός στο εξεταστήριό του, οπότε, μόλις άκουσα το όνομά μου, σηκώθηκα από την καρέκλα μου και πίσω από μένα έκαναν και οι συνοδοί μου το ίδιο, προκειμένου να ενημερώσουν αυτοί τον γιατρό, για το θέμα που υπέθεταν ότι χιαζόμουν εξέταση.
Τους έστειλε στην θέση τους όμως ο γιατρός κι όπως έπρεπε, οι διό μας μπήκαμε στο εξεταστήριό του. Εκεί λοιπόν ευρισκόμενος, ρωτούσε ο γιατρός να του πω και με το δίκαιό του, από τι έπασχα. Γιατρέ του έλεγα, δεν ξέρω, αλλά είμαι πολύ άρρωστος.
Και είμαι τόσο άρρωστος μάλιστα, που δεν ξέρω να σου πω τι ακριβώς έχω. Αυτοί πάντως που με έφεραν εδώ, λένε ότι από κάτι σοβαρό πάσχω.
Ακούγοντας αυτά ο γιατρός, έλεγε με πολύ απορία στην φωνή του.
Τί είναι αυτά που μου λες βρε παιδί μου και δεν καταλαβαίνω; Αυτοί δηλαδή σε έφεραν εδώ ως ασθενή; Κι εσύ πάλι, τίποτε δεν ξέρες να μου πεις για την πάθησή σου; Για ξάπλωσε λοιπόν να δούμε τι έχεις και μετά τα λέμε.
Ξάπλωσα λοιπόν αφού μου το ζήτησε και τον άφησα να κάνει την δουλειά του ανεπηρέαστος. Από εκεί και μετά όμως, μιλιά δεν έβγαζε ο γιατρός από το στόμα του και σε τέτοιο σημείο μάλιστα που άρχισα να ανησυχώ, μήπως και είχα πράγματι κάτι κι όντως δεν το ήξερα.
Και για να είμαι ειλικρινής, τα χρειάστηκα στην συνέχεια, αφού και ακτινογραφίες μου έβγαλε αμίλητος κι όταν πια μου ζητούσε να ανασάνω πολύ βαθιά και πολλές φορές, άρχισα να τον ρωτώ τι είχα, γιατί όντως φοβήθηκα από την συνεχιζόμενη σιωπή του.
Όταν όμως τελείωσε αυτός από το να με εξετάζει λεπτομερώς, έλεγε με επίσημο τρόπο, ότι ήμουν τόσο καλά, που ούτε κι αυτός το περίμενε. Όπως το τόνισε δε, ιδιαίτερα κι αυτό, έλεγε ότι ήμουν έτοιμος για τους Ολυμπιακούς αγώνες κι ότι αν έπαιρνα μέρος σ’ αυτούς, μάλλον σε πολύ καλή θέση θα με κατέτασσαν κατά την άποψή του.
Παρ’ όλα αυτά όμως, έλεγε με απορία. Γιατί λοιπόν σε έφεραν εδώ ως ασθενή αυτοί, αφού εσύ δεν έχεις τίποτε το ασθενικό επάνω σου; Ακόμη και η καρδιά σου όπως είδα, είναι αρκετά προπονημένη. Κάτι λοιπόν θα υποψιάστηκες κι εσύ για την υγεία σου, γι’ αυτό και μου το έκρυψες από φόβο στον γιατρό όπως μπορώ να υπολογίσω.
Μετά από την τοποθέτηση του γιατρού, υποχρεώθηκα να του πω όπως καταλαβαίνετε, ότι οι συνοδοί μου με πέρασαν για ασθενή, επειδή είδαν να κοιμάμαι πολλές ώρες κατά την διάρκεια των κοινών διακοπών μας.
Ακούγοντας αυτά ο γιατρός, άνοιξε την πόρτα του κι αφού με τραβούσε από το χέρι μέχρι να σταθούμε στην μέση του χώρου αναμονής των ασθενών του, έλεγε προς όλους με νόημα και μεγαλοφώνως.
Ακούστε να σας πω. Αυτός εδώ, δεν είναι άρρωστος, αφού από τις εξετάσεις που του έκανα, τον βρήκα απολύτως υγιή και όσες ώρες το χρειάζεται ας κοιμάται ελεύθερα. Εσείς όμως, που όπως πολύ καλά ξέρω παίρνετε χάπια προκειμένου να κοιμηθείτε έστω και για λίγο, εσείς είστε άρρωστοι. Καταλάβατε;
Όποιος έχει σειρά ας περάσει μέσα τους είπε στην συνέχεια κι αφού με χαιρέτησε μπήκε στο εξεταστήριό του. Μετά από αυτό, πήρα κι εγώ τους συνοδούς μου και φύγαμε από το ιατρείο γρήγορα, όσο κι αν απορούσαν αυτοί με την γνωμάτευση του γιατρού, που δεν μου επέβαλε όπως ήλπιζαν επείγουσα νοσοκομειακή παρακολούθηση.
Μιχάλης Αλταλίκης
