Λίγα για μένα

Είμαι 67 ετών και ονομάζομαι Μιχάλης Αλταλίκης

  MaΓεννήθηκα σε μια κωμόπολη του νομού Θεσσαλονίκης, η οποία απέχει πενήντα χιλιόμετρα περίπου απ’αυτήν και βρίσκεται στα βόρια και ορεινά όρια του νομού. Σοχός είναι το όνομα της και δεν έζησα στους χώρους της παρά μόνον ως επισκέπτης.

 Ακολουθώντας τους γονείς μου, τα πρώτα παιδικά μου χρόνια τα έζησα ως εσωτερικός μετανάστης, αφού για βιοποριστικούς λόγους, από τα πέντε μου χρόνια και μετά και μέχρι να αποφοιτήσω από την τρίτη γυμνασίου, έζησα σε ένα διπλανό χωριό, που έχει το όνομα Ασκός.

 Μια ζωή οι άνθρωποι κάνουν τις ίδιες κινήσεις για παρόμοιους λόγους και τίποτε το επιλήψιμο δεν υπάρχει σ’αυτό. Όλα πήγαιναν καλά λοιπόν κι όλα αντιμετωπίζονταν όπως μας ερχόταν, μόνον που την δική μου υγεία δεν μπορούσαν να την τιθασεύσουν ούτε τα γνωστά γιατροσόφια, αλλά ούτε και ο αγροτικός γιατρός εκείνης της εποχής, γι αυτό και παρέμενα συνεχώς ασθενικός.

 Μη μπορώντας να βρει λύση η μητέρα μου γι αυτό το θέμα, με παρέδωσε κατόπιν προτροπής των συγχωριανών μας, στην θαυματουργή εικόνα της εκκλησίας του χωριού μας. Η εικόνα είναι αφιερωμένη στην Παναγία μας και τιμάται της ζωοδόχου πηγής. Την έφεραν από την πατρίδα τους οι κάτοικοι, όταν πρόσφυγες κι αυτοί, ήρθαν να κατοικήσουν σε αυτό το χωριό, προερχόμενοι από τα βόρια περίχωρα της περιοχής πάνω από την Κωνσταντινούπολη.

 Ήταν και είναι όντως θαυματουργή αυτή η εικόνα κι απ’ ότι λέγεται, είναι έργο του Αποστόλου Λουκά. Λόγω των πολλών θαυμάτων της, ήταν και πολλοί οι άνθρωποι που από παντού ερχόταν τότε να την τιμήσουν στην γιορτής της κι εκ των αποτελεσμάτων, ήταν πολλοί και οι πιστοί που ποικιλοτρόπως έβρισκαν ανταπόκριση στα αιτήματα τους.

 Όπως όλοι λοιπόν, έτσι κι εμείς, μετά από την αφιέρωσή μου στην εικόνα της Παναγίας μας, περιμέναμε να δούμε την ανταπόκριση Της και στο δικό μας αίτημα, για την Michalis Altalikis Iαποκατάστασή των προβλημάτων υγείας που εγώ αντιμετώπιζα. Τίποτε από αυτό δεν έγινε όμως, γιατί όχι μόνον δεν έφυγαν τα προβλήματα που είχα και με παίδευαν, αλλά και άλλα ήρθαν να με πλαισιώσουν.

 Απογοητευτήκαμε εμείς τότε όπως κάνουν και οι περισσότεροι άνθρωποι, αλλά συνεχίσαμε την ζωή μας, οπότε έβγαλα εγώ το δημοτικό εκεί και δίπλα από τον πατέρα μου σπούδαζα έμπορος από τα πέντε μου χρόνια, αφού έμπορο ήθελε να με δει αυτός στο πόδι του. Έμαθα πολλά κοντά του, παρατηρώντας και μελετώντας τις αντιδράσεις όλων όσων είχαν σχέση με την δική μας δουλειά και συναναστράφηκα μαζί τους ως παρατηρητής της ζωής όλων, μέχρι που άρχισαν να φεύγουν όλοι από τις περιοχές τους αναζητώντας οποιαδήποτε εργασία στην Γερμανία, αφού εδώ δεν την έβρισκαν πουθενά.

 Χάσαμε τα πάντα εμείς τότε, αφού άφησαν αυτοί φεύγοντας απλήρωτες όλες τις υποχρεώσεις τους προς το μπακάλικο του πατέρα μου, γι αυτό και πάλι ως εσωτερικός μετανάστης βρέθηκα στην Θεσσαλονίκη, όπου και αποφοίτησα από το εξατάξιο τότε γυμνάσιο. Έμαθα πολλά γύρω από το εμπόριο και όπως ήταν φυσικό, έμαθα πολλά κι από τους μεγαλέμπορους εκείνης της εποχής, αφού κι εδώ τους είχαμε αυτούς προμηθευτές μας, δεδομένου ότι πάλι μπακάλικο άνοιξε ο πατέρας μου. Και δίπλα σε Εβραίο δάσκαλο του εμπορείου με έστειλε αυτός να φοιτήσω, για τον λόγο ότι αυτοί ήξεραν τι έκαναν και ήθελαν να ξέρουν τι κάνουν, γι αυτό και τα δικά τους παιδιά στον ίδιο δάσκαλο τα έστελναν, προκειμένου να αποκτήσουν τις απαραίτητες γι αυτή τη δουλειά γνώσεις.

 Παρόλα αυτά, εγώ ποτέ δεν ήθελα να μείνω μέσα σε ένα μπακάλικο γιατί με έπνιγε ο χώρος. Ήθελα για μένα ελευθερία κινήσεων και περισσότερα ενδιαφέροντα κι αυτά τα βρήκα σε μια πολυεθνική εταιρεία των διεθνών μεταφορών. Ήταν από τις μεγαλύτερες του είδους αυτή στον διεθνή χώρο, όπου κι άρχισα να εργάζομαι γι’ αυτήν λίγο μετά το στρατιωτικό.  Έμεινα είκοσι δύο χρόνια στην ίδια εταιρεία και ασχολήθηκα στους κόλπους της, τα πρώτα πέντε χρόνια με την διευθέτηση των δύσκολων εργασιών της και στα επόμενα δεκαέξι από αυτά, ως υπεύθυνος των πωλήσεων και δημοσίων σχέσεων της εταιρίας.

 Μέσα σε αυτά τα χρόνια, συναναστράφηκα με όλους τους εισαγωγείς και τους εξαγωγείς, τους βιοτέχνες και τους εργοστασιάρχες, όπως  και τους βιομηχάνους της περιοχής από την Λάρισα μέχρι και την Ορεστιάδα, όπου και αντιμετώπισα μαζί τους όλα τους τα επαγγελματικά, όπως και τα προσωπικά τους προβλήματα, εκ των οποίων και αντλώ πολυποίκιλες και πολύμορφες γνώσεις τις οποίες ποτέ δεν αρνήθηκα σε όποιον ήθελε να τις κάνει χρήση. Σπουδαστής της ζωής λοιπόν εγώ και χρήσιμος για όλους, βρέθηκα μετά από περίεργες συμπτώσεις άνεργος και ως τέτοιος έμεινα στο ράφι τρία χρόνια.

 Αφού δοκιμάστηκα αρκετά εκείνο το χρονικό διάστημα, με βρήκαν χρήσιμο γι αυτούς οι πατέρες μιας μονής του Αγίου Όρους, οι οποίοι και με απασχόλησαν πάνω από δέκα χρόνια για τις ανάγκες των προμηθειών τους. Με κράτησαν κοντά τους ως εργαζόμενο μέχρι που συνταξιοδοτήθηκα, αλλά λόγω του ότι έχω πνευματική σχέση μαζί τους από τις αρχές της  δεκαετίας του ογδόντα, εξακολουθώ ακόμη να συναναστρέφομαι μαζί τους πνευματικά, στην προσπάθεια μου να ενισχύσω το πνευματικό μου υπόβαθρο.

 Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα, των εξήντα επτά χρόνων της ζωής μου όμως, όπου κι αν έζησα, ότι κι αν πέρασα, ότι κι αν αντιμετώπισα, ποτέ δεν ήμουν μόνος. Ήταν πάντα κοντά μου και δίπλα μου η Παναγία μας, γιατί ποτέ δεν με ξέχασε και ποτέ δεν με εγκατέλειψε, αν και ποτέ δεν της το ζήτησα. Τυγχάνω δηλαδή της απολύτου και φοβεράς προστασίας Της, χάρις της οποίας και υπάρχω ακόμη αφού έτσι θέλει Αυτή κι εγώ που την απολαμβάνω, για κανένα λόγο δεν θέλω να την χάσω.

 Αυτά που έζησα στην μέχρι τώρα ζωή μου είναι πολλά, όπως και πολλές είναι οι παγίδες που βρέθηκα εγκλωβισμένος και βεβαίως προς θάνατον καταδικασμένος, εκ των οποίων και ποικιλοτρόπως διασώθηκα από την χάρη Της, χωρίς καν να προλάβω τις περισσότερες φορές να της ζητήσω βοήθεια.

 Δεν μπορούσα να τα κρατήσω αυτά μυστικά και μόνον για μένα κι επειδή οφείλω να της πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για όσα έζησα αφιερωμένος στην χάρη Της, αποφάσισα να κοινοποιήσω τα της ζωής μου, όχι για να μάθετε εσείς τα κατορθώματα μου, αλλά για να θαυμάστε κι εσείς μαζί με μένα, την όντως φοβερά προστασία Της.

 Με την ευλογία του Γέροντα και την παρότρυνση των πατέρων της μονής έχω γράψει πολλές σελίδες γύρω από την προσωπική μου ζωή κι αφού μέσα σε αυτές τις σελίδες δεν παρουσιάζομαι μόνος μου αλλά πάντα μαζί Της, σκοπεύω να σας τις παρουσιάσω μέσα από αυτήν την ιστοσελίδα.