Καλοκαίρι ήταν λοιπόν κι όπως το έβλεπα αυτό πάνω από το μπαλκόνι της καφετέριας πίνοντας τον καφέ μου, απολάμβαναν κι εκείνο το απόγευμα οι άνθρωποι κατά την συνήθεια τους, την αμέριμνη βόλτα τους στην παραλία του Λευκού πύργου.
Το σχολίασε θετικά αυτό που έβλεπε και κάποιος άλλος από την παρέα μας, γι’ αυτό και ζήτησε να απολαύσουμε κι εμείς μια τέτοια βόλτα και μάλιστα όλοι μαζί, αν και δεν ήμασταν λίγοι.
Το σκεφτήκαμε για λίγο, αλλά επειδή Για περισσότερα πατήστε εδώ
Διαθέτοντας λοιπόν την δέουσα άνεση χρόνου, όπως και την ανάλογη νεανική διάθεση, καθόμουν αναπαυτικά στην πολυθρόνα μου ένα Αυγουστιάτικο απόγευμα και ως συνήθως, έπινα τον καφέ μου συντροφιά με τους φίλους μου.
Ήμασταν καθισμένοι γύρο από το δικό μας τραπέζι, αυτό που μας κρατούσαν οι σερβιτόροι σε μια περίοπτη θέση στο μπαλκόνι της καφετέριας που συχνάζαμε και όπως μου άρεσε Για περισσότερα πατήστε εδώ
Αφότου λοιπόν έβαλα κάποια τάξη και σειρά στην εργασιακή μου ζωή, τοποθετώντας τον χαρισματικό Γιώργο ανάμεσα σε μένα και στις δικές μου υποχρεώσεις, χαλάρωσα κάπως θα έλεγα.
Μειώνοντας όμως τον χρόνο ενασχόλησης μου, όχι μόνον χαλάρωσα από το να τρέχω συνεχώς πίσω από τις φορτώσεις μου, αλλά και να ψάχνω άρχισα, για το τι άλλο θα μπορούσα να κάνω μέσα στο ίδιο χρονικό διάστημα της ημερήσιας απασχόλησης μου και αυτό να είναι τέτοιο μάλιστα που να μου αρέσει πρωτίστως, αλλά και για χόμπι μου ήθελα να το έχω.
Μετά από την ανάπαυλα της πρωτομαγιάς λοιπόν Για περισσότερα πατήστε εδώ
Πλησιάζαμε στην πρωτομαγιά όμως και θέλοντας να κάνω τους γονείς μου όπως και τους γονείς των φίλων μου να χαρούν μαζί μας, πρότεινα στους κολλητούς μου να τους πάρουμε και να πάμε κάπου όλοι μαζί να ψήσουμε το αρνί μας, συμμετέχοντας κι εμείς στο κοινό έθιμο.
Δέχτηκαν και οι γονείς μας την πρόταση μου, γι’ αυτό και Για περισσότερα πατήστε εδώ
