Τον καθηγητή μας θυμήθηκα σήμερα κι αυτόν μάλιστα που μας έκανε το μάθημα της λογικής, τότε που ήμουν μαθητής στην τελευταία τάξη του εξατάξιου γυμνασίου και δεν σας κρύβω, ότι μου έμειναν πάρα πολλά από αυτά που σχολίαζε επί των θεμάτων, στην προσπάθειά του να μας εστιάσει ακριβώς σ’ αυτό που ήθελε να κατανοήσουμε καλύτερα.
Αλλά και με την ίδια προσοχή στον λόγο του εξηγούσε τα δύσκολα σημεία, ώστε να μη παρεκκλίνουμε από το ακριβές νόημα των συμφραζομένων, γιατί όπως έλεγε, το μυαλό των ανθρώπων έχει την τάση Για περισσότερα πατήστε εδώ
Θα πρέπει να παραδεχθούμε βέβαια, ότι από αρχαιοτάτων χρόνων είχαν αξία τα φώτα κι ο φωτισμός κι αυτός ήταν ο λόγος που οι πρόγονοί μας τουλάχιστον, συχνά αναφερόταν σ’ αυτές τις έννοιες. Κι από όσα μας άφησαν ως κληρονομιά, λογικά μπορούμε να συμπεράνουμε, ότι αν δεν υπήρχαν τα φώτα κι ο φωτισμός, τα πάντα θα έμεναν στο απόλυτο σκοτάδι.
Πρωτοχρονιά βέβαια σήμερα, αλλά και ούτε έναν άνθρωπο δεν συνάντησα στον δρόμο μου πηγαίνοντας προς στην εκκλησία της περιοχής μας. Αν και βάδισα δηλαδή κοντά ένα χιλιόμετρο απόστασης μέχρι να φτάσω εκεί, ούτε στους κεντρικούς δρόμους είδα ανθρώπους να περπατούν, ούτε και στους μικρότερους που χρησιμοποίησα.
Χριστός ετέχθη λοιπόν και αλίμονο σε όποιον το αμφισβητεί αυτό, ή αρνείται να το επιβεβαιώσει μέσω της καλοπροαίρετης έρευνας τουλάχιστον που οφείλει να επιβάλει στον εαυτό του για τον παραπάνω σκοπό, αν και το αλίμονο στην προκειμένη περίπτωση δεν προϋποθέτει κάποια τιμωρία, ή εκδίκηση από τον Θεό της αγάπης, τον Χριστό μας.