Μετά από λίγο καιρό όμως κι όταν πια μπήκαμε στο καλοκαίρι, πάλι επισπεύτηκε την πόλη μας ο έχων αυξημένες αρμοδιότητες και για τους δικούς του λόγους, όπως και για τους λόγους που αφορούσαν τις υπευθυνότητες του, κάπου ήθελε να μεταφερθεί.
Όπως το συνήθιζε κι αυτό βέβαια, έβαλε τον γέροντά μας να ζητήσει από μένα την δυνατότητα να εξυπηρετηθεί, οπότε, με κάλεσε αυτός ένα απόγευμα κι από τηλεφώνου μου ζήτησε να κάνω τα απαραίτητα, Για περισσότερα πατήστε εδώ
Πέρασε ο καιρός όμως κι αφού καθάρισαν πια οι δρόμοι από τα χιόνια και τους πάγους, άρχισα πάλι να πηγαίνω μια φορά την εβδομάδα και κάθε Πέμπτη πρωί για την ακρίβεια στο μοναστήρι μας, σύμφωνα πάντα με το πρόγραμμα που μου όρισαν να ακολουθώ οι αρμόδιοι επίτροποι.
Κι όπως έκανα τα δυό τελευταία χρόνια σχεδόν, με το φορτηγάκι μου πλέον πήγαινα στο μοναστήρι τις προμήθειες που μου ζητούσαν οι πατέρες. Αυτές μάλιστα, τις πάστωνα κατά κάποιο τρόπο Για περισσότερα πατήστε εδώ
Μπήκαμε στον Γενάρη μήνα εν τω μεταξύ και τα χιόνια ήταν όντως πολλά εκείνη την χρονιά. Κατά την συνήθειά του όμως ο γέροντάς μας, δεν μου επέτρεπε να κάνω δρομολόγια, όσο οι πάγοι και τα χιόνια επέμεναν να κάνουν τους δρόμους επικινδύνους.
Λόγω των αναγκών τους όμως, επέτρεψε τελικά κι έκανα δύο ταξίδια μέσα στον ίδιο μήνα, έστω κι αν οι δρόμοι ήταν ακόμη χιονισμένοι και αρκετά παγωμένοι μάλιστα, τόσο Για περισσότερα πατήστε εδώ
Όπως σας το ανάφερα κι αυτό στα προηγούμενα, μέχρι και στα χωριά τους πήγαινα με το φορτηγάκι μου όταν με καλούσαν οι φίλοι μας αγρότες, προκειμένου να μου δώσουν φρούτα για τις ανάγκες της μονής μας, πότε από την προσωπική τους παραγωγή και πότε από την επίσης φιλική διάθεση των συνεταιρισμών τους.
Αυτά που μου έδιναν δε, μονίμως ήταν πολλά και τόσα πολλά μάλιστα, που Για περισσότερα πατήστε εδώ
