Μετά από αυτό το ατύχημα όμως, στο μοναστήρι μας βρισκόμουν μια μέρα στα μέσα του Μάρτιου μήνα της ίδιας χρονιάς και μαζί με τον επίτροπο, όπως και με μερικούς ακόμη από τους μοναχούς μας, κουβεντιάζαμε διεξοδικά στο γραφείο τα θέματα που μας απασχολούσαν εκείνο το διάστημα.
Μαζί με αυτά όμως, ζήτησαν οι πατέρες να μελετήσω και μια προσφορά που τους έστειλε ταχυδρομικώς, ένας πολύ Για περισσότερα πατήστε εδώ
Πέρασε ο καιρός όμως και καθώς βαδίζαμε στον Φεβρουάριο μήνα του 2001 και πάλι βρισκόμουν κατά τις δώδεκα το βράδυ στο μετόχι της μονής μας, προκειμένου να πάρω από τους καταψύκτες μας, τα σχετικά μαλάκια για τις ανάγκες του μάγειρά μας.
Ήρθε πάλι ο καιρός να τιμήσουμε την μνήμη της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας στο μοναστήρι μας όμως κι όπως γίνεται κάθε χρόνο στην γιορτή Της, πανηγυρικά ετοιμάστηκαν να την αντιμετωπίσουν κι εκείνη την φορά οι πατέρες και μαζί με αυτούς, έτρεχα κι εγώ να τους καλύψω από της μόνιμες, όπως κι από τις έκτακτες ανάγκες τους, ώστε ούτε από αυτούς, αλλά ούτε κι από τους υπεράριθμους προσκυνητές να λείψει κάτι, από την έμπρακτα προσφερόμενη αγάπη του γέροντά μας.
Την Πέμπτη το μεσημέρι όμως, βρήκα να με περιμένουν έξω από την πόρτα του συνεργάτη μου, ένας ακόμη ροφός και μαζί με αυτόν, καμιά δεκαριά κιβώτια με χταπόδια και σουπιές.