Στο επόμενο χρονικό διάστημα, από το τέλος του Αυγούστου δηλαδή, έως και τον Οκτώβριο του 1978, έτρεχα πίσω από τις δουλειές που είχα στην εταιρεία που εργαζόμουν κι έτρεχα με σθένος μάλιστα θα έλεγα, ως άνθρωπος που αγαπάει την δουλειά του.
Μαζί με αυτές όμως, Για περισσότερα πατήστε εδώ
Κάπως έτσι λοιπόν πέρασαν και οι υπόλοιπες μέρες των διακοπών μου στο Βελβεντό. Πίνοντας δηλαδή και τρώγοντας μέχρι πρωίας, χωρίς πολύ ύπνο, αλλά και με τον ρυθμό που σας ανέφερα στο προηγούμενο.
Ζαλισμένος κι εγώ σαν τους μπαρμπάδες από τα ποτά, μπέρδεψα τα δύο κτίσματα και τα έκανα ένα, γι’ αυτό και νόμιζα ότι διασκέδαζα κάτω από το Ιερό της εκκλησίας, όπως σας ανέφερα στο προηγούμενο.
Καθίσαμε αρκετές ώρες γύρω από το τραπέζι της μεγάλης και πολύ καλής παρέας που από το μεσημέρι εκείνης της ημέρας είχαν στρωμένο για τις δικές τους απαιτήσεις κι αφού φάγαμε και ήπιαμε μαζί τους αρκετά από αυτά που μας προσέφεραν, δεν υπήρχε κανένας λόγος να πάμε κάπου αλλού προκειμένου