Το ίδιο αλαζονικό φρόνημα διατηρούσαν μέσα στο μυαλό τους εκείνο το διάστημα κι όλοι εκείνοι που σύσσωμοι μας κυβερνούσαν, στους οποίους βέβαια, εμείς δώσαμε το δικαίωμα να το κάνουν, αφού με την δική μας ψήφο, επιλέχτηκε για δεύτερη φορά το κόμμα τους ως κυβέρνησή μας.
Κι αφού αυτό μας προέκυψε, μας κυβερνούσαν κι αυτοί, σύμφωνα με τον κομματικό τους προσδιορισμό, αλλά και με την κατεύθυνση που τους είχαν δώσει οι πίσω από αυτούς ευρισκόμενοι, αφού κι αυτοί, όπως και οι πριν από αυτούς άλλωστε, κατευθυνόμενοι ήταν.
Ούτε σκοπό είχαν κι αυτοί λοιπόν, αλλά ούτε και διάθεση είχαν να κάνουν, αυτά που πραγματικά χρειαζόμασταν εμείς και η πατρίδα μας. Αντιθέτως, συνέχιζαν να σπαταλούν τα δανικά χωρείς αντίκρισμα και λογική χρήματα που δανειζόταν από τους γνωστούς κύκλους, αν και πολύ καλά ήξεραν, ότι από πουθενά δεν τους προέκυπτε η οικονομική δυνατότητα να τα επιστρέψουν.
Χαρούμενοι και οι περισσότεροι από τους πολίτες μας όμως, ευχαρίστως δεχόταν αυτά που τους προσέφεραν ως αμοιβές δικαίας αναγνώρισης, όπως τους τις ονόμασαν προκειμένου να γίνουν ευκολότερα αποδεκτές κι αφού καλά τους φαινόταν αυτά που άκουγαν, τι μπορούσαν να κάνουν; Τα έπαιρναν.
Ένα μεγάλο μέρος εκ των πολιτών μας όμως, διατηρούσε πολλές επιφυλάξεις. Όχι γιατί δεν ήθελαν να δεχθούν την οικονομική ανακούφιση που τους προσέφεραν, αλλά γιατί φοβόταν από σύνεση, μη τυχόν και τους φόρτωνε εκ των υστέρων η κυβέρνηση μας, ανεπιθύμητες επιπτώσεις.
Γνωρίζοντας λοιπόν οι σώφρονες, ότι δεν είναι το τάξιμο που επιβάλει επιπτώσεις, αλλά το δόσιμο, με το δίκαιό τους ανησυχούσαν πολύ σοβαρά πλέον, μη τυχόν και δεχθούν παροχές με δανικά χρήματα, αφού στα ταμεία του κράτους, από πουθενά δεν φαινόταν να καταλήγουν ικανά έσοδα να τις καλύψουν.
Οι πολιτικοί μας όμως, ασύστολα υπερηφανευόταν, ότι βεβαίως και θα συνεχίσουν να υλοποιούν τις υποσχέσεις τους με τον ίδιο τρόπο, αφού όλες εκείνες οι παροχές ήταν δίκαιες και με πολύ θράσος υποστήριζαν, ότι ήξεραν τι έκαναν και καλώς ενεργούσαν.
Όλες αυτές οι παροχές όμως, ούτε δικαίας αναγνώρισης ήταν, ούτε και θα μπορούσαν να είναι, αφού δεν υπήρχαν πουθενά αποθηκευμένες σε χρήμα. Αλόγιστα χρέη ήταν για την αλήθεια κι εξεπίτηδες δόθηκαν τότε στους πολίτες μας, προκειμένου να μας χρεοκοπήσουν στα σίγουρα, όπως όριζαν οι εντολές των πίσω από όλους κι όλα ευρισκομένων, αφού αυτό ήθελαν να επιτύχουν με την συμπαράσταση εκείνης την κυβέρνηση, οδηγώντας μας μαθηματικά και με ακρίβεια στον δικό τους απόκρυφο στόχο.
Αυτόν βέβαια, με κάθε τρόπο προσπαθούσαν να μας τον κρύψουν, αλλά όταν ήρθε η ώρα μας τον φανερώσουν. Κι όταν έγινε αυτό, διαπιστώσαμε κι εμείς οι εξαπατημένοι πολίτες, ότι πράγματι μας έφεραν πολλές επιπτώσεις εκείνες οι αλόγιστες παροχές κι ότι εξαιτίας τους, βρεθήκαμε μετά από τριάντα χρόνια, όχι μόνον εμείς ανεπανόρθωτα πια χρεωμένοι, αλλά και η ταλαιπωρημένη πατρίδα μας.
Εκείνοι που μας κυβερνούσαν όμως τότε και καθημερινά πιπίλιζαν τα μυαλά των πολιτών μας, ότι παροχές δικαίου ήταν αυτά που σπαταλούσαν, βεβαίως και ήξεραν ότι μας έλεγαν ψέματα και για να αποποιηθούν σήμερα, τις ψευτιές που τότε μας σερβίριζαν ασύστολα, μας είπαν χωρείς να ντρέπονται, ότι μαζί τα φάγαμε.
Μας κατέστησαν δηλαδή συμμέτοχους στην εξαπάτησή μας, οπότε, καθόλου δεν έπρεπε να μας ξαφνιάζουν τώρα, τα χρέη που μας προέκυψαν κι όντως είναι υπέρογκα. Κι όχι μόνον υπέρογκα είναι αυτά, αφού κι αφόρητα μας πιέζουν, αναγκάζοντας μάλιστα πολλούς εκ των συνανθρώπων μας να αυτοκτονούν μπροστά στο ασήκωτο βάρος των οικονομικών υποχρεώσεων που μας φόρτωσαν.
Αυτοί όμως, σημασία δεν δίνουν, για όσα αναγκάζουν τους πολίτες μας να υπομένουν και καθόλου δεν στεναχωρούνται, αν κλείνουν σωρηδόν από τότε οι επιχειρήσεις κι αν εξαιτίας αυτού, έχουμε ένα εκατομμύριο άνεργους και οκτακόσιες χιλιάδες από αυτούς που έχουν να δουλέψουν πάνω από τέσσερα χρόνια.
Δεκάρα δε δεν δίνουν ακόμη και για το ότι μας εγκαταλείπουν τα παιδιά μας, προκειμένου να προσφέρουν την επιστήμη τους σε άλλες πατρίδες και τίποτε δεν λένε, βλέποντας τους μετέπιπτα από αυτούς κακόβουλους και ανθελληνικά συμπεριφερόμενους σημερινούς πολιτικούς μας να πωλούν τα πάντα από αυτά που ανήκουν στους πολίτες και στην πατρίδα μας, προκειμένου να εξοφλήσουν ένα δήθεν χρέος, αυτό δηλαδή που μας φόρτωσαν οι πρώτοι διδάξαντες την απάτη.
Και για να καλύψουν έντεχνα κι αυτοί, την δική τους συμμετοχή στην εξαπάτησή μας, ακόμη δανείζονται από τους αδηφάγους δανειστές μας χρήματα, τα οποία πουθενά για πουθενά δεν βλέπουμε, για να μη μπορέσει να εξοφληθεί το χρέος μας, στον αιώνα τον άπαντα.
Και το οξύμωρο στην προκειμένη περίπτωση είναι, ότι αυτοί που σήμερα μας κυβερνούν κομπάζουν, ότι δήθεν διαπραγματεύονται την εξόφληση του χρέους μας, έστω κι αν αυτή η διαπραγμάτευση απαιτεί, όχι ένα, όχι δύο, αλλά τέσσερα συνεχή μνημόνια, τα οποία θα βασανίζουν εμάς, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας δια παντός όπως καταλαβαίνετε.
Εμείς βέβαια, ούτε τους σημερινούς, ούτε τους πρώην από αυτούς πολιτικούς δώσαμε το δικαίωμα και την εξουσία να μας υποδουλώσουν ανεπανόρθωτα. Από μόνοι τους το έκαναν και με την δική τους σκόπιμη συμμετοχή το κατάφεραν.
Κι όλα αυτά τα έκαναν, για τους πίσω από αυτούς ευρισκόμενους, όπως το έκαναν και οι πριν από αυτούς δηλαδή, ως δήθεν παροχές δικαίου όπως είπαμε.
Έκαναν δηλαδή στα κρυφά όλοι αυτοί και πίσω από την πλάτη μας, ένα σωρό επικίνδυνα, όπως και καταστροφικά για την πατρίδας μας ανοίγματα, για τα οποία όλοι τους πασχίζουν να μας τα παρουσιάζουν ως επιλεγμένα δήθεν κοινωνικά επιτεύγματα, τα οποία βέβαια, ως καλοί διαχειριστές αυτοί σκέφθηκαν να μας τα παραχωρήσουν.
Πλανεμένοι όπως πάντα οι πολίτες, αυτής της ταλαίπωρης πατρίδας, που συνεχώς και μεθοδικώς πλήττονται από ανθελληνικά κι επιζήμια καμώματα των κυβερνήσεων τους, κατέληξαν να πιστέψουν και τότε που αναφέρομαι, ότι θα γλύτωναν επιτέλους από τα δύσκολα που τους υπέβαλλαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και σ’ αυτό το ανθρώπινο δικαίωμα ελπίζοντας, τους έδωσαν την εξουσία να μας κυβερνήσουν.
Αντί αυτού όμως, ακόμη υποφέρουμε εμείς από την απάτη που έντεχνα πλέχτηκε εις βάρος μας, αλλά και εις βάρος της πατρίδας μας. Μονίμως όμως μας συμβαίνει αυτό και συνεχώς υποφέρουμε κι ακόμη δεν μπορούμε να καταλάβουμε τον λόγο, που μας επιβάλλονται τέτοια έκτροπα, από δήθεν Ελληνικές κυβερνήσεις, αφού ως Έλληνες μας παρουσιάζονται αυτοί που μας κυβερνούν και με Ελληνικά ονόματα κυκλοφορούν ανάμεσά μας.
Κρυμμένοι λοιπόν, πίσω από τα Ελληνικά τους ονόματα κι αρκούντως ευχαριστημένοι από το αποτέλεσμα που παρουσιάζουν στο σινάφι τους, με το δίκαιό τους απολαμβάνουν από αυτούς τα εύσημα που τους αναλογούν.
Το ίδιο ακριβώς έκαναν και τότε, που αποφάσισαν να οργανώσουν τους συνδικαλιστικούς φορείς. Για το καλό μας και για το καλό των εργαζομένων σοφίστηκαν την ίδρυση τους κι ως τέτοιους μας τους παρουσίασαν. Όλο αυτό όμως ήταν ένα τεράστιο ψέμα εις βάρος όλων μας αφού μέσω των συνδικαλιστών και των εργατοπατέρων τους, έφεραν κύριο πλήγμα στην οικονομία της πατρίδας μας.
Μαζί με τα χωρίς αντίκρισμα θαλασσοδάνεια των επιχειρήσεων και τις ανεχόμενες από όλους τους φορείς υπερτιμολογήσεις σε εργοστάσια και βιομηχανίες που εν γνώσει τους δεν θα λειτουργούσαν ποτέ, φρόντισαν να προσθέσουν και την κατάρα των συνδικαλιστών να μας βλάψει ακόμη περισσότερο, αφού μεθοδευμένα κι αυτοί κατέστρεψαν ότι υγιές υπήρχε ακόμη στην πατρίδα μας και προσέφερε εργασία, φόρους και συνάλλαγμα που τόσο ανάγκη το είχαμε.
Με πρόσχημα δηλαδή, την δίκαιη αποκατάσταση της σχέσης, μεταξύ των εργατών και του κεφάλαιο όπως μας το έλεγαν κι αυτό καθημερινά, οργάνωσαν εκείνους τους συνδικαλιστικούς φορείς, τους οποίους μάλιστα, μας τους παρουσίασαν απατηλά ως πολιτικό επίτευγμα των εργατών.
Αυτοί βέβαια, μόνον επίτευγμα δεν ήταν, αφού για την επίτευξη του δικού τους απώτερου σκοπού μας τους επέβαλαν οι πίσω από όλους κι όλα όπως έμπρακτα αποδείχτηκε κι αυτό αργότερα. Κρυφά δηλαδή και κάτω από το τραπέζι ενεργώντας όπως πάντα, κοίμισαν τον λαό μας και τότε με την βοήθεια της κυβέρνησης κι έγινε θύμα του εαυτού του, αφού αρέσκεται να συνδυάζει τα μικροσυμφέροντα του, με τις υποσχέσεις που σκοπίμως του ρίχνουν στα πόδια του οι πολιτικοί.
Κι αφού δεν μπορεί να δεχτεί, ότι όντως είναι θύμα και παιχνίδι στα χέρια των πολιτικών που του παρουσιάζονται, εύκολα πείθεται να ακολουθήσει τον ποιο καταφερτζή από αυτούς, ο οποίος και τον κατευθύνει σαν πρόβατο μετά, όπως κι όπου αυτός θέλει να τον χρησιμοποιήσει εις βάρος του και με την δική του μάλιστα συμμετοχή στο αποτέλεσμα.
Έτσι λοιπόν και μέσα στον χαμό της ασυδοσίας, της υστεροβουλίας και τις πολύ μεγάλης πολιτικής διαστροφής που μας έφερε το κόμμα που ανέλαβε τότε την διακυβέρνηση της πατρίδας μας, γιγαντώθηκαν με την ανοχή της και την υποστήριξή της, εκείνοι οι ανεκδιήγητοι συνδικαλιστές, οι οποίοι ταύτισαν σκόπιμα την ζωή τους με την ζωή του κόμματος τους, το οποίο τους χρησιμοποίησε δεόντως καλά, προκειμένου να κάνει ότι κι όσα ήταν εις βάρος του λαού μας και των παιδιών του και προπαντός, εις βάρος της πολύπαθης πατρίδας μας.
Αυτή ιδικά, έγινε παιχνίδι από τότε στα χέρια των πίσω από όλους κι από όλα ευρισκομένων, με την συμμετοχή των συνδικαλιστών βεβαίως όπως είπαμε, τους οποίους έπεισαν να ξέρουν, ότι τα συμφέροντα τους δήθεν εξασφάλιζαν με όσα τους έπειθαν να κάνουν.
Σκοπίμως μερικοί και εν αγνοία τους πιθανόν υποκινούμενοι οι υπόλοιποι, βρέθηκαν κάποια στιγμή να εξουσιάζουν τους πάντες και τα πάντα ως νόμιμοι συνδικαλιστές. Από τον ποιο μικρό εργοδότη τους, μέχρι και τον ποιο μεγάλο από αυτούς. Από το ποιο μικρό εργοστάσιο, μέχρι την ποιο μεγάλη βιομηχανία.
Αυτό όμως, είχε άσχημες για όλους μας επιπτώσεις, δεδομένου ότι επέφερε το κλείσιμο των επιχειρήσεων και ανάγκασε τους παντός είδους, μικρούς και μεγάλους εργοδότες να παραμιλούν, είτε ήταν βιώσιμοι, είτε ήταν προβληματικοί.
Η κυβέρνησή μας βέβαια, έλεγε μέσα στην ασυδοσία της, ότι όλες αυτές οι επιχειρήσεις ήταν προβληματικές γι’ αυτό και τις έκλειναν, αλά δεν ήταν αλήθεια. Υπήρχαν αρκετές τέτοιες που εξαιτίας της πολιτικής τους έγιναν προβληματικές, αλλά δεν ήταν όλες και δεν ήταν δυνατόν να ήταν όλες σ’ αυτήν την κατάσταση.
Τις ανάγκασαν δηλαδή με την βοήθεια των συνδικαλιστών να γίνουν τέτοιες κι αφού δεν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν αυτές τα προβλήματα που τους προκαλούσαν, έκλειναν κατ’ ανάγκη πλέον. Βεβαίως και είναι να απορεί κανίς, τίνος συμφέροντα ικανοποιούσαν όλοι αυτοί, που έκλειναν τις επιχειρήσεις τότε ακριβός που άρχισε να κινείτε, έστω και ανοργάνωτα ακόμη το εξαγωγικό εμπόριο.
Αυτό ιδικά. Είχε τάσεις και προϋποθέσεις να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο και να εξειδικευτεί μάλιστα σε πολλούς από τους τομείς που αντιπροσώπευαν οι επιχειρήσεις. Δεν το ήθελαν βέβαια οι οργανωτές της καταστροφής μας, γι’ αυτό κι έβαλαν τους συνδικαλιστές να χαλάσουν ότι έγινε και ότι θα μπορούσε να γίνει χρήσιμο για όλους μας και προπαντός για την πατρίδα μας.
Υποκινούμενοι λοιπόν οι συνδικαλιστές, ή ανυποψίαστοι ενδεχομένως, συνεργούσαν στην εις βάρος τους καταστροφή, με την δικαιολογία ότι έπρεπε να προστατεύσουν επιτέλους κι αυτοί τα συμφέροντα τους. Κι επειδή τα προεδρία των συνδικαλιστών έκαναν κατά γράμμα, όσα κι ότι τους προέτρεπε να κάνουν η κυβέρνηση και οι πίσω από αυτούς ευρισκόμενοι, είδαμε μερικούς από αυτούς αργότερα, να φιγουράρουν ως υπουργοί τους.
Ωστόσο, δεν έκλεισαν μόνον τις επιχειρήσεις που παρουσιάστηκαν με την βοήθειά τους προβληματικές. Μαζί με αυτές, έκλεισαν κι εκείνες που από πολλά χρόνια πριν ήταν αξιόλογες και μεσουρανούσαν στην διεθνή αγορά.
Κι αυτό το κατάφεραν, με τα προβλήματα που προκαλούσαν οι ασύδοτοι συνδικαλιστές σ’ αυτές, με τις καταλήψεις τους, τις απεργίες τους, τις στάσεις εργασίας τους και τις κάθε λογής διαμαρτυρίες τους και προπαντός, με τις νομοθετικές ρυθμίσεις που επικύρωσε η τότε κυβέρνηση υπέρ τους. Στο όνομα του συνδικαλισμού λοιπόν, έκλεισαν κι εκείνες που από πολλά χρόνια ήταν κερδοφόρες και μεγάλες πηγές του απαραίτητου και πολυπόθητου για όλους μας συναλλάγματος.
Το να κλείσει μια προβληματική επιχείρηση και στην θέση της να βάζει σε λειτουργία μια κυβέρνηση άλλες δύο, ή τρεις, ή και παραπάνω αν μπορεί για να απασχολήσει τους πολίτες της και να εξασφαλίσει γι’ αυτούς το αναγκαίο εισόδημά τους, είναι υποχρέωση της και καθήκον της, αφού γι’ αυτό υποτίθεται ότι βρίσκεται στην θέση που την τοποθέτησαν οι ψηφοφόροι τους.
Το να βοηθά όμως να κλείσει μια επιχείρηση, χωρείς να βάλει τα θεμέλια για την αντικατάσταση της από μια άλλη, αυτό δεν είναι μόνον ανεύθυνο, αλλά και καταστροφικό. Το να κλείνει δε με τους χειρισμούς της, τις επιχειρήσεις που εξασφαλίζουν συνάλλαγμα κι όντως είναι κερδοφόρες για όλους και απασχολούν με καλές προϋποθέσεις το εργατικό δυναμικό της περιοχής τους, είναι πολύ μεγάλη προδοσία από την κυβέρνηση που το επιδιώκει, όσο κι από τους εργατοπατέρες που υποθάλπει.
Από τότε όμως και μ’ αυτά τα τερτίπια, κατάφερε εκείνη η κυβέρνηση με τους συνδικαλιστές της καίριο πλήγμα τόσο κατά του λαού, όσο και κατά της πατρίδας μας. Γι’ αυτό και μόνον τον λόγο, όλοι όσοι συνέργησαν τότε ως εργατοπατέρες και ως κυβέρνηση, έπρεπε σήμερα να είναι υπόλογοι από τους ίδιους τους εργαζόμενους, γιατί σήμερα και μετά από τριάντα χρόνια φάνηκε, τι άγριο παιχνίδι έπαιξαν όλοι τους εις βάρος μας, με την ψήφο μας και προπαντός πίσω από την πλάτη μας.
Τα κόμματα όμως καλά οργανωμένα εναντίων των ψηφοφόρων τους, δεν τους αφήνουν περιθώρια να καταλάβουν, ότι τους δουλεύουν και μάλιστα ασύστολα. Μετά από τριάντα χρόνια διαδρομής ούτε και σήμερα είναι σε θέση ο λαός να καταλάβει την ανυπολόγιστη ζημιά που υπέστη ο ίδιος και η πατρίδα του, όπως δεν είναι σε θέση να καταλάβει, ότι υπήρξε και τότε και σήμερα εξακολουθεί να υπάρχει θύμα του εαυτού του και του κόμματός του, αφού δεν θέλει να δεχθεί, ότι τον έχουν έτσι και τόσο διηρημένο σε κόμματα, ώστε χωμένος και χαμένος μέσα στην μάζα του κυρίαρχου λαού όπως τον αποκαλούν για να τον κοροϊδεύουν, να μην μπορεί να δει πόσο κυριευμένος είναι από τα ψέματα που έμαθε να τρώει.
Μιχάλης Αλταλίκης
