Είπαμε μερικά ακόμη με την γυναίκα μου εκείνη την ώρα, με αφορμή την πτώση της στο πάτωμα και την αδυναμία της να αντιμετωπίσει τις κομμάρες που της άφησε ο κορωνοϊός ως παράσημο θα μπορούσε να πει κανείς κι εξαιτίας τους δεν μπόρεσε να ελέγξει τις κινήσεις του σώματός της.
Κι ευτυχώς για τους δυο μας λέγαμε βέβαια, που δεν έσπασε κάτι από το σώμα της πέφτοντας, γιατί αυτό θα ήταν ακόμη ένα πλήγμα και μάλιστα αρκετά δύσκολο για την περίοδο που διανύουμε και την δυσκολία που έχουν τα νοσοκομεία μας να αντιμετωπίσουν και τέτοια περιστατικά μαζί με αυτά του κορωνοϊού.
Ταραγμένος όμως καθώς ήμουν από την πιθανότητα να έσπασε κάτι πέφτοντας, μόλις την σήκωσα από κάτω και βεβαιώθηκα ότι τίποτε τέτοιο δεν έπαθε, βγήκα στο μπαλκόνι μας να πάρω μερικές γρήγορες ανάσες, αλλά και να ηρεμήσω κάπως εκεί.
Στην πολυθρόνα του μπαλκονιού μας λοιπόν καθισμένος, μάταια προσπαθούσα να ηρεμίσω τον εαυτό μου, γιατί συνεχώς γύριζε το μυαλό μου στην πιθανότητα να πέσει πάλι η γυναίκα μου και πέφτοντας, να μας προκαλέσει κάτι ανεπανόρθωτο.
Είχα υπόψιν βέβαια τον κίνδυνο που διέτρεχε να πέσει κάπου κι αυτός ήταν ο λόγος που, όπου κι αν πήγαινα έστω και για λίγο, έκανα την επιστροφή μου όσο μπορούσα πιο γρήγορη στο σπίτι μας.
Αυτό που με ανησυχούσε περισσότερο λοιπόν, δεν ήταν τόσο το πέσιμο της, όσο το ενδεχόμενο να σπάσει κάτι από το σώμα της πέφτοντας. Και λογικά με ανησυχούσε, γιατί όπως σας είπα, ούτε ευχάριστο θα ήταν ένα τέτοιο αποτέλεσμα, αλλά και επιπλέων ταλαιπωρία για τους δυο μας θα ήταν μια τέτοια εκδοχή.
Και δεν χρειαζόταν βέβαια να λείπω εγώ από το σπίτι για να της συμβεί κάτι τέτοιο, αφού και στο σπίτι που βρισκόμουν μια μέρα πριν από αρκετά χρόνια και τότε μάλιστα που η γυναίκα μου ήταν πολύ νέα, γιατί και τότε κάπου σκάλωσε βαδίζοντας μέσα στο σπίτι και πέφτοντας, έσπασε το χέρι της.
Κατά συνέπια, τίποτε δεν δηλώνει, ότι αν έμενα μαζί της και δεν πήγαινα το ρολόι της στον ωρολογά, δεν θα τις συνέβαινε η πτώση. Άλλωστε, κάθε μέρα πήγαινα στο σούπερ για τα ψώνια μας κι όπως ήταν αναγκαίο, την άφηνα μόνη της. Θα μπορούσε και τότε δηλαδή να μας προκύψει μια παρόμοια πτώση.
Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, ένοιωθα πολύ άσχημα και υπαίτιος κατά κάποιον τρόπο γι’ αυτό που της προέκυψε κι αυτός ήταν ο λόγος που μελετούσα με τον εαυτό μου όλα αυτά τα δυσάρεστα.
Και για να τον απαλλάξω κάπως από τις κατηγορίες που του φόρτωνα, του έλεγα ότι παραπάνω από είκοσι πέντε χρόνια έλειπα από το σπίτι μας και μάλιστα για πολλές ώρες κάθε μέρα.
Θα μπορούσε και τότε δηλαδή να της συμβεί κάτι παρόμοιο και λείποντας εγώ, θα δυσκολευόταν πολύ να αντιμετωπίσει το πέσιμό της, όπως και κάποιο πιθανό ενδεχόμενος σπάσιμο που θα ακολουθούσε.
Πολλές φορές δε και μερικές μέρες έλειπα από το σπίτι μας λόγω εργασιακών υποχρεώσεων, αλλά ποτέ δεν μας προέκυψε κάτι παρόμοιο. Ούτε και τότε δηλαδή, που η γυναίκα μου βρισκόταν μόνη της στο σπίτι και ζούσε κάτω από την επήρεια σοβαρότερου προβλήματος υγείας.
Ο λόγος βέβαια που δεν αντιμετωπίσαμε κάτι τέτοιο είναι γνωστός, όσο και σαφέστατος, αλλά και πολλές φορές σας τον ανάφερα σ’ αυτήν εργασία. Και πάλι θα σας το πω όμως τώρα, ως όντως ευγνώμων, δεδομένου ότι η μέριμνα της Παναγίας μας είναι αυτή που μας παρουσιάζεται εμπράκτως κάθε φορά, ως όντως φοβερά προστασία.
Ως ευγνώμων λοιπόν οφείλω να το αναφέρω αυτό και θέλω να πιστεύω ότι και για όλους όσους ακούνε αυτήν την δήλωση είναι καλό, γιατί σε όλους μας δίνεται η ευκαιρία να κατανοήσουμε, ή να διαπιστώσουμε αν θέλετε, ότι δεν ζούμε μόνη μας σ’ αυτήν την ζωή, όπως πολλές φορές σας το ανάφερα κι αυτό.
Και προπαντός, δεν ζούμε τυχαία, όπως προσπαθούν να μας πείσουν κάποιοι, αμφιβόλου αξίας δοξασιών άνθρωποι, στην προσπάθειά τους να μας κατευθύνουν όλους προς την αθεΐα, ελπίζοντας βέβαια, ότι θα μας κάνουν εξαρτώμενους από την δική τους δήθεν προστασία.
Και πολύ λογικά δεν ζούμε μόνοι μας σ’ αυτήν την ζωή πρέπει να πούμε, γιατί πολύ μελετημένη είναι αυτή η ζωή και πολύ λογικό σκοπό έχει για να είναι τυχαία. Κι αν κανείς θελήσει ειλικρινά να το ερευνήσει αυτό, παντού κι εύκολα θα το βλέπει, όπως εύκολα θα βλέπει και τις φαντασίες αυτών που με πολύ επιμονή και πίεση προσπαθούν να μας εγκλωβίσουν στον δικό τους χώρο.
Ας δούμε με ηρεμία λοιπόν γύρο σας και πολύ καθαρά θα διαπιστώσουμε, ότι όλα, μα όλα όσα υπάρχουν γύρο μας από μόνα τους φωνάζουν, ότι μαζί με τον Χριστό μας ζούμε και γι’ Αυτόν υπάρχουμε και σ’ Αυτόν θα καταλήξουμε όταν έρθει η ώρα και κανείς δεν μας πιέζει να δεχθούμε αυτήν την αλήθεια.
Όποιος θέλει μας είπε ο Χριστός μας ας έρθει κοντά Μου. Κι αν υπάρχουν δίπλα μας, η Παναγία μητέρα Του, οι Άγγελοί Του και οι Άγιοί Του, είναι μόνον για να βοηθήσουν, ή να στηρίξουν αν θέλετε, την δική μας προσπάθεια να ζούμε στον χώρο της αλήθειας, γιατί πολύ εύκολα γλιστράμε προς το ψέμα και στις φαντασίες εμείς οι άνθρωποι.
Κι αφού γνωρίζουν αυτό το ελάττωμά μας, αυτοί οι παραπάνω κακόβουλοι φορείς, μανιωδώς μας σπρώχνουν προς τους δικούς τους χώρους και πολλά σπέρνουν γύρο μας μέχρι να μας δουν υπόδουλους στις τάξεις τους και στις φαντασίες τους.
Ασφαλώς και δεν μας έκανε ελαττωματικούς ο Θεός, όπως δεν μας έκανε και επιρρεπείς προς το ψέμα, ώστε να τρέχουμε πίσω από αυτούς ανεξέλεγκτα. Η ελευθερία που μας επέτρεψε να έχουμε όμως, αυτή είναι που μας υποχρεώνει αν θέλετε, να επιλέξουμε με ποιο τρόπο να ζήσουμε με προσωπική ευθύνη την ζωή μας.
Κι εφόσον εμείς όντως είμαστε ελεύθεροι ως άνθρωποι, έχουμε το δικαίωμα να επιλέξουμε ότι θέλουμε κι ότι μας αρέσει για την πορεία της προσωπικής μας ζωή, είτε αυτά είναι σωστά, είτε είναι λάθος ως αποτέλεσμα επιλογής.
Όπως κι αν επιλέξουμε να ζούμε εμείς δηλαδή, ο Θεός και δημιουργός μας το δέχεται ως δικαίωμά μας και για κανένα λόγο δεν επεμβαίνει στις επιλογές μας, όποιες κι αν είναι ως αποτέλεσμα ενεργειών, γιατί και οι δυο εκδοχές, την δική μας πρόσκαιρη και την επόμενη παντοτινή ζωή μόνον θα επηρεάσουν θετικά ή αρνητικά και κανέναν άλλον.
Αν όμως εμείς θέλουμε να ξέρουμε την αλήθεια και πράγματι επιθυμούμε να ζήσουμε από αυτήν την ζωή και διαπαντός μαζί Του και ζητήσουμε την βοήθειά Του γι’ αυτόν τον σκοπό, τότε μόνον έρχεται ως βοηθός, είτε ο Ίδιος προσωπικά, είτε μέσω της Παναγίας μητέρας Του, ή μέσω των Αγγέλων Του, ή των Αγίων Του.
Κι όλοι αυτοί, όχι μόνον είναι πολλοί, αλλά και διαθέσιμοι σαν τον Χριστό μας είναι, για την επίλυση των αναγκών όλων μας. Και βεβαίως είναι διαθέσιμοι, αρκεί βέβαια να τους το ζητήσουμε όπως είπαμε, έστω κι αν δεν διαθέτουμε αρκετή πίστη, ή έστω κι αν έχει φθαρεί αυτή μέσα μας, κάτω από την συνήθειά μας να αντιμετωπίζουμε την ζωή μας μόνοι μας και χωρίς τον Θεό Χριστό μας.
Από την αγάπη που μας έχουν κι αυτοί λοιπόν, όπως κι Χριστός μας, πολλά μπορούν να κάνουν για όσους από τους ανθρώπους ζητούν την βοήθειά τους και ποτέ δεν κρίνουν ποιος πιστεύει λίγο και ποιος πολύ.
Το μόνο που τους ενδιαφέρει με λίγα λόγια, είναι να ξέρουν αν πράγματι θέλουμε να εξετάσουμε, ή να μελετήσουμε αν θέλετε τι ακριβώς πρέπει να κάνουμε εμείς, προκειμένου να έχουμε, η να αποκτήσουμε μια ειλικρινή και αληθινή σχέση με τον Χριστό μας.
Από εκεί και μετά, Αυτοί και πάλι θα μας υποδείξουν τι ακριβώς πρέπει να κρατούμε μέσα μας ως δεδομένα πίστης, ώστε όχι μόνον οι Ίδιοι, αλλά κι εμείς να ξέρουν αν βαδίζουμε στον σωστό δρόμο και μάλιστα πολύ μακριά από αυτόν που οι παραπάνω φορείς της φαντασίας και του ψέματος παρουσιάζουν τον δικό τους δρόμο ως ευκολότερο και ποιο ευχάριστο για τις δικές μας πρόχειρες επιθυμίες.
Τέτοια και παρόμοια λοιπόν μελετούσα μόνος μου εκείνη την ώρα στο μπαλκόνι και το κελάηδισμα του τηλεφώνου μου με έβγαλε από τις σκέψεις μου, δεδομένου ότι αντί για απλό κουδούνισμα, του έβαλα εις αντικατάσταση του, τον ήχο από ένα αηδόνι να κελαηδά.
Κι όταν άκουσα την φωνή αυτού που με καλούσε, τον γιατρό που παρακολουθούσε την πορεία της υγείας γυναίκα μου αναγνώρισα, ο οποίος και μου απαντούσε στο δικό μου προγενέστερο τηλεφώνημα, για το πότε θα μπορούσαμε να τον επισκεφτούμε, αφού οι εξετάσεις που μας ζήτησε να κάνουμε ήταν έτοιμες.
Ελάτε μεθαύριο έλεγε αυτός και να είστε εδώ στις έντεκα το πρωί. Μαζί με τις νέες εξετάσεις όμως, φέρτε μου και παλαιότερες αν έχετε, ώστε να τις συγκρίνω. Του το υποσχέθηκα λοιπόν και πριν κλείσουμε την γραμμή, πάλι με ρωτούσε από συνήθεια μάλλον, ή από κάποια πίεση που δέχονται οι γιατροί από το σύστημα, αν πήραμε τελικά απόφαση να εμβολιαστούμε κι αν θέλαμε να μας κλείσει αυτός ραντεβού με κάποιο νοσοκομείο.
Απόρησα με την επιμονή του να μας εμβολιάσει, αφού τρίτη φορά ήταν αυτή που μας έκανε το ίδιο ερώτημα, γι’ αυτό και με κατηγορηματικό τρόπο πια του έλεγα κι εγώ την απόφασή μας.
Αφού σου το είπαμε κι άλλη φορά βρε γιατρέ, ότι δεν έχουμε τέτοια πρόθεση, γιατί λοιπόν μας βάζεις συνεχώς το ίδιο ερώτημα; Άλλωστε, εσύ μας είπες, ότι τα αντισώματα που ήδη έχουμε είναι τόσα, που καθόλου δεν μας υποχρεώνουν να εμβολιαστούμε.
Είναι αλήθεια απαντούσε κι αυτός, ότι εγώ που έκανα το εμβόλιο, έχω τα μισά από τα δικά σου αντισώματα, που δεν πέρασες κορονουιό και δέκα φορές λιγότερα, από αυτά που έχει η γυναίκας σου, που πέρασε τον κορονουιό. Μέχρι τον Οκτώβριο δηλαδή και οι δύο είστε καλυμμένοι. Το γιατί όμως εσύ έχεις τόσα πολλά αντισώματα, αν και δεν πέρασες φανερά τον κορωνοϊό, πράγματι δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Δεν μπορείς να το εξηγήσεις του είπα κι εγώ, γιατί ξεχνάς, ή δεν θέλεις να καταλάβεις, ότι εμείς είμαστε εμβολιασμένοι με τον Χριστό κι ως εκ τούτου, προστατευμένοι διά παντός.
Κι αν προέκυψε κορωνοϊός στην γυναίκα μου, ευθαρσώς θα σου πω, ότι είναι μόνον για να δείξουμε προς όλους αυτούς που εμείς γνωρίζουμε τουλάχιστον, ότι ο Χριστός μας είναι η αρχή και το τέλος για ότι κι αν μας συμβαίνει κι ότι, κανένα εμβόλιο δεν μπορεί να Τον αντικαταστήσει.
Πόσο μάλλον αυτό το εμβόλιο, που πολύ επικίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων είναι και όχι μόνον, σύμφωνα πάντα με αυτά που λέγονται στο διαδίκτυο, από επιφανείς γιατρούς και ιδικούς και κανείς δεν τους επιτρέπει να εκφράσουν την γνώμη τους δημόσια.
Αυτοί λοιπόν μας λένε, ότι δεν πρέπει να το κάνουμε αν θέλουμε να προστατεύσουμε την ζωή μας, από αυτούς που βάλθηκαν να πεθάνουν το ένα τρίτο του πληθυσμού της γης μέσω του συγκεκριμένου εμβολίου κι από αυτούς μάλιστα, που φρόντισαν να καλύπτονται νομικά για όσα μας προκαλέσει το εμβόλιό τους, αφού με δική μας ευθύνη το κάνουμε.
Ότι κι αν σας συμβεί μας λένε μετά τον εμβολιασμό σας, εμείς δεν φέρουμε καμιά ευθύνη. Κάτω από αυτές τις συνθήκες λοιπόν, πώς να κάνω εγώ ένα τέτοιο εμβόλιο; Δεν μου το επιτρέπει η λογική μου αν θέλεις. Κατάλαβες γιατρέ;
Αν σκεφτείς δε, ότι ο Χριστός μας και νεκρούς ανασταίνει αν θέλει, ποιός κορονουιός μπορεί να εμποδίσει την δική Του Θεϊκή επιθυμία, όταν οι νοήμονες άνθρωποι Του ζητήσουν να τους προστατέψει;
Αν είχες κι εσύ αυτό στο μυαλό σου, κανέναν άνθρωπο δεν θα έστελνες να εμβολιαστεί με ένα ύποπτο και αμφιβόλου αξίας εμβόλιο. Θα τους έστελνες όλους να εμβολιαστούν με τον Χριστό μας, γιατί και σίγουρο αποτέλεσμα είναι και προπαντός πολύ αξιόπιστο.
Δεν ξέρω τι λες εσύ έλεγε ο γιατρός, αλλά εγώ πάντως, όπως και όλη η οικογένειά μου έχουμε εμβολιαστεί, για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Μακάρι να το έχεις του ευχήθηκα κι εγώ στο τέλος, γιατί πολύ φοβάμαι, ότι θα μετανιώσεις την ώρα και την στιγμή που πέρασε και η σκέψη ακόμη από το μυαλό σου να κάνεις αυτό το εμβόλιο, χωρίς καν να ψάξεις με προσοχή καθώς όφειλες κι από πολλές πλευρές μάλιστα την εγκυρότητά του.
Αυτός είναι κι ο λόγος άλλωστε, που τόσο εύκολα προτείνεις τον εμβολιασμό και στους ασθενείς σου. Αφού δεν το έψαξες εσύ λοιπόν, πώς να πεις σε κάποιον άλλον να το ψάξει, αν πράγματι ενδιαφέρεται για την υγεία του και για την ψυχή του;
Δεν το σκέφτηκες γιατρέ, αλλά μέχρι εκεί φτάνει η δικαιοδοσία αυτών που επιβάλουν τον εμβολιασμό στους ανθρώπους. Δεν θέλουν μόνον τον θάνατό τους, αλλά και την ψυχή τους θέλουν κι εσύ πολύ πρόχειρα λες στον εαυτό σου, ότι θα έχεις το κεφάλι σου ήσυχο μετά τον εμβολιασμό σου.
Μακάρι να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο γιατρέ, αλλά δεν το βλέπω. Ένα σωρό λέγονται στο διαδίκτυο κι από πολλά στόματα φημισμένων γιατρών κι εσύ ακούς μόνον αυτά που μας ανακοινώνονται από τα κανάλια και σου φαίνονται ευκόλως εφαρμόσιμα.
Κάνε τον κόπο να τα ακούσεις κι εσύ με προσοχή λοιπόν και μη λες πρόχειρα στον εαυτό σου ότι είναι λόγια ψεκασμένων αυτά που λέγονται, όπως πολλούς ακούω να το δηλώνουν. Αν πράγματι είναι λόγια ψεκασμένων αυτά που λέγονται στο διαδίκτυο και μάλιστα από έγκυρους και παγκοσμίως φημισμένους όντως γιατρούς θα σου πω πάλι, κανέναν άνθρωπο δεν θα βλάψουν.
Αν όμως είναι ψεκασμένοι όλοι αυτοί που τα άκουσαν και δεν τα έδωσαν την πρέπουσα σημασία και σαν ζόμπι μετά πήγαν να εμβολιασθούν, ακούγοντας την δική σου ιατρική προτροπή, το κακό που θα τους προκύψει σε λίγο καιρό θα σου πω κι εγώ, ότι θα είναι πολύ μεγάλο και μη αναστρέψιμο.
Μιχάλης Αλταλίκης
