Δεν πέρασαν τέσσερεις πέντε μέρες καλά, καλά, μετά από την πρόσφατη επίσκεψή του και πάλι έκανε τον κόπο να μας την επαναλάβει ο Αντώνης ερχόμενος στο σπίτι μας κι αυτά έλεγε μόλις κάθισε στην καρέκλα που του προσέφερα.
Ήρθα να σου ανακοινώσω κύριε Μιχάλη, την απόφαση που πήρα να δοκιμάσω τουλάχιστον μια πρώτη προσπάθεια, προς το να απαλλαγώ από τον ύπουλο εγωισμό, αφού όπως το μελέτησα και μάλιστα αρκετά προσεκτικά, όντως παρατήρησα να υπάρχει κριμένος και στην δική μου κατάσταση.
Πρέπει να σου ομολογήσω μάλιστα, ότι εξέτασα πολύ σοβαρά το θέμα της απαλλαγής μου από αυτόν και το εξέτασα από πολλές πλευρές, όπως και πολλές ώρες διέθεσα μελετώντας αυτό το θέμα, γιατί όπως και στην πράξη το διαπίστωσα, πότε κρυφά και πότε φανερά και την δική μου ζωή επηρεάζει κι αυτό είναι κάτι, που ποτέ άλλοτε δεν είχα προσέξει.
Δυσκολεύτηκα βέβαια να δεχθώ την συμμετοχή του και στην δική μου συμπεριφορά, γιατί όπως νόμιζα, μόνον ο αδελφός μου ήταν εγωιστής. Κατακρίνοντας δηλαδή, μόνον τις δικές του χοντράδες, ποτέ μου δεν πρόσεξα, ή δεν έψαξα αν θέλεις να δω, αν υπήρχαν εγωισμοί και στις δικές μου ενέργειες.
Εντοπίζοντας λοιπόν την ύπαρξη του εγωισμού και στους δικούς μου, αραχνοΰφαντους έστω συμβιβασμούς όπως τους ονόμασα, λογικά πια σκεπτόμενος κατέληξα στο συμπέρασμα, ότι κι εγώ είμαι θύμα του εγωισμού.
Και κατάφερα να εντοπίσω αυτήν την κρυφή μου σχέση μαζί του, ψάχνοντας παντού όπως μου είπες να κάνω, για την ύπαρξη της αλήθειας πρώτα στην καθημερινότητά μου, όπως και για το πόσο ειλικρινής είμαι εγώ προσωπικά με τον εαυτό μου.
Βλέποντας λοιπόν, ότι ούτε κι εγώ είμαι ειλικρινής εκατό τις εκατό, σε όσα υποχρεώνω τον εαυτό μου να συμμετέχει, λογικά θα σου πω και πάλι αποφάσισα να δοκιμάσω την απαλλαγή μου από τον εγωισμό, όσο κι αν με εμποδίζουν τα προβλήματα της ζωής μου.
Το μόνο που θέλω από εσένα όμως είναι να σταθείς βοηθός μου τουλάχιστον στην προσπάθειά μου, αν βέβαια δεν σου κάνει κόπο, έστω κι αν δεν είσαι πνευματικός όπως μου είπες.
Κι αυτό πάλι, μέχρι να βρω τουλάχιστο κάποιον από αυτούς, ώστε να συνεχίσω μαζί του πλέον, μια και είπες ότι θα μου χρειαστεί γενικά η συμμετοχή του στην προσπάθειά μου να ελέγξω σωστά, όλα αυτά που συμβάλουν στην διαμόρφωση του υπό έλεγχο εαυτό μου.
Στάθηκε να πάρει μια ανάσα ο Αντώνης, μετά από αυτά που τόσο προσεγμένα μου ανάφερε, οπότε, πήρα κι εγώ τον λόγο μέχρι να ξεκουραστεί αυτός κι αυτά του είπα. Καλά το έθεσες Αντώνη.
Να ξέρεις όμως, ότι εγώ ως συμπάσχων μόνον έχω την άδεια αν θέλεις, να σου πω μερικά ακόμη γύρο από το θέμα που συζητάμε κι αυτά πάλι να ξέρεις, ότι από πείρα κι εγώ τα επέλεξα για βοηθήματά μου κι επειδή τα βρήκα όντως σωστά, άφοβα μπορώ να τα προτείνω και σ’ εσένα ως τέτοια.
Σε κάθε περίπτωση πάντως, η ευθύνη των επιλογών σου, όπως και αυτή των πράξεων σου θα είναι μόνον δική σου όπως γίνεται πάντα, αφού στην προσωπική σου ζωή θα τα εφαρμόσεις και στην δική σου προσπάθεια θα τα ενεργοποιήσεις και για κανέναν άλλον.
Αυτά που σου είπα τις προηγούμενες μέρες πάντως, όπως κι αυτά που στις επόμενες καταφέρω να σου παρουσιάσω, πρέπει να τα κατατάξεις στις γενικές γνώσεις που επιβάλλεται να έχει κανείς, προκειμένου να ζει ως σκεπτόμενος άνθρωπος.
Το τι ακριβώς ταιριάζει στον καθένα μας ξεχωριστά όμως, αυτό είναι δουλειά του πνευματικού που πρέπει να κάνει όπως σου είπα, για να είναι σίγουρο και το αποτέλεσμα της ατομικής μας προσπάθειας, σε ότι κι αν επιδιώκουμε να κάνουμε στην ζωή μας. Κατάλαβες Αντώνη;
Αν συμφωνείς επ’ αυτού λοιπόν, θα σου πω και σήμερα μερικά κι όπως έκανες με αυτά που άκουσες, συνεχώς να μελετάς πολύ αυτά που ακούς πριν τα εφαρμόσεις. Και μόνον όταν θέλεις να εξετάσεις το αποτέλεσμα των ενεργειών σου να μου το αναφέρεις αν θέλεις, για να δεις εσύ και πάλι, αν πατάς καλά ή όχι σ’ αυτό που επιχειρείς να κάνεις.
Κάνε δηλαδή μαζί μου, όπως αυτός που μαθαίνει μόνος του πως να πατάει τις νότες παίζοντας κιθάρα ας πούμε και ρωτάει αυτόν που ξέρει λίγα πράγματα από αυτές, αν τις πατάει καλά ή όχι, αφού για την ώρα, δεν έχει την δυνατότητα να απευθυνθεί σε κάποιον εξειδικευμένο δάσκαλο μουσικής.
Κι αφού πήρες την απόφαση όπως λες, να μπεις τελικά στην διαδικασία του σκοπού σου, θα σου θυμίσω κάτι πάλι που ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάς. Ότι μείς οι άνθρωποι, έχουμε την τάση να σκεφτόμαστε, όπως και να ενεργούμε, συνεχώς επηρεασμένοι από προχειρότητες.
Σου το τονίζω δε ιδιαίτερα αυτό, γιατί μαζί με όλα τα άλλα που πρέπει να ξεπεράσουμε κι εμποδίζουν τον σκοπό μας, έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τον εχθρό μας ως σύμμαχό τους, τον διάβολο δηλαδή, ο οποίος, ποτέ και τίποτε δεν κάνει πρόχειρα.
Αυτός ιδικά, ότι κι αν επιχειρεί εις βάρος μας, το μελετάει και το εφαρμόζει με κάθε προσοχή εκεί που θέλει να το επιβάλει, ώστε ούτε αντιληπτό να γίνετε όπως είπαμε, ούτε την ζημιά που προκαλεί σ’ εμάς να εμφανίζει, αλλά ούτε και τον χρόνο που διαθέτει γι’ αυτόν τον σκοπό υπολογίζει.
Μονίμως εργάζεται πρέπει να έχεις υπόψιν σου, πως να ρημάξει τους ανθρώπους και την πρόχειρη ζωή τους, δεδομένου ότι το μίσος που μας έχει, δεν του επιτρέπει χρόνο για χάσιμο.
Αυτός δηλαδή είναι κι ο λόγος που μας θέλει όλους πολύ καλά και βαθιά κοιμισμένους, πολύ κουρασμένους από τις μέριμνες της ζωής μας, εντελώς παθιασμένους και αρκετά εξαρτημένους από το ψέμα και τα πάθη που αυτός και πάλι μας σπρώχνει να ακολουθούμε, αλλά και πολύ αδιάφορους μας θέλει, για την κατάντια που απρόσεκτα επιφέραμε στον εαυτό μας και είδηση δεν πήραμε.
Μεθοδευμένα δηλαδή κινούμενος μας θέλει απαίδευτους, γι’ αυτό και φροντίζει ώστε με τον δικό του τρόπο να προωθούνται άθεοι εκπαιδευτικοί στην μαθητική μας ζωή, όπως και πολύ αδύναμους πνευματικά μας θέλει, οπότε, δικαιολογημένα θα λέγαμε επιλέγει και έντεχνα προωθεί στις άγιες επισκοπικές θέσεις, επίορκους επισκόπους.
Ούτε κι αυτό κάνει τυχαία δηλαδή, αφού όλα με την βοήθεια των συνεργατών του τα δένει, για να μπορεί να μας κάνει εύκολα κι αυτός ότι θέλει, όπως και να μας στείλει σύμφωνα με το πρόγραμμά του γρήγορα εκεί που αυτός και πάλι θέλει, όσο εμείς μένουμε αβοήθητοι και πασχίζουμε μόνον για το πως θα επιβιώσουμε σ’ αυτήν την μίζερη ζωή όπως την καταντήσαμε.
Και τα καταφέρνει πολύ καλά όπως εύκολα μπορείς να δεις κι εσύ με την βοήθεια της ειλικρίνειάς σου, αφού τα εμπόδια που μας βάζουν οι συνεργάτες του θα πω και πάλι, είναι τόσο πολλά και τόσο δύσκολα να τα αντιμετωπίσουμε μόνοι μας.
Κι αφού αυτή είναι η αλήθεια Αντώνη, πώς να δεχθούμε τόσο εύκολα εμείς οι απλοί και ταλαιπωρημένοι από τα της ζωής μας άνθρωποι, ότι δεν ζούμε μόνοι μας σ’ αυτήν την ζωή, αλλά ότι είναι κι ο Θεός μαζί μας;
Αυτό δε και οι συνεργάτες του εγωισμού το γνωρίζουν πολύ καλά, γι’ αυτό και μονίμως επιβάλουν στο μυαλό μας την ιδέα, ότι μόνοι μας υπάρχουμε σ’ αυτήν την ζωή κι ότι ο καθένας από εμάς, με το προσωπικό του μυαλό μόνον μπορεί να κινείτε προκειμένου να τα βγάλει πέρα στην ζωή του και προπαντός, χωρίς να συμμετέχει κι ο Θεός σ’ αυτήν, αφού επί της ουσίας όπως επιμένουν να μας το δηλώνουν Αντώνη, δεν υπάρχει Θεός.
Αυτήν λοιπόν, την συγκεκριμένη κι επίμονη πρέπει να τονίσω επανάληψη, κανείς δεν την βλέπει, από αυτούς που έπρεπε να προσέχουν τι μας δίνουν να φάμε αμάσητο οι εχθροί μας. Όλως παραδόξως όμως, βλέπουν την δική μου επανάληψη κι επειδή δεν τους αρέσει η ένθεη τοποθέτησή μου, την χαρακτηρίζουν αντιεκπαιδευτική.
Κατάλαβες τώρα Αντώνη ποιο είναι το αντιεκπαιδευτικό; Αυτό που ευθαρσώς δηλώνω, όπως έχω και ηθική υποχρέωση να το κάνω, ως κατά κόρον προστατευμένος από την Παναγία μας.
Αυτό δηλαδή, που από μόνο του είναι αλήθεια κι από κανέναν δεν χρειάζεται να υποστηριχθεί. Ότι ασφαλώς και ζει μαζί μας ο Θεός μας, όσο κι αν ανατριχιάζουν αυτοί και στο άκουσμα και μόνον του ονόματος, ο Χριστός μας.
Οι περισσότεροι πάντως Αντώνη, από τους ανθρώπους που ζουν ανάμεσά μας δηλαδή, έφαγαν αμάσητη και πολύ πρόχειρα αυτήν την ψευδή διατύπωση, ότι δεν υπάρχει ο Θεός δηλαδή, γι’ αυτό και είναι πολύ λίγοι πλέον αυτοί που λογικά ψάχνουν πως να επανέλθουν στην πραγματική και συν Θεό ζωή μας.
Αυτό όμως, εγώ ο απλός πιστός έπρεπε να το τονίζω; Δεν έπρεπε δηλαδή να το τονίζουν καθημερινά και κάθε ώρα με τις πράξεις τους οι επίσκοποί μας και μάλιστα πολύ πιο ζωντανά από τον καθένα μας; Αυτοί όμως τί κάνουν;
Αντί να οδηγήσουν τους πιστούς στην ασφαλή μέριμνα του Θεού και πατέρα τους, τους στέλνουν αδιάβαστους στα εμβόλια του διαβόλου, λες και είναι γνήσιοι υπηρέτες του εγωισμού. Αυτό δε, μόνοι τους το δηλώνουν με την συμπεριφορά τους.
Τους βοηθάει κι ο διάβολος βέβαια να μείνουν σ’ αυτήν την παράλογη θέση, από φόβο μη του φύγουν οι οπαδοί του, αλλά αυτός ούτε και την δική του ύπαρξή θέλει να μας δείξει όπως είπαμε, αφού κριμένος μέσα μας και πίσω από τα πάθη μας ταμπουρωμένος, μια χαρά βασιλεύει επάνω μας και λογικά πια μας κάνει ότι θέλει, εκπληρώνοντας τον δικό του σκοπό.
Απαίδευτοι λοιπόν Αντώνη παραμένοντας εμείς, ούτε στον παράδεισο θέλουμε να πάμε, ούτε εδώ θέλουμε να ζούμε παραδεισένια όπως δείχνουν τα πράγματα, αφού μας έπεισαν πια ο πονηρός και οι συνεργάτες του, ώστε να μην τον θέλουμε.
Κι αφού αυτός μας κατευθύνει πλέον, με το δίκαιό σου λες κι εσύ ότι είναι πολύ δύσκολο να εφαρμόσει κανείς κάτι καλό για τον εαυτό του, κάτω από την επίδραση του εγωισμού και την συμπαράσταση της αδέσποτης επιθυμίας που τον ακολουθεί και με κάθε μέσον την υποδαυλίζουν, ο διάβολος πάλι θα πω και οι συνεργάτες του.
Εμείς όμως Αντώνη, αυτά μόνον πρέπει να κρατήσουμε ως πραγματικές γνώσεις μέσα μας κι ως βασική προϋπόθεση για μια υπό έλεγχο ποιοτική ζωή, έστω και χωρίς την βοήθεια των επισκόπων μας. Να ζούμε δηλαδή με την αλήθεια στο πλευρό μας και μακριά από το ψέμα που μας πασάρουν ο διάβολος και τα τσιράκια του.
Πεπεισμένοι δηλαδή, ότι ασφαλώς και υπάρχει ο Θεός κι ότι όλα δικά Του είναι, αφού Αυτός τα έφτιαξε. Ότι κι εμείς δικά Του παιδιά ήμαστε κι ότι όλα όσα βλέπουν τα μάτια μας, όπως και αυτά που δεν βλέπουν, όλα για εμάς τους ανθρώπους τα δημιούργησε, για να χαιρόμαστε μαζί Του, την ζωή που Αυτός και πάλι μας χάρισε.
Αυτός λοιπόν και όνομα έχει και τριαδικός είναι και δεν είναι άλλος από τον σταυρωμένο Χριστό μας, τον οποίο εμείς οι πρόχειροι άνθρωποι σταυρώσαμε, πολύ επηρεασμένοι από τα τερτίπια του εγωισμού και ακόμη δεν Του ζητήσαμε συγνώμη για όσα του κάναμε από άμετρη αχαριστία κινούμενοι.
Κατάλαβες τώρα Αντώνη, ότι αν δεν πατάμε καλά, πάνω σ’ αυτές τις ξεκάθαρες και αληθινές νότες, κανένας λογικός και αρμονικός σκοπός δεν πρόκειται να ακουστεί από τις φιλότιμες έστω προσπάθειές μας;
Κάνε τώρα ένα διάλυμα αν θέλεις και την επόμενη φορά που θα έρθεις εδώ, φρόντισε να έχεις την Ελληνική ματιά στο βλέμμα σου. Αυτήν δηλαδή που δηλώνει με θάρρος, ότι ξέρει τι λέει και τι κάνει αυτός που την έχει και κανένα ψέμα δεν κάθετε πλέον μέσα του ώστε να τον παραπλανά.
Από εκεί και μετά θα δούμε πως θα κινηθούμε μαζί Αντώνη αφού το θέλεις και κανένα κακό δεν θα μου κάνεις, γιατί μαζί με τις δικές σου προσπάθειες να καλύψεις τις ανησυχίες σου, όπως και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζεις στην ζωή σου εμποδισμένος από τον εγωισμό, θα μπορέσω να βάλω κι εγώ σε μια σειρά τα δικά μου κενά, όπως και τις δικές μου προσπάθειες για την απαλλαγή μας από τον χαιρέκακο εχθρό μας και τον εγωισμό που σπέρνει μέσα μας..
Ακούγοντας αυτά ο Αντώνης, αμίλητος σηκώθηκε να φύγει και μόλις έκανε δυο τρία βήματα, τότε μόνον γύρισε να μου πει, ότι θα το προσπαθήσει. Θα το προσπαθήσω είπε μόνον δηλαδή και βάζοντας το κεφάλι του να σκύβει προς τα κάτω, αρκετά προβληματισμένος βάδιζε πάλι προς την έξοδο με το αργό του βήμα.
Μιχάλης Αλταλίκης
