Ευθαρσώς μπορώ να πω τώρα, ότι αν πράγματι ήθελαν το καλό μας όλοι αυτοί που μας παρουσιάζονται ως κυβερνήτες μας κι αν πράγματι ήταν στην θέση τους μόνον γι’ αυτόν τον σκοπό, μετά από τόσες εκλογές που έγιναν στην πατρίδα μας, από τότε δηλαδή που θεσπίστηκε αυτή η ανάγκη ύπαρξης του κοινοβουλίου ως κυρίαρχη αρχή διοίκησης, θα είχαν βρει τον τρόπο να διαμορφώσουν την κοινή μας πατρίδα, αλλά κι εμάς τους πολίτες της έτσι, που να ήμαστε παράδειγμα προς μίμηση, για όλους τους άλλους λαούς της γης.
Αν κρίνουμε όμως από το αποτέλεσμα των ενεργειών τους, αλλά κι από τους λόγους για τους οποίους μας καλούν κάθε τόσο σε εκλογές, θα δούμε ότι δεν είναι σε θέση να μας αποδείξουν έμπρακτα, ότι βρίσκονται στην θέση τους για το δικό μας, αλλά και για της πατρίδας μας το καλό.
Κατευθυνόμενοι καθώς είναι λοιπόν, από αυτούς που κρυφίως βρίσκονται πίσω τους, όντως και θέλουν μόνον το κακό μας, αφού πάλι μας κάλεσαν καλοκαιριάτικα σε εκλογές εκείνη την χρονιά και πάλι οι εκλογές τους έγιναν για λόγους που δεν θα ωφελούσαν, ούτε την πατρίδα μας, ούτε κι εμάς.
Κι επειδή κανένα από τα υποψήφια κόμματα δεν κατάφερε να αποκτήσει την απαιτούμενη πλειοψηφία, ώστε να μας κυβερνήσει αυτοδύναμα, δόθηκε εντολή στο κόμμα της ΝΔ ως πλειοψηφών κόμμα να σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας, η οποία και χρησιμοποιώντας την εντολή που της δόθηκε, έκανε τελικά κυβέρνηση με την συμμετοχή του κόμματος του Συνασπισμού, το οποίο συγκέντρωνε τότε όλα τα κόμματα της Αριστεράς, συμπεριλαμβανομένου και του ΚΚΕ.
Μέσω αυτής της κυβέρνησης στην συνέχεια και υποκινούμενοι από της προεκλογικές τους υποσχέσεις για κάθαρση, κατηγορούσαν όλοι μαζί τον Πρωθυπουργό της προηγούμενης κυβέρνησης, τον οποίο και παρέπεμπαν σε ειδικό δικαστήριο, για την εμπλοκή του σε σκάνδαλο, που προκάλεσε ένας από το πουθενά υπάρχων μεγαλοτραπεζίτη.
Αυτός δε, βασίλευε εκείνο το διάστημα κάτω από την ανοχή όλου του ανεκτικού πολιτικού συστήματος, αλλά και του πρώην Πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου και μέσω αυτής της εκδούλευσης, κατεύθυνε τα οικονομικά δρώμενα της πολύπαθης πατρίδα μας.
Για κάποιον λόγο όμως που αυτοί όπως πάντα ξέρουν κι όχι εμείς, τον έσυραν στα δικαστήρια. Μαζί με αυτόν βέβαια, έστελναν και τον Πρώην Πρωθυπουργό μας σ’ αυτά, αλλά λόγω του αξιώματος του, τον δίκαζαν σε ειδικό δικαστήριο.
Κατά την διάρκεια της δίκης του όμως, έγινε μεγάλο σόου ανάμεσα στους βουλευτές του κόμματος του ΠΑΣΟΚ, που με κανένα τρόπο δεν μπορούσαν να δεχθούν την παραπομπή του αρχηγού τους σε δίκη και στους βουλευτές του νέου κυβερνητικού σχήματος, που τον ενέπλεκαν όχι αδίκως βέβαια, στο προκληθέν οικονομικό σκάνδαλο.
Αυτοί ιδικά, εκτός από την συμμετοχή τους σ’ εκείνη την περίεργη και άνευ τιμορητικού αποτελέσματος δίκη για τον πρώην Πρωθυπουργό, έβαλαν στον στόχο τους να δρομολογήσουν μετά από λίγο και την διαδικασία της ολικής κάθαρσης του πολιτικού χώρου όπως την ονόμασαν.
Μαζί αυτά όμως, δρομολόγησαν και τις προετοιμασίες τους για τις επόμενες εκλογές, τις οποίες μας δικαιολογούσαν ως όντως απαραίτητες, αφού όπως μας έλεγαν, δεν θα μπορούσε να κυβερνηθεί σωστά η χώρα μας, αν συνέχιζαν να μας κυβερνούν με εκείνο το κατ’ ανάγκη πολυκομματικό σχήμα σύμπραξης που άρχισαν.
Κι αφού αυτό αποφάσισαν να κάνουν οι πολιτικοί μας, ονόμασαν τις επόμενες εκλογές τους αδιάβλητες, λόγω της κάθαρσης που έλεγαν ότι είχαν για στόχο τους, τις οποίες και όρισαν να γίνουν στις αρχές του Νοεμβρίου.
Παραπλανώντας λοιπόν, όλους εμάς τους από πολλά χρόνια πλανεμένους ψηφοφόρους τους, όρισαν στην συνέχεια και την ημερομηνία της παύσης των εργασιών του Κοινοβουλίου τους λόγω θέρους κι όπως συνηθίζεται, σκεφτόταν μόνον τις καλοκαιρινές τους διακοπές πλέον.
Θα πήγαν βέβαια στις διακοπές τους αυτοί, αλλά με την προϋπόθεση ότι θα επέστρεφαν δριμύτεροι στα καθήκοντά τους όπως και στις θέσεις τους μετά από αυτές, αναλαμβάνοντας ξανά τις εργασίες τους δηλαδή, μέχρι και τις αρχές του Οκτωβρίου, από όπου και θα αναλάμβανε η υπηρεσιακή κυβέρνηση όπως πάντα τα περεταίρω.
Και τα περεταίρω στην προκειμένη περίπτωση δεν ήταν τίποτε άλλο τότε, εκτός από την πολυπόθητη γι’ αυτούς προετοιμασία διεξαγωγής νέων εκλογών, με το όνομα αδιάβλητες όπως μας τις δικαιολόγησαν.
Αφού λοιπόν τακτοποίησαν τα πάντα κι αφού δεν έμεινε να κάνουν κανένα άλλο καλό για εμάς και την πατρίδα μας ,,οι καλοί μας,, πολιτικοί, βεβαίως και πήγαν διακοπές όλοι τους, ικανοποιημένοι με λίγα λόγια από το επιδιωκόμενο γι’ αυτούς αποτέλεσμα.
Μαζί με αυτούς όμως, ετοιμαστήκαμε κι εμείς από συνήθεια για τις καλοκαιρινές μας διακοπές κι όπως κάναμε τα τελευταία χρόνια, πάλι στην Πελοπόννησο θα πηγαίναμε, μόνο που μέχρι να φύγουμε, μια πολύ λογική απορία μας παίδευε. Τί άραγε να εννοούσε εκείνος ο μεγάλος εθνάρχης μας, όταν απαντώντας σε όσους του ζητούσαν να τους πει κάτι για το θέμα της παραπομπής του πρώην πρωθυπουργού μας, τους έλεγε.
– Οι πρωθυπουργοί δεν δικάζονται. Πολύ απλά, πηγαίνουν στα σπίτια τους.
Εννοούσε δηλαδή ότι οι Πρωθυπουργοί είναι αθώοι, για ότι κι αν μας κάνουν; Ότι δεν υπάρχει καμιά αρχή πάνω από αυτούς; Ότι καλά κάνουν και παίρνουν κουτιά από πάμπερς γεμάτα με χρήματα από τους τραπεζίτες; Ή ότι είναι ευπρεπές για έναν πρωθυπουργό, να κάνει με χρήματα δωροδοκίας, δώρα στην γυναίκα του; Εμείς πάντως, δεν μπορέσαμε να καταλάβουμε τι ακριβώς εννοούσε, ή αν ήταν για το καλό μας και το καλό της πατρίδας μας εκείνο το ρηθέν.
Από το αποτέλεσμα των ενεργειών των πολιτικών μας όμως, ως η ποιο αξιόπιστη πηγή συμπερασμάτων, φάνηκε αργότερα πόσο καλό μας έκανε εκείνη η δίκη και πόσα καλά μεριμνούν οι πολιτικοί μας κάθε μέρα για εμάς και την πατρίδα μας, πράγμα που βεβαίωσε και πρόσφατα ένας από αυτούς, όταν με τρόπο που να είναι κάπως ανώδυνο για όλο το εκλογικό τους σώμα, ομολόγησε λέγοντας, ότι, μαζί τα φάγαμε.
Εμείς βέβαια τίποτε δεν φάγαμε. Ούτε μόνοι μας, ούτε και μαζί τους. Κι αν πάλι είχαμε μια τέτοια κακή πρόθεση και συνήθεια ως κάτοικοι αυτής της χώρας, αυτοί που γι’ αυτόν τον λόγο βρίσκονται στην βουλή, ανά πάσα στιγμή μπορούσαν να την προστατέψουν, αφού έχουν με το μέρος τους το νομικό δικαίωμα που τους επιτρέπει να το κάνουν.
Και την πατρίδα μας λοιπόν θα μπορούσαν προστατεύσουν αν ήθελαν, όπως κι εμάς τους πολίτες της βέβαια από τον κακό μας εαυτό, αλλά κι από οποιονδήποτε άλλον παράγοντα τολμούσε να μας φέρει σε καθεστώς πτώχευσης μπορούσαν να σταματήσουν, από προγραμματισμένη, ή κι από απρογραμμάτιστη όπως θέλουν μας την παρουσιάζουν χρεοκοπία μας.
Αυτά λοιπόν έχω να σας πω και πάλι για τις ενέργειες των πολιτικών μας, οι οποίοι λόγου θέρους πήγαν διακοπές τότε όπως σας είπα, πράγμα που κι εμείς κάναμε βέβαια κι εφόσον είχαμε μεγάλο αυτοκίνητο πλέον, πως και πως περιμέναμε την ημέρα της αναχώρησής μας.
Είχαμε δηλαδή κι έναν επιπλέον λόγο που θέλαμε να ευχαριστηθούμε ξανά εκείνη την γνωστή αλλά και νυκτερινή μας διαδρομή από την Θεσσαλονίκη προς την Ζαχάρω της Πελοποννήσου, με μια στάση μόνον όπως πάντα στην Ναύπακτο για τον πρωινό μας καφέ.
Ξεκινήσαμε τελικά όταν ήρθε η ώρα και μαζί με εμάς, χαιρόταν και τα παιδιά μας την νυχτερινή μας διαδρομή με το μεγάλο μας αυτοκίνητο, αν κι αυτό μας προβλημάτιζε θα έλεγα, λόγω του ότι μας παρουσίαζε ένα πρόβλημα καθ’ οδόν.
Αυτό βέβαια το είχα υπ’ όψιν μου, αφού συχνά πυκνά το αντιμετώπιζα, αλλά λόγο της μεγάλης απόστασης που διανύαμε εκείνη την νύχτα, μας το παρουσίασε δύο τρείς ή φορές μέχρι να φτάσουμε στον προορισμό μας και με αυτό το πρόβλημα στην μηχανή του το παρκάραμε έξω από το σπίτι μας.
Το σύστημα της ηλεκτροδότησης του για την ακρίβεια ήταν αυτό που μας προβλημάτιζε, παρουσιάζοντας βλάβη στις πλατίνες του για κάποιο λόγο που δεν μπορούσα να εντοπίσω, τις ο οποίες έκαιγε πολύ συχνά κι εξαιτίας αυτού δεν απέδιδαν τα αναμενόμενα, τα εκατόν δέκα άλογα του, αφού τόσα διέθετε η μηχανή του.
Από αυτόν που αγόρασα το εν λόγω αυτοκίνητο, ενημερώθηκα σχετικά για την μόνιμη βλάβη που παρουσίαζε, ο οποίος και πολλές φορές όπως μου είπε προσπάθησε να το διορθώσει ως μηχανικός εξ επαγγέλματος, αλλά ποτέ του δεν τα κατάφερε, αν και είχε στην κατοχή του αυτό το αυτοκίνητο από όταν το αγόρασε καινούριο, πριν από είκοσι τρία χρόνια.
Προσπάθησα κι εγώ να διορθώσω την συγκεκριμένη βλάβη του είναι αλήθεια, επισκεπτόμενος γνωστούς κι αγνώστους μηχανικούς, αλλά τίποτε δεν κατάφερα να κάνω, οπότε, σταμάτησα πλέον να ασχολούμαι μαζί της.
Όποτε μου την παρουσίαζε πάντως, την αντιμετώπιζα όπως είχα μάθει να κάνω από τον πρώην ιδιοκτήτη του, τρίβοντας του δηλαδή τις πλατίνες, ή αλλάζοντάς τες κι αυτές στον δρόμο εφόσον είχα μαζί μου αρκετές από αυτές κι έτσι, συνέχιζα το ταξίδι μου μέχρι που να παρουσιάσει ξανά το πρόβλημα του.
Ήταν ενοχλητικό βέβαια αυτό, αλλά αφού δεν μπορούσα να διορθώσω την βλάβη του, δεν είχα παρά να συμβιβαστώ με τις δυσκολίες που με προκαλούσε το αυτοκίνητό μου, δεδομένου ότι δεν ήταν πάντα εύκολη αυτή η διαδικασία, αλλά και οι καιρικές συνθήκες δεν ήταν πάντα με το μέρος μου.
Το ίδιο λοιπόν έκανα και στην διαδρομή που αναφέρομαι, αλλά κι όταν φτάσαμε στην έδρα μας και τακτοποιηθήκαμε στο σπίτι μας, βρήκα διαθέσιμο χρόνο ένα πρωινό κι ασχολήθηκα επισταμένως με το αυτοκίνητό μου, το οποίο με πολύ δυσκολία ομολογουμένως μας πήγε στον προορισμό μας.
Μαζί με τα υπόλοιπα όμως, έπρεπε να φροντίσω και πάλι εκείνη την γνωστή βλάβη, μη τυχόν και χρειαζόμουν το αυτοκίνητο μας επειγόντως για κάποιον λόγο και τί θα έκανα, αν αυτό δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί;
Στην προσπάθεια μου να διορθώσω τα γνωστά λοιπόν, προκάλεσα χωρίς να το θέλω άλλη και άγνωστη για εμένα βλάβη στο αυτοκίνητο μου, γι’ αυτό και ζήτησα βοήθεια από την οδική που με κάλυπτε, προκειμένου να με βγάλουν από το αδιέξοδο οι έμπειροι μηχανικοί τους όπως υπολόγιζα.
Μου έστειλαν αυτοί τον μηχανικό τους όπως είχαν υποχρέωση, στον οποίο κι εξήγησα το πρόβλημα που έχει το αυτοκίνητο μου, όπως και τι έκανα εγώ όταν μου παρουσιάστηκε η άγνωστη βλάβη, ώστε να ξεκινήσει από κάποια αρχή τουλάχιστον ο άνθρωπος, αφού και ρώτησε να του πω, τι παρουσίαζε το αυτοκίνητο μου.
Τι άκουσα όμως από αυτόν στην συνέχεια, ως γνωμάτευση για την βλάβη που αυτός έβλεπε, δεν λέγετε. Κι όσο εγώ προσπαθούσα να του εξηγήσω ότι η βλάβη είναι ηλεκτρολογική, τόσο εκείνος επέμενε ότι η μηχανή του αυτοκινήτου μου καταστράφηκε κι ότι έπρεπε να μου το μεταφέρει στην Αθήνα για επισκευή.
Αφού είδε τελικά, ότι δεν ήμουν διατεθειμένος να κάνω τα χαζά που μου έλεγε, αναγκάστηκε να με οδήγησε σε κάποιο συνεργείο της περιοχής που αυτός ήξερε και διέθετε εγκέφαλο, προκειμένου να μας βεβαιώσει αυτός, ότι η βλάβη του ήταν μηχανική και όχι ηλεκτρολογική όπως επέμενα να του λέω εγώ.
Επιμένοντας κι αυτός όμως στην άποψή του, πολλές φορές μου έλεγε το ίδιο μέχρι να φτάσουμε στον εγκέφαλο. Τριάντα χρόνια συνεργείο έχω ρε φίλε, είναι δυνατόν να μην ξέρω εγώ, τι βλάβη έχει το αυτοκίνητο σου και να ξέρεις εσύ που είσαι ανίδεος;
Όταν μετά από λίγο μπήκαμε στο συνεργείο που διέθετε τον εγκέφαλο και βάλαμε το αυτοκίνητό μου στην διαδικασία της εξέτασης, απάντησε αυτός περίτρανα, ότι η βλάβη του δεν ήταν μηχανική, αλλά όντως ηλεκτρολογική, υποδεικνύοντας μάλιστα το ένα από τα τέσσερα καλώδια που μεταβιβάζουν το ρεύμα από τις πλατίνες στα μπουζί ως κομμένο, εξαιτίας του οποίου και δεν δούλευε το ένα από τα τέσσερα πιστόνια της μηχανής του.
Δουλεύοντας όμως η μηχανή με ένα πιστόνι λιγότερο, προκαλούσε μεν έναν θόρυβο που μπέρδευε τον μηχανικό της οδικής, αλλά και δεν μπορούσε να αποδώσει τα αναμενόμενα σύμφωνα με τις ηλεκτρονικές μετρήσεις.
Σε καμιά περίπτωση όμως δεν θα μπορούσε αυτό να είναι μηχανική βλάβη, γι’ αυτό και ζήτησα από τον μηχανικό του εγκεφάλου να μου αντικαταστήσει τα φθαρμένα καλώδια και στην θέση τους να βάλει νέα.
Βλέποντας το αποτέλεσμα ο μηχανικός της οδικής, έφυγε από κοντά μας χωρίς να πει λέξη, αφού κι αυτός κατάλαβε πια, ότι δεν έκανε σωστή διάγνωση, έστω κι αν είχε πείρα τριάντα χρόνων σε συνεργείο όπως έλεγε με στόμφο.
Εγώ όμως, έμπλεξα χειρότερα μετά από λίγο κι έμπλεξα με τον μηχανικό που είχε τον εγκέφαλο, ο οποίος μου ζητούσε ούτε λίγο ούτε πολύ, εξήντα χιλιάρικα σε δραχμές τότε για τα τέσσερα καινούρια καλώδια των μπουζί.
Και σωστά λέω ότι έμπλεξα, αφού πριν αναχωρήσουμε από την Θεσσαλονίκη, σκέφτηκα να αλλάξω εκείνα τα τέσσερα καλώδια αφού θα πήγαινα τόσο μακρινό ταξίδι, αλλά δεν το έκανα, υπερτιμώντας θα έλεγα την αξιοπιστία του αυτοκινήτου μου.
Ρώτησα ωστόσο στο κατάστημα ανταλλακτικών που επισκέφτηκα να μου πουν, πόσο θα μου κόστιζαν τα συγκεκριμένα καλώδια κι όταν μου είπαν ότι το κόστος τους ήταν μόνον πέντε χιλιάρικα, ετοιμάστηκα να τα πάρω είναι αλήθεια, έτσι για παν ενδεχόμενο.
Τσιγκουνεύτηκα όμως να δώσω πέντε χιλιάρικα για μια απίθανη κατά την άποψή μου βλάβη και δεν τα πήρα. Να όμως που την έκανα εγώ εκείνη την απίθανη βλάβη και για να την διορθώσω εκεί που βρέθηκα να κάνω διακοπές, μου ζητούσαν όχι πέντε, αλλά εξήντα πέντε χιλιάρικα.
Πέντε χιλιάρικα μόνον κάνουν αυτά τα καλώδια στην Θεσσαλονίκη, έλεγα στον μηχανικό του συνεργείου με τον εγκέφαλο κι εσύ μου ζητάς εξήντα; Πήγαινε να τα πάρεις, απαντούσε αυτός χαμογελώντας, αλά και πρόσθετε λόγους που θα με υποχρέωναν να του τα δώσω.
– Ξέρεις πόσο μακριά είσαι από κει που ήρθες; Κι αν δεν αλλάξεις τα καλώδια που φοράς στο αυτοκίνητο σου, δεν θα μπορέσεις να πας με αυτά ούτε ένα χιλιόμετρο μακρύτερα από εδώ που βρίσκεσαι. Εδώ θα μείνεις λοιπόν και θα ψάχνεις δουλειά όλο το καλοκαίρι, προκειμένου να βγάλεις και τον χειμώνα εδώ.
– Καλά ρε μάστορα. Του έλεγα κι εγώ αρκετά ενοχλημένος από την αντιμετώπιση του. Είναι επαγγελματικό τώρα αυτό που κάνεις; Να θέλεις δηλαδή με μια χαζή βλάβη που προκάλεσα στο αυτοκίνητό μου, να κάνεις εσύ διακοπές εις βάρος μου;
– Αν μπορείς να βρεις άλλη λύση, καλώς. Απαντούσε αυτός χωρίς ντροπή. Αλλιώς, θα υποχρεωθείς να τα πληρώσεις. Για να συνεχίσεις τις διακοπές σου όμως και για να επιστρέψεις στον τόπο σου, πρέπει να αποφασίσεις να κάνεις την αλλαγή, γιατί θα πρέπει εγώ να παραγγείλω τα καλώδια σου από την Αθήνα κι αν το κάνω, αυτά θα βρίσκονται εδώ σε δύο μέρες.
– Όχι ρε συ. Του έλεγα θυμωμένος πια μαζί του. Δεν θα σου τα δώσω τα εξήντα χιλιάρικα. Θα κάνω τις διακοπές μου όπως τις προγραμμάτισα και θα γυρίσω στο σπίτι μου, έστω κι αν χρειαστεί να πηγαίνω εκεί με πέντε χιλιόμετρα την ώρα.
Τον άφησα να χαμογελά ειρωνικά δίπλα από τον εγκέφαλό του, για την απόφαση που άκουσε να παίρνω εν βρασμό ψυχής, νομίζοντας ότι δεν θα μπορούσα να κάνω αυτό που του έλεγα κι έφυγα από το συνεργείο του. Και δεν έφυγα μόνος μου από εκεί, αλλά με το αυτοκίνητο μου, έστω κι αν είχε έντονο πρόβλημα όπως το άκουγα.
Κι όχι μόνον αυτό έκανα, αλλά επιστρέφοντας στο σπίτι μας, μείναμε εκεί ολόκληρο τον Ιούλιο όπως το είχαμε προγραμματισμένο κι από το μικρό Νιοχώρι της Ζαχάρως, κάναμε πολλές ημερήσιες εκδρομές μαζί του στα ενδότερα της Πελοποννήσου, έστω και με πολύ δυσκολία.
Συμπληρώνοντας όμως, τουλάχιστον τρεις χιλιάδες χιλιόμετρα, με μια τόσο σοβαρή βλάβη στο αυτοκίνητό μας, επιστρέψαμε τελικά στην Θεσσαλονίκη όταν τελείωσαν οι διακοπές μας, αν και με πολύ δυσκολία ομολογουμένως.
Όταν φτάσαμε στην έδρα μας βέβαια και ξεκουράστηκε η μηχανή του αυτοκινήτου μας, μένοντας δύο τρεις μέρες σε ακινησία κάτω από το σπίτι μας, πήγα και πήρα τελικά τα καλώδια που χρειαζόταν κι αφού έδωσα μόνον πέντε χιλιάρικα, τα αντικατέστησα με τα παλιά του ως ανταμοιβή, για όσα μας βοήθησε να κάνουμε μαζί του μέχρι και να επιστρέψουμε στην έδρα μας, έστω και αν διατηρούσε ακλόνητη την μόνιμη βλάβη του.
Τα εύσημα βέβαια, ανήκουν και πάλι στην Παναγία μας, αφού δεν μας άφησε αβοήθητους και στην διάθεση εκείνου του κακού επαγγελματία, ο οποίος σκέφτηκε να βγάλει τα έξοδα της χρονιάς του, αντικαθιστώντας τέσσερα καλώδια μόνον, αλλά μας επέστρεψε όλους σώους κι αβλαβείς στην έδρα μας.
Μιχάλης Αλταλίκης
