Εγώ Είμαι ο ποιμήν ο καλός

  Προσέξτε τι μας λέει ο Χριστός μας μέσα από το Κατά Ιωάννου ευαγγέλιο, αυτό δηλαδή που έχουμε στα χέρια μας και μάλλον αγνοούμε, ή δεν το διαβάζουμε και τόσο συχνά.

Διαβάστε το λοιπόν και δείτε μετά με πολύ προσοχή, αν χεριάζετε, ή όχι, να Του πούμε επιτέλους ένα απλό ευχαριστώ κι όχι μόνον, για όσα μας βάζει να σκεφτούμε, μέσα από αυτά που πολύ συνοπτικά αναφέρει στις παραβολές Του, απευθυνόμενος προς τους Ιουδαίους μεν, αλλά και σε όλους εμάς τους μεταγενέστερους αυτών εγωιστές και πολύξερους.

Και τί λέει; Το αυτονόητο. Ήλθα σ’ αυτόν τον κόσμο, λέει, για να προκαλέσω κρίση και διάκριση μεταξύ των ανθρώπων, ώστε να ξεχωρίσουν επιτέλους οι αγαθοί, από τους κακούς ανθρώπους.

Κι έτσι, εκείνοι που σήμερα θεωρούνται πνευματικά τυφλοί και βυθισμένοι στο σκοτάδι της άγνοιας τους, όπως υποτιμητικά αναφέρονται σ’ αυτούς οι γνωστοί γραμματείς και οι φαρισαίοι και τίποτε δεν βλέπουν και τίποτε δεν καταλαβαίνουν από αυτά που οι γραφές αναφέρουν, αυτοί λοιπόν θα είναι που θα δουν το φως της αλήθειας αύριο.

Εσείς όμως, οι γραμματείς και οι φαρισαίοι δηλαδή, που θεωρείτε τον εαυτό τους ως πολύ φωτισμένο, θα καταντήσετέ τυφλοί πνευματικά, ένεκα της υψηλοφροσύνης που διατηρείτε μέσα σας.

Σ’ αυτούς απευθυνόμενος, πάλι τους λέει. Εάν ήσασταν κι εσείς τυφλοί και δεν γνωρίζετε εξ αυτού της γραφές, δεν θα είχατε αμαρτία για τις γνώσεις σας. Όσο όμως λέτε, ότι βλέπετε και γνωρίζετε τις γραφές, τότε η αμαρτία σας μένει ασυγχώρητη, επειδή γίνεται με επίγνωση του τι καταλαβαίνετε και τι κρατάτε μέσα σας ως γνώση.

Σας διαβεβαιώνω ωστόσο, ότι εκείνος που δεν εισέρχεται στην μάντρα των προβάτων από την κανονική πόρτα, αλλά ανεβαίνει στον φράχτη και πηδά μέσα από άλλο σημείο της, για να μην γίνει αντιληπτός, κλέφτης και ληστής είναι.

Εκείνος όμως που μπαίνει φανερά από την πόρτα, αυτός είναι κι ο πραγματικός ποιμήν των προβάτων και σ’ αυτόν μόνον ανοίγει ο θυρωρός την πόρτα. Και τα πρόβατα που είναι μέσα ακούν αυτά που τους λέει, γιατί γνωρίζουν την φωνή του.

Κι αυτός όμως, με το όνομά του καλεί το καθένα από αυτά, όπως κι αυτός είναι που τα βγάζει για βοσκή. Κι όταν βγουν τα πρόβατα από την μάντρα, αυτός και πάλι βαδίζει μπροστά από αυτά κι εκείνα τον ακολουθούν ευχαρίστως, γιατί τους είναι γνώριμη η φωνή του.

Ξένο προς αυτά όμως δε θα ακολουθήσουν. Θα φύγουν από κοντά του, γιατί δεν αναγνωρίζουν την φωνή των αγνώστων. Εμένα δε τον πραγματικόν και στοργικό ποιμένα τους και με γνωρίζουν και με αναγνωρίζουν και με ακολουθούν.

Αυτά λοιπόν έλεγε στους Ιουδαίους κι επειδή δεν κατάλαβαν το νόημά τους, για δεύτερη φορά τους είπε. Αληθινά και ειλικρινά σας λέω, ότι εγώ είμαι η πόρτα από την οποία μπαίνουν τα πρόβατα στην μάντρα για να βρουν ασφάλεια, από την οποία επίσης βγαίνουν για να βρουν βοσκή.

Όλοι όσοι ήρθαν πριν από εμένα και χωρίς να τους αναθέσει κανείς την ποίμανσιν των προβάτων κι αυθαιρέτως κι από μόνοι τους πήραν το αξίωμα του ποιμένα, αυτοί ήταν κλέφτες και ληστές. Τα πρόβατα όμως δεν τους άκουσαν και δεν τους ακολούθησαν.

Εγώ λοιπόν είμαι η θύρα. Κι όποιος μέσω εμού μπει μέσα, θα σωθεί. Και θα μπει στην μάντρα, για να βρει ασφάλεια και ανάπαυση. Θα βγει δε όταν είναι καιρός βοσκής και θα βρει τροφή.

Ο κλέφτης, δεν έρχεται στην μάντρα, παρά μόνον για να κλέψει, να σφάξει και να καταστρέψει. Τέτοιοι ήταν οι ποιμένες του Ισραήλ. Εγώ όμως ήλθα τώρα να σας πω, πως να έχουν τα πρόβατα ζωή, πως να έχουν την τροφή τους με το παραπάνω, όπως και πως να έχουν κάθε τι καλό και χρήσιμο για τις ανάγκες τους.

Εγώ λοιπόν είμαι ο ποιμήν ο καλός και πονετικός, τους είπε πάλι. Κι ο ποιμήν ο καλός και την ζωή του ακόμη θα θυσιάσει για να προφυλάξει τα πρόβατα του, απ’ οποιονδήποτε κίνδυνο τους απειλεί.

Ο βοσκός που είναι μισθωτός όμως και που δεν είναι τα πρόβατα δικά του και τα βόσκει μόνον για τον μισθό του, φεύγει από κοντά τους βλέποντας τον λύκο να έρχεται και τον αφήνει ελεύθερο να τα αρπάξει και να τα σκορπίσει όπως αυτός θέλει.

Και φεύγει από κοντά τους, γιατί μισθωτός καθώς είναι, δεν έχει καμιά διάθεση να βάλει σε κίνδυνο την ζωή του για τα πρόβατα που βόσκει, όπως και καμιά έννοια δεν έχει για την τύχη τους, αφού μόνον για τον μισθό του ενδιαφέρεται.

Και πάλι τους είπε το ίδιο, μήπως και το καταλάβουν. Εγώ είμαι ο ποιμήν ο καλός κι ως καλός ποιμήν, γνωρίζω τα δικά μου πρόβατα, όπως γνωρίζομαι κι εγώ από αυτά. Κι έτσι με γνωρίζουν αυτά, όπως γνωρίζει κι αγαπά εμένα ο πατέρας μου κι όπως εγώ γνωρίζω κι αγαπώ τον πατέρα μου.

Έτσι λοιπόν γνωρίζω και γνωρίζομαι από τα πρόβατά μου. Έτσι τα αγαπώ κι εγώ κι έτσι με αγαπούν κι αυτά, γι’ αυτό και παραδίδω την ψυχή μου εις θάνατον, χάριν των προβάτων μου.

Έχω κι άλλα πρόβατα βέβαια, τα οποία δεν είναι από αυτήν την μάντρα. Κι αυτά όμως πρέπει να οδηγήσω και να τα ποιμάνω ως καλός ποιμήν. Κι εκείνα θα με γνωρίσουν. Κι όταν θα τα καλέσω, θα ακούσουν την φωνή μου. Και τότε, θα γίνει ένα ποίμνιο κι ένας ποιμήν.

Γι’ αυτό λοιπόν με αγαπά ο πατέρας μου, γιατί εγώ θυσιάζω την ζωή μου για χάρη των προβάτων μου. Πρέπει να ξέρετε δε, ότι κανείς δεν έχει την δύναμη να μου αφαιρέσει την ζωή.

Εγώ όμως αφ’ εαυτού μου και με την θέλησή μου την θυσιάζω για τα πρόβατά μου. Έχω εξουσία όμως να δώσω την ζωή μου κι έχω εξουσία να την πάρω πάλι πίσω. Αυτήν την εντολή και εξουσία δηλαδή έχω λάβει από τον πατέρα μου.

Είδατε τί λέει σε όλους μας ο Χριστό μας; Και την ζωή μου έχω εξουσία να δώσω για την ασφάλεια των προβάτων μου. Όσοι ήρθαν πριν από μένα ως ποιμένες, κλέφτες είναι και λύκοι είναι και το μόνο που θέλουν, είναι να κατασπαράξουν τα πρόβατά μου.

Εγώ όμως δεν είμαι μισθωτός για να σας αφήσω στα νύχια των λύκων. Ποιμήν είμαι κι ως καλός και στοργικός  ποιμένας, θα σας διαφυλάξω από οτιδήποτε σας απειλήσει φανερά ή κρυφά.

Σκεφτείτε λοιπόν τα παραπάνω και ψάξτε αν θέλετε να μάθε τε, μήπως και κάποιος άλλος είπε, ή εννοούσε κάτι παρόμοιο με τον Χριστό μας κι αν θυσίασε κάποιος την ζωή του υπέρ υμών των προβάτων ως όντως καλός ποιμήν.

Όποιον κι αν βάλετε στο μικροσκόπιό σας όμως, θα δείτε ότι κανείς δεν είπε, δεν έκανε και δεν υποσχέθηκε τα ίδια, γιατί μόνον  ο Χριστός μας είναι  Θεός και μόνον αυτός θα μπορούσε να θυσιάσει την ζωή Του για τα πρόβατά Του. Οι άλλοι όπως είπε, κλέφτες, ληστές και σφετεριστές ξένης περιουσίας είναι και τίποτε παραπάνω.

Όσο για τους μισθωτούς βοσκούς, είδαμε και στις μέρες μας τι έκαναν και πως μας εγκατέλειψαν στην διάθεση των σημερινών λύκων, για να μη χάσουν τον μισθό τους και πως κρύφτηκαν μη χρειαστεί να βάλουν σε κίνδυνο την ζωή τους.

Αφού είναι μισθωτοί λοιπόν κι αφού τα πρόβατα δεν είναι δικά τους, πώς και για ποιόν λόγο θα μπορούσαν να θυσιάσουν την ζωή τους, προκειμένου να τα προφυλάξουν;

Μισθωτοί λοιπόν καθώς είναι και οι δικοί μας σημερινοί βοσκοί, ακόμη κρύβονται κι ακόμη μας έχουν εγκαταλειμμένους στην διάθεση των λύκων.

Έχει όμως ο Χριστός την έννοια Του για την τύχη των προβάτων του κι αφού δικά του πρόβατα είμαστε, δεν θα μας αφήσει αβοήθητους, θα τρέξει να μας βοηθήσει αν Τον καλέσουμε.

Αλλά και περιμένει να φανερωθούν οι αληθινοί ποιμένες, αν βέβαια υπάρχουν μερικοί ανάμεσα στους μισθωτούς βοσκούς μας. Τους μισθωτούς τους ξέρει βέβαια, όπως κι εμείς ήδη τους γνωρίσαμε. Αλλά και μόνοι τους δεν μας φανερώθηκαν με την συμπεριφορά τους;

Είδατε λοιπόν που φτάσαμε; Στο σημείο να ζούμε ως εντελώς αχάριστοι, πρόβατα και βοσκοί μαζί, γιατί ποτέ δεν κάναμε το λογικό ερώτημα μέσα μας. Ας το κάνουμε τώρα λοιπό, γιατί ποτέ δεν είναι αργά. Κι αν το κάνουμε πάλι, για τον εαυτό μας θα το κάνουμε κι αυτόν θα στείλουμε στα ασφαλή και στην μάντρα του Θεού.

Αν δεν το κάνουμε όμως και δεν πούμε δυνατά μέσα μας. Και τώρα; Τί πρέπει να κάνουμε Χριστέ μας; Υποχρεωτικά θα μας καρπωθεί ο διάβολος και τότε, τίποτε δεν θα μπορέσουμε να διορθώσουμε. Ούτε μείς τα πρόβατα, αλλά ούτε και οι μισθωτοί βοσκοί μας.

Ας Τον δεχθούμε ως Θεό μας λοιπόν κι ως όντως ποιμένα που αγαπά τα πρόβατά Του και είναι σε θέση να μας προστατέψει από τους λύκους που τριγυρίζουν κι εμάς στις μέρες μας. Αλλά κι από τους μισθωτούς βοσκούς να μας προστατέψει, μη τυχόν και μας κατασπαράξουν οι λύκοι με την αδιαφορία που δείχνουν για τα πρόβατα του Χριστού μας.

Αν Τον καλέσουμε να μας συμπαρασταθεί, αμέσως θα Τον δούμε να τρέχει και γρήγορα να μπαίνει μπροστά από εμάς ως καλός και πονετικός ποιμήν, ώστε κανείς και τίποτε να μπορεί να μας πειράξει, ή να μας βλάψει σωματικά, ή και ψυχικά.

Μιχάλης Αλταλίκης

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *