Στώμεν με τα φόβου

   Μα πάλι, αν δεν μας είχε ετοιμάσει ο Χριστός μας μια άλλη ζωή και τελείως διαφορετική από αυτήν που τώρα γνωρίζουμε, θα υπήρχε άραγε λόγος να πεθάνει Αυτός και να αναστηθεί ξανά και μάλιστα με όλες Του τις δυνάμεις παραχωρημένες στην διάθεση των ανθρώπων;

Είναι γνωστά αυτά θα μου πείτε, αλλά δεν βλέπετε κι εσείς ότι είναι πάρα πολύ παραμελημένα; Όποιος θέλει τα δέχεται βέβαια κι όποιος θέλει τα αρνείται κι αυτήν την ελευθερία ο ίδιος ο Χριστός μας την έδωσε.

Μη λες συνέχεια Χριστός μας, μου είπε κάποιος γνωστός μου δάσκαλος μια μέρα, γιατί λέει, είναι αντιπαιδαγωγική αυτή τοποθέτηση. Μα αδελφέ μου του είπα, κάθε ώρα και στιγμή θα μπορούσε να μας πει κάποιος αντιπαιδαγωγικούς, αφού τους κοινούς μας φίλους, φίλους μας τους λέμε όταν αναφερόμαστε σ’ αυτούς.

Τους άλλους, τους λέμε φίλους τους. Από την στιγμή που εμείς έχουμε δεχθεί τον Χριστό ως Θεό, δεν είναι Θεός μας; Τί είναι; Θεός κανενός; Θεός μας είναι λοιπόν και όσοι Τον δέχονται ως τέτοιον, λογικά Τον αποκαλούν Χριστό μας.

Έχουμε μείνει πολύ πίσω λοιπόν πρέπει να παραδεχθείτε κι εσείς, γιατί θεωρώντας όλα τα της πίστεώς μας γνωστά, τα παραμελήσαμε ως μαθητές και παραμελημένα αυτά χάθηκαν από το οπτικό πεδίο της καθημερινότητάς μας.

Αυτός είναι κι ο λόγος άλλωστε, που μόνον το δύο της εκατό των δηλωμένων ορθοδόξων εκκλησιάζονται και αυτοί πάλι, όπως, όπως το κάνουν κι όπως βολεύει στον καθένα μας. Αυτό όμως, δεν είναι κάτι που περιλαμβάνεται και στις ευθύνες των αγίων επισκόπων μας;

Αρκούνται βέβαια κι αυτοί στον συνωστισμό που βλέπουν της Κυριακές στις εκκλησίες κι αφού βλέπουν αρκετό ακροατήριο εκεί, επιδίδονται σε βαρύγδουπους λόγους μόνον κι αυτό είναι όλο. Πέραν αυτού, τίποτε.

Όσοι μπήκαν δηλαδή στην εκκλησία κι όσοι άκουσαν εκείνη την ώρα αυτά που ειπώθηκαν, έστω κι αν κανείς δεν θα τα θυμάται μετά από λύγο. Επί της ουσίας όμως, τίποτε.

Οι παπικοί τα κάνουν αυτά, που ενδιαφέρονται μόνον για το πόσα μέλη τους περιβάλουν και πόσο είναι το οικονομικό όφελος που προέρχεται από αυτούς.

Αυτοί όμως δεν έχουν να τους πουν, ή να τους δείξουν και κάτι παραπάνω από αυτά που διδάχθηκαν κι αυτό που διδάχθηκαν πάλι, είναι πως να μαζεύουν απλώς γύρο τους θρησκόληπτα, ή αρρωστημένα ευλαβή μέλη.

Αν δεν κάνω λάθος όμως, η ορθοδοξία δεν ζητάει βλαμμένα ευλαβή μέλη, αλλά ούτε και θεωρητικούς γνώστες μόνον των δεδομένων της ζητάει, αφού και πιστή εφαρμογή αυτών ζητάει και μάλιστα όχι όπως ο καθένας το εννοεί, αλλά όπως ακριβώς μας το παρέδωσαν με την συμπεριφορά τους, ο Χριστός μας πρωτίστως, οι απόστολοι και οι Άγιοι που τους ακολούθησαν.

Όλοι εμείς λοιπόν οι μεταγενέστεροι ορθόδοξοι, όποιοι κι αν είμαστε, οφείλουμε να συγκρίνουμε τις πράξεις μας με αυτές των προηγηθέντων, ώστε να είμαστε σίγουροι ότι βαδίζουμε ασφαλώς σωστά, ακολουθώντας τα δικά τους βήματα.

Αν δεν συμφωνούν οι πράξεις μας με την θεωρία κι αν δεν πατάμε στα σταθερά βήματα των αποστόλων, τότε από μακριά φαίνεται ότι ο καθένας μας κάνει ότι τον βολεύει.

Αν λοιπόν εμείς οι απλοί άνθρωποι έχουμε μια τέτοια υποχρέωση, να ακολουθούμε την συμπεριφορά των αποστόλων δηλαδή, οι ποιμένες μας, δεν έπρεπε να την έχουν πολλαπλάσια και πολύ πιο εξειδικευμένη μάλιστα, ώστε με το δικό τους παράδειγμα ζωής και συμπεριφοράς, να ευθυγραμμίζονται οι πάντες;

Σ’ αυτήν την περίπτωση, θα ήταν καλύτερα να υπήρχαν εκατό ευθυγραμμισμένοι ορθόδοξοι σε κάθε εκκλησία, από το να υπάρχουν χίλοι θρησκόληπτοι και να χαίρεται ο εκάστοτε δεσπότης, για το πόσοι πολλοί τον ακούν όταν αυτός μιλάει από του άμβωνος.

Θα μου πείτε τώρα ότι οι επίσκοποί μας, παπισμό διδάσκονται στην Ιταλία όταν φοιτούν εκεί και πανεπιστημιακό πτυχίο διαθέτουν πριν φτάσουν στο σημείο να χειροτονηθούν ελαίου θεού, βάση του τυπικού της διαδικασίας.

Επιμελημένα όμως μετά, ξεχνούν το ελέω Θεού και θυμούνται κατά έναν περίεργο τρόπο, ότι επί τη αληθεία, ελέω ψήφων εξελέγονται επίσκοποι. Κι αφού οι ψήφοι τους εδραιώνουν σε κάποια μητρόπολη, δεν είναι λογικό πια κι αυτό, το να δηλώνουν υπακοή κι αυτοί σ’ αυτούς που τους εδραίωσαν με την ψήφο τους;

Κι αφού όλοι τους είναι εδραιωμένοι με ψήφους, μπορούν να γίνουν ανυπάκουοι, όταν για κάποιον λόγο πλήττεται το κύρος της πίστης μας, των πιστών της και της εκκλησίας μας εν γένη;

Αναγκαστικά πια κάνουν ότι και οι πολίτικοί όλου του κόσμου από εκεί και μετά, που από κρυφούς προς εμάς παράγοντες επιλέγονται να μας κυβερνήσουν δήθεν.

Κυβερνόντας μας όμως, σαν πρόβατα επί σφαγής μας παραδίνουν σε μόνιμη δουλεία, στην μέχρι πρότινος κρυμμένη παγκόσμια κυβέρνηση και πολύ παραπλανητικά μας αφήνουν στην διάθεση της, δήθεν για το καλό μας.

Όσο για τον πραγματικό Θεό, τίποτε, αφού αυτοί ορίστηκαν από μόνοι τους ως δικοί μας θεοί και το μόνον που έχουν στο μυαλό τους για εμάς τους ταλαίπωρους ανθρώπους, είναι πως και με ποιο τρόπο θα μας κάνουν το συντομότερο δυνατόν πρόβατά τους.

Και είναι πολύ σίγουροι πια οι λάτρεις της παγκοσμιοποίησης  ότι θα πετύχουν τον στόχο τους, αφού από πολλά χρόνια πριν τον ετοιμάζουν, γι’ αυτό και καθόλου πια δεν μας το κρύβουν.

Φανερά δηλαδή μας λένε τώρα πια, ότι θέλουν να ελέγξουν τον πληθυσμό της γης, να τον μειώσουν, να ορίσουν τον τρόπο της ζωής μας, να κατευθύνουν τις σκέψεις μας όπου αυτοί το θέλουν και προπαντός, να αφαιρέσουν εντελώς από το μυαλό μας, την ύπαρξη του Θεού που εμείς γνωρίζουμε.

Γ’ αυτόν τον σκοπό μάλιστα, ήδη μας παρουσίασαν την ύπαρξη της παγκόσμια κυβέρνησής τους, με την βοήθεια και συμμετοχή όλων των πολιτικών μας ανεξαιρέτως βέβαια, όπως μας έχουν στα σκαριά και μια παγκόσμια θρησκεία πρέπει να τονίσουμε, με την συμμετοχή των αγίων επισκόπων μας βέβαια, την οποία μάλιστα, πολύ βιάζονται να μας την επιβάλουν.

Αυτός είναι κι ο λόγος μάλλον, που κανένας από τούς επισκόπους μας δεν βγήκε να στηρίξει εμάς και την πίστη μας. Αντιθέτως, μας είπαν να κάνουμε υπακοή στα μέτρα που μας επιβάλουν οι παριστάνοντας τον θεό, για μια ασθένεια μάλιστα που αυτοί μας προκάλεσαν, για να μειώσουν τον πληθυσμό της γης όπως μας δήλωσαν.

Ασφαλώς και δεν θέλουν αυτοί οι σαν θεοί συμπεριφερόμενοι το καλό μας. Αν το ήθελαν, άλλα και πιο ουσιώδη θα έκαναν και προπαντός, τους επισκόπους μας θα ρωτούσαν τί να κάνουν, προκειμένου να απαλλάξουν τους ανθρώπους από την ασθένεια, που αυτοί κατασκεύασαν και κατά λάθος τους ξέφυγε μέσα από τα δικά τους εργαστήρια όπως μας είπαν.

Και αυτοί μεν, καλά θα λέγαμε κάνουν, αφού τον διάβολο υπηρετούν και μισάνθρωποι διάλεξαν να είναι. Οι επίσκοποί μας όμως; Πως συγκατελέγησαν ανάμεσα σ’ αυτούς; Και γιατί δέχτηκαν μια τέτοιου είδους υπακοή; Και γιατί μας παρέδωσαν αμαχητί στα χέρια τους, αφού ανά πάσα στιγμή μπορούσαν να συμβουλευτούν πολλούς έγκριτους γιατρούς επί του θέματος;

Αυτούς τους γιατρούς δηλαδή που φανερά και επιστημονικά τοποθετήθηκαν εναντίων όλων αυτών των μέτρων κι επιμελώς χλευάστηκαν ως επιστήμονες του είδους τους, από όλα τα πληρωμένα μέσα ενημέρωσης.

Αλλά και πάλι, δεν είχαν οι επίσκοποί μας να πουν τίποτε από την δική τους πίστη προς αυτούς που θέλουν να μας επιβάλουν την παγκοσμιοποίηση και να τους ανατρέψουν τα απάνθρωπα σχέδια τους;

Δεν είχαν δηλαδή να τους δείξουν κανέναν από τους βίους των Αγίων μας, όπου εμφανώς φαίνεται ότι τους έκαναν κομμάτια οι αλλόθρησκοι και όλοι τους επανερχόταν στα φυσιολογικά μετά από λίγο, με την συμμετοχή του Θεού στα μαρτύριά τους;

Πόσο μακριά δηλαδή ήταν τα βιβλία με τους βίους των Αγίων μας, ώστε να μη μπορούσαν να τα πιάσουν και να τα δείξουν σ’ αυτούς που παριστάνουν τον θεό;

Σ’ αυτούς δηλαδή που δεν μπορούν δήθεν να τιθασεύσουν έναν απλούστατο ιό, γι’ αυτό και σκέφτονται να μας επιβάλουν τώρα ένα εμβόλιο με κακές διαθέσεις για όλους μας, ώστε αυτό πια να τον αντιμετωπίσει επαρκώς.

Πολλά τα ερωτήματα θα μου πείτε και πολλά περισσότερα είναι αυτά που δεν έχουν ειπωθεί ακόμη. Εγώ όμως πρέπει να τα απαντήσω; Σ’ εμένα δηλαδή απευθύνονται; Γιατί λοιπόν κάνουν τον κουφό υπάκουο οι επίσκοποι μας και μας αφήνουν στα χέρια αυτών που φανερά επιδιώκουν τον αφανισμό μας;

Μιχάλης Αλταλίκης

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *