Με πείραζε το γεγονός ότι οι υπεύθυνοι της εταιρείας που εργαζόμουν, σκεφτόταν περισσότερο για το πώς θα αυξήσουν έμμεσα τα προσωπικά τους έσοδα, παρά για το πώς θα μπορούσαν να αυξήσουν τις δραστηριότητες μας και μέσω αυτών, τα έσοδά όλων μας, αν αυτό και μόνον ήταν το ζητούμενο μας.
Από την θέση που βρισκόμουν, αλλά και από την προσωπική μου αρμοδιότητα, έβλεπα ότι Για περισσότερα πατήστε εδώ
Ο χώρος του παλιού σιδηροδρομικού Σταθμού ήταν αρκετά μεγάλος σε διαστάσεις και όπως σας το έχω αναφέρει αυτό, ήταν γεμάτος από σιδηροδρομικές γραμμές. Αυτές πάλι, ήταν παράλληλα και διαγώνια διατεταγμένες πάνω στο επίπεδο έδαφος του και όπως ήταν αναγκαίο αυτό για έναν τόσο υπερφορτωμένο εργασιακά εμπορευματικό σταθμό, οι γραμμές του συνδέονταν μεταξύ τους με την μεσολάβηση των ειδικών συνδέσμων, που λόγο του σχηματισμών που προκαλούν με την μεσολάβηση τους, αλλά και την αλλαγή πορείας που προκαλούν με την παρουσία τους, ονομάζονται ψαλίδια.
Αφού άνοιξε ο δρόμος για δουλειές στον παλιό σιδηροδρομικό Σταθμό, μπορούσα πλέον με σιγουριά να αναλάβω εκεί κάτω, όποια δουλειά ήθελε να μου αναθέσει η εταιρεία που με προσέλαβε γι’ αυτόν τον σκοπό και να την φέρω μάλιστα με επιτυχία εις πέρας.
Αφού δεν μπορούσα να εδραιωθώ στην Ναυτιλιακή εταιρεία που μέχρι τότε εργαζόμουν, τους χαιρέτησα μια μέρα και όπως σας είπα έφυγα. Είχα προετοιμάσει βέβαια το έδαφος για ένα τέτοιο ενδεχόμενο αλλαγής εργασίας, γι’ αυτό και την επομένη μέρα κιόλας, προσελήφθην στην γνωστή πια σε μένα εταιρεία διεθνών μεταφορών, από τις πολλές προσπάθειες που έκαναν οι φίλοι μου να με κάνουν συνάδελφο τους.