Εκείνος ο δικός μας υπολοχαγός όμως, αυτός που σας ανέφερα στα προηγούμενα, ήταν συνεχώς υπηρεσία, λόγω των ατυχημάτων που είχε κατά τις επιθεωρήσεις που του έκανε ο τρελός διοικητής μας και πάντα με περίμενε στην πύλη του στρατοπέδου όταν με ήθελε, ή έστελνε κάποιον να με φωνάξει όταν προγραμμάτιζε να συναντηθεί με την γυναίκα του.
Όταν συναντιόμασταν τελικά, μου έλεγε γεμάτος αγωνία Για περισσότερα πατήστε εδώ
Είχα αναλάβει πλέον υπηρεσία στους Αμερικάνους όπως είπα και όπως ήμουν υποχρεωμένος, έπρεπε να ενημερώσω τον αρχιλοχία τους για την απόφαση που πήρα, σχετικά με την εγκατάσταση μου ή όχι στον δικό τους χώρο.
Έφυγα λοιπόν από τον θάλαμο των Αμερικανών και έτσι όπως βάδιζα σκεπτόμενος αυτά που προηγήθηκαν εκεί μέσα, δεν κατάλαβα πότε πέρασα και πάλι πάνω από τον ενδιάμεσο μ’ αυτούς φράχτη και πότε βρέθηκα στον δικό μου θάλαμο, εκεί δηλαδή που ήταν το στρατιωτικό μου κρεβάτι.