Μέσα σ’ όλα αυτά όμως, είχαμε και δύο προβληματικές σκοπιές εκεί, τις οποίες δεν ήθελαν να φυλάξουν οι στρατιώτες, φοβούμενοι όπως έλεγαν τα φαντάσματα. Αυτά πάλι, είχαν περίεργη συμπεριφορά, σύμφωνα με τις δηλώσεις των παθόντων. Στην μία παρουσιαζόταν αυτά κατά την Άνοιξη και στην άλλη κατά το Φθινόπωρο.
Αυτός ήταν και ο λόγος που ο διοικητής μας σκεφτόταν στα σοβαρά να καταργήσει την μία τουλάχιστον, όχι γιατί πίστευε στα φαντάσματα, αλλά γιατί μερικοί από τους στρατιώτες που έκαναν την σκοπιά τους εκεί, παρουσίαζαν ανησυχαστικά Για περισσότερα πατήστε εδώ
Ήταν Γενάρης μήνας του χίλια εννιακόσια εξήντα οκτώ, όταν εντάχθηκα κι εγώ στην δύναμη της μονάδας με το όνομα 194 Μοίρα Πυραύλων, στην οποία υπηρετούσαν τότε επτακόσιοι πενήντα στρατιώτες. Εικοσιτέσσερις μήνες ήταν για όλους η κανονική θητεία στο στρατό και όσοι από τους παλιούς στρατιώτες κάλυψαν αυτόν τον χρόνο, απολύθηκαν στην ώρα τους.