Μετά από όσα σου ανάφερα για τον Μανόλη Γιώργο, θα πρέπει να παραδεχθούμε τελικά, ότι μεγάλη ευθύνη φέρουμε εμείς για το πως ζούμε σ’ αυτήν την ζωή, όπως και για το πως μεγαλώνουμε τα παιδιά μας.
Για να ζήσουμε εμείς λοιπόν, όπως και τα παιδιά μας καθώς πρέπει και καθώς επιβάλλεται για σκεπτόμενους ανθρώπους και μάλιστα καθώς ταιριάζει σ’ αυτούς που έχουν επίγνωση του ιδικού σκοπού της ζωής τους και να σπουδάσουμε έχουμε υποχρέωση, το πως να ζούμε για τον εαυτό μας χρήσιμα, αλλά και για όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως.
Κι ασφαλώς χρειάζεται να μπούμε σ’ αυτήν την διαδικασία εμείς πρώτα, Για περισσότερα πατήστε εδώ
Βλέπεις τι γίνετε Γιώργο; Είδες πόσα μάθαμε ακούγοντας την ιστορία το Μανόλη του χοντρού; Όπως κατάλαβες λοιπόν, όλοι με κάποιο πρόβλημα στο DNA μας γραμμένο ερχόμαστε σ’ αυτήν την ζωή, όπως ακριβώς έγινε και με τον Μανόλη.
Τα λόγια του Μανόλη μελετώντας όμως, παραδέχτηκα Γιώργο ότι ήταν όντως σοφός. Αν και ήταν μικρότερος από εμένα δηλαδή, αυτά που κρατούσε στις σκέψεις του, ως αντιμετώπιση αυτών που τον χλεύαζαν, εγώ ποτέ μου δεν τα σκέφτηκα.
Μετά από αυτό το επεισόδιο πάντως, συχνά έβλεπα τον Μανόλη να μπαινοβγαίνει σ’ εκείνη την οικοδομή και καμιά προσπάθεια δεν έκανα ώστε να του μιλήσω. Το πρωινό του Σαββάτου όμως, τον είδα να μπαίνει στον φούρνο, ενώ εγώ στεκόμουν έξω από το μπακάλικο της γειτονιάς μας και κουβέντιαζα εκεί με κάποιον φίλο μου.