Το ρολόι μου σταμάτησε μου είπε η γυναίκα μου ένα πρωινό κι όπως έπρεπε, το πήρα και πήγα μέχρι τον πεζόδρομο της γειτονιάς μας, προκειμένου να του αλλάξει την μπαταρία του ο ωρολογάς, με την σκέψη, ότι αυτή μάλλον ήθελε αλλαγή.
Σ’ αυτόν πηγαίνοντας λοιπόν, άκουσα να με καλεί κάποιος με το όνομά μου και ενστικτωδώς γύρισα να δω ποιος ήταν, αν κι ο ήχος της φωνής του, στον παλιό μου γνώριμο με παρέπεμπε. Στον Πασχάλη τον κουμουνιστή Για περισσότερα πατήστε εδώ
Στην πλαζ της γειτονιάς μας πήγα ένα πρωινό, προκειμένου να δω αν άνοιξε η καφετέρια κι αν σέρβιρε καφέ εκείνη την ώρα, γιατί δέκα έδειχνε το ρολόι στο αυτοκίνητό μου. Από το προηγούμενο καλοκαίρι είχα να κάνω το ίδιο κι επειδή μου αρέσει να πίνω μόνος μου που και που ένα καφέ, ήρθα να δω αν άνοιξε η καφετέρια, ώστε να ολοκληρώσω την επιθυμία μου.
Ωστόσο, τριάντα μέρες πέρασαν αφότου αρχίσαμε να κάνουμε την θεραπεία της γυναίκας μου για τον κορωνοϊό και στο σπίτι την κάναμε όπως σας είπα, για να ξέρουμε τι να περιμένουμε ως αποτέλεσμα, από την δική μας και μόνον προσπάθεια και της Παναγίας μας την συμμετοχή.