Παρατηρώντας την ημέρα της Ορθοδοξίας, να φορούν μάσκες οι ιερείς μας μέσα στην εκκλησία και μάλιστα κατά την διάρκεια της θείας λειτουργείας, μου πέρασε από το μυαλό να κάνω μια αναφορά επί του θέματος, λόγω του ότι μου φάνηκε κάπως οξύμωρη η εμφάνισή τους κι ας με συγχωρήσουν γιατί μπήκα στην διαδικασία να την κρίνω.
Το άδικο στην συμπεριφορά τους δηλαδή ήταν αυτό που με ώθησε να επεξεργασθώ το θέμα όταν βρήκα χρόνο εύκαιρο και δεν το έκανα από Για περισσότερα πατήστε εδώ
Από μικρός λοιπόν άκουγα να λένε οι μεγαλύτεροι κι από τον πατέρα μου ακόμη στην ηλικία, ότι οι κουκουβάγιες είναι σοφές. Όταν μάλιστα έφτασα να φοιτώ στην πρώτη τάξη του γυμνασίου και υποχρεώθηκα να φορώ το σχετικό πηλήκιο, αυτό δηλαδή που δήλωνε προς όλους ότι ήμουν μαθητής γυμνασίου, τότε μόνον πρόσεξα ότι μια κουκουβάγια το κοσμούσε, η οποία ήταν τοποθετημένη πάνω από το γείσο και στο σημείο που έχουν το εθνόσημο, τα πηλήκια των αξιωματικών για παράδειγμα.
Το φορούσαμε υποχρεωτικά βέβαια τότε, τόσο στο σχολείο, Για περισσότερα πατήστε εδώ
Το κακό μ’ εμάς τους ανθρώπους όμως είναι, ότι θεληματικά αγνοούμε την φυσική ύπαρξη των λογισμών μέσα μας, όπωςθεληματικά και πάλι θα πω, αποφεύγουμε να δεχθούμε και την δυνατότητα που έχουν αυτοί, να ενεδρεύουν εντός του δικού μας διανοητικού χώρου, ακόμη και χωρίς την συγκατάθεσή μας.
Κι ακόμη ποιο αδιανόητο ακούγεται σ’ εμας τους εγωιστές, Για περισσότερα πατήτε εδώ
Τέσσερεις γείτονες έχουμε λοιπόν. Έναν από κάθε πλευρά του σπιτιού μας δηλαδή. Τον βορεινό, τον είχα γνωστό βέβαια από τα παιδικά μου χρόνια και καλή σχέση είχα μαζί του, αν και δεν είμαστε συνομήλικοι. Μεγάλοι τώρα πια στην ηλικία οι δυο μας, μόνον οι αναμνήσεις μας πλέον είναι κοινές.
Που και που όμως, πίναμε ένα τσίπουρο παρέα, πότε στο ένα και πότε στο άλλο σπίτι, πότε τα μεσημέρια και πότε τις βραδινές ώρες του καλοκαιριού, ή του χειμώνα, με την ίδια σειρά όπως πάντα Για περισσότερα πατήστε εδώ
