Επιστρέφοντας λοιπόν από το βουνό εκείνη την ημέρα, με πολύ προσοχή κατέβαινα τις κατηφόρες με την γουρούνα μου, γιατί γεμάτος πέτρες και νεροφαγώματα είναι ο χωματόδρομος που ακολουθούσα. Αν δε προσέχει κανείς σε τέτοιον δρόμο, εύκολα μπορεί να βρεθεί ανάσκελα και με μεγάλη ζημιά μάλιστα.
Από εκεί που βρισκόμουν όμως, έβλεπα και την προσπάθεια που έκανε Για περισσότερα πατήστε εδώ
Στο χωριό λοιπόν βρισκόμουν προ ημερών και καθώς από πριν φτάσω εκεί το είχα προγραμματισμένο, πήρα την γουρούνα μου ένα πρωινό μόλις βρήκα ευκαιρία και στο βουνό πήγα μια βόλτα μαζί της, προκειμένου να γευθώ έστω και κάτι λίγο από την μόνιμη και σοφή ηρεμία του.
Ζώντας λοιπόν όλοι εμείς οι υπόδουλοι κάτοικοι, μέσα στην επίσης υποδουλωμένη πατρίδας μας και κάτω από την θολούρα των φόβων που μας προκαλούν, όπως και κάτω από την παθητική καταστολή που μας επιβάλουν με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία οι εξουσιαστές μας, μπόρεσαν επιτέλους να διακρίνουν οι συνάνθρωποί μας, ότι καθόλου καλή δεν είναι η κατάσταση που ζούμε, όπως και καθόλου δεν μας τιμά αυτή έτσι όπως κατέληξε.
Τις ειδήσεις της ημέρας έβλεπα προ ημερών σε κάποιο από τα κανάλια και με μεγάλη μου λύπη σύγκρινα, το ενδιαφέρον που έδειχναν οι άνθρωποι για την εξέλιξη που πείρε το όντως σοβαρό θέμα των παιδεραστών που μας προέκυψε, σε σχέση με την χαλαρότητα και την αδιαφορία που οι ίδιοι άνθρωποι δείχνουν, για όλα τα άλλα θέματα που απασχολούν την ζωή μας και εξίσου σοβαρά είναι.