Πέρασε ένας μήνας περίπου από την προηγούμενη συνάντηση που είχα με τον Παναγιώτη και το πρωινό μιας ημέρας από τις πρώτες του Σεπτέμβριου μήνα, πάλι μου έκανε ένα τηλεφώνημα, μέσω του οποίου και μου ζητούσε να συναντηθούμε.
Κλαίγοντας σχεδόν θα έλεγα μου εξέφρασε το αίτημά του κι από την στεναχώρια που έδειχνε να είναι πλακωμένος, με πολύ δυσκολία μου έδωσε να καταλάβω τελικά, ότι να με δει μόνον ήθελε κι όχι να μου ζητήσει χρήματα, γιατί με αυστηρό τρόπο του είπα πια την προηγούμενη φορά, ότι δεν ήταν Για περισσότερα πατήστε εδώ
Πέρασε ο καιρός όμως κι αφού στο καλοκαίρι βρισκόμασταν χρονικά, πήγαμε κι εμείς να κάνουμε τις διακοπές μας στα μέσα του Ιουλίου. Σε φίλους πήγαμε να μείνουμε για την ακρίβεια και με τα δικά μας απασχολημένοι εκεί, δεν μου έμεινε ελεύθερος χρόνος ώστε να θυμηθώ τον νεαρό γιό της Θοδώρας.
Επέστρεψε στο σπίτι του ο νεαρός μετά από την συνάντηση που είχε μαζί μου εκείνη την ημέρα κι όπως του το υποσχέθηκαν οι δικοί του, βρήκε να τον περιμένει στο πεζοδρόμιο κι έξω από την είσοδο της πολυκατοικίας τους μάλιστα, ένα καινούριο αυτοκίνητο.
Καλοκαίριασε εν τω μεταξύ και το μεγάλο παιδί της Θοδώρας, αυτό δηλαδή που απέκτησε από τον πρώτο της άντρα, ήρθε από την Αγγλία που ζούσε, προκειμένου να περάσει τις διακοπές εκείνης της χρονιάς στην πατρίδα του, αλλά και να ζήσει με τους δικούς του έστω και για λίγο σκέφτηκε μια και τους είχε επιθυμήσει, λόγω της μακρόχρονης απουσίας του.