Κάναμε ωστόσο τα Χριστουγεννιάτικά μας έθιμα όταν με το καλό καθίσαμε όλοι στην συνέχεια γύρο από το οικογενειακό μας τραπέζι κι αφού μας πήρε αρκετές ώρες κατά την συνήθειά μας, η διαδικασία του εορταστικού μας γεύματος μαζί με όλα εκείνα που το συνόδευαν, δεν ήταν πλέον εύκολο και σ’ εμένα να αφηγηθώ στα παιδιά το υπόλοιπο της ιστορίας μας, οπότε, αφήσαμε την συνέχισή της για την επόμενη φορά που θα μας έκαναν επίσκεψη.
Την ημέρα της πρωτοχρονιάς όμως, πάλι τους περιμέναμε, Για περισσότερα πατήστε εδώ
Για την ημέρα των Χριστουγέννων όπως το συνηθίζουμε κάθε χρόνο, είχαμε καλεσμένα τα παιδιά μας με τις οικογένειές τους, οπότε, με το που μπήκαν και τα εγγόνια μας στο σπίτι, από το μανίκι με τραβούσαν, ώστε να τους διηγηθώ την συνέχεια της ιστορίας που αφήσαμε στην μέση.
Ήρθαν τελικά τα παιδιά το απόγευμα όπως το προγραμμάτισε ο πατέρας τους για την παραμονή των Χριστουγέννων κι αφού μας είπαν τα κάλαντα καθώς ήταν αναμενόμενο, ήρθαν αμέσως μετά και κάθισαν δίπλα μου, αποφασισμένα να ακούσουν μια αληθινή ιστορία όπως ήθελαν, την οποία από καιρό πριν μου την παρήγγειλαν και πρώτος ο μεγαλύτερος πήρε τον λόγο.
Παραμονή Χριστουγέννων ξημέρωνε κι από τα χαράματα της ευλογημένης ημέρας έψαχνα να βρω μέσα μου σκεπτόμενος, τι ωφέλιμο θα μπορούσα να ευχηθώ για όλους τους ανθρώπους γνωστούς και αγνώστους, φίλους και μη, όπως και για τους στενούς μου συγγενείς βέβαια.