Πέρασαν τελικά οι δύο μήνες προθεσμίας που μου έδωσαν οι γιατροί ως χρόνο αποθεραπείας στο σπίτι μου, από τότε που επέστρεψα σ’ αυτό από το νοσοκομείο τους και μια Κυριακή πρωί που εφημέρευε ο Τάσος, ο χειρούργος δηλαδή συγκάτοικός μας και ήρθε να με δει πάλι, όπως το συνήθιζε πριν φύγει για το νοσοκομείο που εργαζόταν.
Κι αφού του φάνηκε πολύ καλή η όψη του προσώπου μου, σε σχέση Για περισσότερα πατήστε εδώ
Από την πρώτη στιγμή που με ξάπλωσαν γιατροί στο κρεβάτι ως ασθενή, μου έβαλαν αμέσως ορό και μέσα από αυτόν, μου περνούσαν καθημερινά την φαρμακευτική αγωγή που πρότειναν οι καθηγητές, δεδομένου όπως είπαν, η περίπτωση μου ήταν όντως πολύ δύσκολη.
Μόλις είδαν τις ακτινογραφίες μου οι παθολόγοι, αλλά κι εμένα να είμαι σκυφτός από τον πόνο κι αυτοί φώναξαν όπως ο νεαρός χειρούργος.
Φτάσαμε πολύ γρήγορα στα Χριστούγεννα εκείνη τη χρονιά κι όπως το προγραμματίζαμε κι αυτό κατά την συνήθειά μας, πάλι στο Βελβεντό σκεφτόμασταν να πάμε προκειμένου να γιορτάσουμε τις Άγιες μέρες των Χριστουγέννων.