Μπήκαμε στο 1988 εν τω μεταξύ κι εγώ εξακολουθούσα να περνώ πολύ δύσκολα ως εργαζόμενος στην εταιρεία που βρισκόμουν απασχολημένος, ως υπεύθυνος του τμήματος πωλήσεων της, για τον λόγο ότι κάθε μέρα βρισκόμουν στην ίδια δυσμενή θέση του να απολογούμαι, όπως σας το ανάφερα και στα προηγούμενα.
Να απολογούμαι δηλαδή εγώ, για τον λόγο που δεν ήθελαν να δεχθούν ευχαρίστως πλέον Για περισσότερα πατήστε εδώ
Ήταν λίγο αλλοπαρμένη η συγκεκριμένη συνάδελφός μου κι εφόσον ήταν ελεύθερη, ζούσε αρκετά χρόνια μόνη στο σπίτι της. Ήρθε ο καιρός όμως και παντρεύτηκε, αλλά και πάλι σαν μόνοι ζούσαν με τον άντρα της. Ζούσαν δηλαδή ανέμελα, όπως ακριβώς έκαναν, όταν ήταν φοιτητές.
Να όμως, που μετά από τον γάμο τους κι αφού πέρασαν δυό χρόνια, τους προέκυψε ένα παιδάκι όπως συνηθίζετε σ’ αυτές τις περιπτώσεις, το οποίο βέβαια, είχε απόλυτη ανάγκη από Για περισσότερα πατήστε εδώ
Σας είχα αναφέρει στα προηγούμενα, ότι φύγαμε βιαστικά από το σπίτι που νοικιάζαμε πριν από πέντε χρόνια περίπου, λόγο της πολύ ξαφνικής άφιξης του ιδιοκτήτη μας από την Γερμανία.
Όταν μας συνέβη αυτό λοιπόν, ζήτησα από τον ΟΤΕ, να μεταφέρει το τηλέφωνο μου στο σπίτι του πεθερού μου, μέχρι που να έρθει η ώρα να εγκατασταθούμε τελικά στο Για περισσότερα πατήστε εδώ
Πέρασε αρκετός καιρός όμως από τότε που συνάντησα εκείνον τον τρελό φοιτητή κι αφού πλησιάζαμε προς το καλοκαίρι πια της χρονιάς που διανύαμε, από πολύ νωρίς αρχίσαμε να ετοιμαζόμαστε και οικογενειακά μάλιστα, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τις καλοκαιρινές μας διακοπές, αυτές δηλαδή που από τον χειμώνα ακόμη είχαμε οριοθετήσει στο ετήσιο πρόγραμμά μας.
Αυτές λοιπόν, αποφασίσαμε να τις κάνουμε στην Πελοπόννησο και πάλι, αφού Για περισσότερα πατήστε εδώ
