Ο  Μανόλης ο χοντρός

   Παίρνοντας αφορμή από τη στεναχώρια που ζούσε ο γείτονάς μου Γιώργος, επέλεξα να του αναφέρω προ ημερών την ιστορία του Μανόλη του χοντρού, αφού αυτή μου ήρθε στο μυαλό την στιγμή που μου φανέρωσε το πρόβλημα του, αν και δεν ήταν εντελώς όμοια με την περίπτωση που αυτός αντιμετώπιζε.

Παρ’ όλα αυτά, περιείχαν αρκετά χρήσιμα στοιχεία στο εσωτερικό της, από αυτά που μάλλον έπρεπε να προσέξει ο Γιώργος, ώστε ούτε αυτός, ούτε και τα παιδιά του να κάνουν λάθη από άγνοια, ή από προχειρότητα στην συμπεριφορά τους και προκαλέσουν μαζί με τα άλλα και ψυχολογικά τραύματα στο εγγονό του, που βρέθηκε εκ γενετής κωφάλαλος.

Αν και δεν είχαν δηλαδή να δείξουν, κάποιο κληρονομικό αίτιο που να δικαιολογούσε την συγκεκριμένη πάθηση στον εγγονό του, το παιδί ήταν υποχρεωμένο να ζήσει στο εξής παρέα με αυτό το πρόβλημα κι όπως τους είπαν οι γιατροί, η κατάστασή του ήταν μη αναστρέψιμη, οπότε, με το δίκαιό του Γιώργος ήταν πολύ στεναχωρημένος.

Αντί να τον παρηγορήσω με κούφια λόγια λοιπόν, προτίμησα να του δώσω χρήσιμα στοιχεία μέσα από την ιστορία του Μανόλη, ώστε αυτά κρατώντας στο μυαλό του, όχι μόνον να αλλάξει το σκεπτικό του, αλλά και χρήσιμος να αποδειχθεί μέσω αυτών στον εγγονό του, που ήθελε δεν ήθελε, ως κωφάλαλος θα αντιμετώπιζε την ζωή του, όση κι αν του επέτρεπε ο καλός Θεός από πλευράς χρόνου να διανύσει.

Αυτά σκεπτόμενος λοιπόν, έλεγα στον Γιώργο. Πριν μπω στην διαδικασία να σου αναφέρω την ιστορία του Μανόλη, θα πρέπει να σου δώσω μερικά ακόμη ποια βασικά στοιχεία, ώστε και με αυτά στο μυαλό σου να προχωρήσεις στην αντιμετώπιση του προβλήματός σου, αν βέβαια θέλεις να είσαι χρήσιμος κι όχι μόνον λυπημένος για ότι σου συμβαίνει.

Εμείς οι άνθρωποι που λες Γιώργο, δεν έχουμε καταλάβει ακόμη, ότι έχουμε ιδικό και πραγματικό λόγο ύπαρξης σ’ αυτήν την ζωή. Δεν είμαστε δηλαδή τυχαία δημιουργήματα της απρόσωπης φύσης, όπως πολύ καλά οργανωμένοι σκοτεινοί κύκλοι πασχίζουν να μας εμφυτέψουν μια τέτοια αρρωστημένη άποψη στο μυαλό μας, μόνον και μόνον, γιατί αυτό τους βολεύει να πιστέψουμε εμείς.

Βεβαίως και είμαστε δημιουργήματα, αλλά του Θεού και πατέρα μας. Όχι της φύσης, αφού κι αυτή δημιούργημα του ίδιου Θεό και πατέρα μας είναι. Κι ο ιδικός σκοπός της φύσης είναι, να διατηρήσει εμάς τους ανθρώπους στην ζωή, όπως κι όλα αυτά που ο Θεός επέλεξε να έχουν λόγο ύπαρξης μαζί με εμάς και μόνον γι’ εμάς.

Όλα όσα υπάρχουν γύρο μας δηλαδή, πάνω στην γη και πάνω στον ουρανό απλωμένα, υπάρχουν από τον Θεό τοποθετημένα στην θέση τους, για ένα και μοναδικό σκοπό. Το να φροντίζουν για την δική μας ανθρώπινη επιβίωση.

Τόσο ο ήλιος και τα άστρα του ουρανού, όσο κι αυτά που ζουν μαζί μας πάνω στην γη, για τον ίδιο και μοναδικό σκοπό υπάρχουν. Μα ζώα είναι λοιπόν, μα δέντρα είναι, μα φυτά είναι, μα δάση, ποτάμια και βουνά, λίμνες και θάλασσες, βροχές και χιόνια, όλα υπάρχουν για την δική μας εξυπηρέτηση και μόνον.

Και υπάρχουν όλα αυτά στην διάθεσή μας, για να υπηρετούν τις ανάγκες μας, ώστε να ζούμε ανενόχλητοι εμείς, έχοντας το μυαλό μας μόνον στην εκπαίδευσή μας και στο πως να εκπληρώσουμε τον δικό μας ιδικό και πραγματικό σκοπό ζωής και δεν είναι άλλος, από το να διαμορφώσουμε τον εαυτό μας έτσι, όπως ο Θεός και πατέρας μας θέλει να υπάρχουμε ως άνθρωποι. Κατάλαβες Γιώργο;

Κι επειδή σε κανέναν από εμάς τους ανθρώπους δεν επέβαλε να ακολουθήσουμε χωρίς την θέλησή του το σχέδιο που Αυτός σκέφτηκε για την ύπαρξη μας στην συγκεκριμένη ζωή, μας άφησε ελεύθερους να ζούμε όπως εμείς θέλουμε.

Κι αν αυτό νομίζουμε εμείς ότι μας εξυπηρετεί, μας επέτρεψε να δώσουμε μόνοι μας, όποιον λόγο εμείς θέλουμε για την ύπαρξή μας και να ζήσουμε μάλιστα την πρόσκαιρη ζωή μας, όπως οι φαντασίες μας και οι λογισμοί μας, μας προτείνουν να κάνουμε.

Όσοι από εμάς δέχονται τα παραπάνω Γιώργο και με την θέλησή τους είναι πρόθυμοι να αγωνιστούν γι’ αυτά που ο Θεός σκέφτηκε να μας αναθέσει και θέλει να μας δει ολοκληρωμένους δίπλα Του, δεν έχουμε παρά να ρωτήσουμε και να μάθουμε, ή να ψάξουμε και να βεβαιωθούμε για τα παραπάνω, αφού ούτως ή άλλως, με δική μας ευθύνη ζούμε την ζωή μας, όπως κι αν αποφασίσουμε να την ζήσουμε.

Όποιοι πάλι δεν θέλουν να ξέρουν τίποτε για τον ιδικό και πραγματικό λόγο της ύπαρξής μας στην ζωή, αλλά ούτε και τους ενδιαφέρει να ξέρουν αν υπάρχουν αυτοί οι λόγοι και προπαντός δεν θέλουν να ξέρουν, αν υπάρχει Θεός, δεν χεριάζετε να κάνουν τίποτε, έστω κι αν βεβαίως θα προκύψουν ευθύνες και σ’ αυτούς όταν θα έρθει η ώρα τους.

Όσο γι’ αυτούς πάλι, που ξέρουν μεν την ύπαρξη του ιδικού όπως και του πραγματικού λόγου ύπαρξής μας στην ζωή, αλλά θέλουν να συμφωνεί αυτός, με τις δικές τους απόψεις, όποιες κι αν είναι και με όσα αυτοί δηλαδή έχουν στο μυαλό τους, ή όπως αυτοί νομίζουν ότι πρέπει να ζει κανείς, ούτε και σ’ αυτούς μπορούμε να πούμε κάτι για τις επιλογές τους, αφού κι αυτοί με δική τους ευθύνη θα ζήσουν την ζωή τους, για όποιον λόγο κι αν το κάνουν.

Σε κάθε περίπτωση δηλαδή, όπως κι αν διαλέξει κανείς να ζει, αυτός και μόνον θα φέρει την ευθύνη της επιλογής του και κανείς άλλος. Ωστόσο, υπάρχουν και δεδομένα που οριοθετούν τον ιδικό και πραγματικό λόγο της ύπαρξης μας, ώστε κανείς να μη μπερδεύεται, αν θελήσει να ζει με προδιαγραφές την ύπαρξή του. Αλλά και ασφαλής τρόπος υπάρχει, για το πως μπορεί να εντάξει κανείς τον εαυτό του σ’ αυτό το πρόγραμμα.

Και δυνατότητες υπάρχουν πρέπει να πούμε, ώστε να γνωρίζει ακριβώς ο ενδιαφερόμενος, πότε οι ενέργειές του, του δίνουν την δυνατότητα να βρίσκεται εντός των ορίων του σκοπού του και πότε αυτές και πάλι τον βγάζουν εκτός αυτού, ώστε να μην νομίζει ότι πληρεί τις προϋποθέσεις, ενώ αυτός βρίσκετε εκτός πραγματικότητας και πάει ο κόπος του χαμένος.

Επί της ουσίας δηλαδή, μόνον του ανθρώπου που εν γνώση του επέλεξε να ζει, με σκοπό να αποκτήσει προδιαγραφές θα κριθούν οι θέσεις, οι σκέψεις και οι ενέργειες του κι αυτές πάλι, από τον ίδιο κι αδέκαστο Θεό θα κριθούν, ο οποίος βέβαια ασφαλώς και υπάρχει, όσο κι αν θέλουν αυτοί οι γνωστοί κύκλοι να Τον καταργήσουν, για να βάλουν τον εαυτό τους στην θέση Του.

Ωστόσο όμως, κι αυτό μας το έκανε γνωστό ο Χριστός μας και κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει, γιατί και γραμμένο είναι, ότι όλους τους ανθρώπους περιμένει να δει γύρο Του, αρκεί να έχουν αποκτήσει όμως, από αυτήν την ζωή τις απαιτούμενες προδιαγραφές.

Αυτή θα είναι η μέλλουσα κρίση μας λοιπόν κι όποιος θέλει να βρεθεί κοντά Του, θα πρέπει να το εξασφαλίσει με τις πράξεις που έκανε σ’ αυτήν την ζωή, με τα λόγια που είπε και με τις σκέψεις που έκανε. Οπότε, όλα μαζί αυτά θα αποδείξουν αν κοροϊδεύαμε τον εαυτό μας στην ζωή που βρεθήκαμε να ζούμε, εάν τον παραπλανήσαμε και τον στείλαμε να ζει για ψεύτικους λόγους, ή αν νομίσαμε ότι κάναμε κατά την γνώμη μας όσα έπρεπε, αλλά ποτέ δεν ελέγξαμε, αν πράγματι ήταν κατά Θεόν οι ενέργειές μας.

Άρα, μας αρέσει δεν μας αρέσει Γιώργο, πράγματι υπάρχουν προδιαγραφές, όσο κι αν τις αγνοούμε, όπως υπάρχουν και συνέπιες για όσα επιλέξουμε στην ζωή μας και την κρίση μπορούμε να την κάνουμε μόνοι μας αν θέλουμε και να στέλνουμε τον εαυτό μας εκεί, που για κανέναν δεν θα είναι καλό. Ή ακολουθώντας τις οδηγίες που μας άφησε ο Χριστός μας, να αφήσουμε στον Θεό και πατέρα μας να κρίνει τις ενέργειές μας κι όπως αγαπάει Αυτός ας κάνει για τον καθένα από εμάς.

Και για να μη βρεθούμε προ εκπλήξεων, εκεί που θα πάμε μετά τον χωρισμό της ψυχής από το σώμα μας, επιβάλλεται να εξετάζουμε συχνά την συνολική μας συμπεριφορά, ώστε να ξέρουμε στα σίγουρα, αν πράγματι είναι τέτοια αυτή που να συμφωνεί με τις απαιτήσεις του Θεού.

Η προχειρότητα πάντως, για κανέναν λόγο δεν είναι χρήσιμη, αφού κανέναν άλλον σκοπό δεν μπορεί να υπηρετήσει, εκτός από το να προκαλέσει ανυπολόγιστη ζημιά, όπου κι αν εφαρμόζεται. Κι όχι μόνον προκαλεί ζημιά στους πρόχειρους γιατί και σε μεγάλους μπελάδες τους βάζει χωρίς να το υπολογίζουν.

Θυμήσου τον Χριστό μας για παράδειγμα Γιώργο, όταν βρισκόταν πάνω στον σταυρό Του και ζητούσε από τον Θεό και πατέρα Του, να μην καταλογίσει ευθύνες σ’ αυτούς που αδίκως τον σταύρωσαν, γιατί όπως Του έλεγε, δεν ήξεραν τί έκαναν οι άνθρωποι.

Αριστερά Του όμως και σε διπλανό σταυρό όπως ξέρεις, ένας ληστής ήταν επίσης σταυρωμένος, αλλά δικαίως, για όλα τα εγκλήματα που έκανε στην ζωή του. Μην έχοντας όμως αυτός καμιά συναίσθηση πραγμάτων, χλεύαζε τον Χριστό μας και του έλεγε να κατέβει από τον σταυρό Του αν ήταν Θεός και μάλιστα να κατεβάσει κι αυτόν από εκεί πάνω. Τον άκουσε βέβαια ο Χριστός μας, αλλά και τίποτε δεν είπε σ’ εκείνον τον άφρονα.

Από δεξιά Του όμως, ένας άλλος ληστής ήταν κρεμασμένος στον δικό του σταυρό, ο οποίος όμως, βεβαίως είχε συναίσθηση της κατάστασής του όπως αποδείχτηκε, γι’ αυτό και μάλωνε τον συνάδελφό του. Γιατί τον πειράζεις, του έλεγε. Εμείς για όσα κάναμε στην ζωή μας, δικαίως πληρώνουμε το τίμημα. Αυτός όμως, άδικα βρίσκετε κρεμασμένος μαζί μας.

Στρεφόμενος προς τον Χριστό μας μετά, του έλεγε ειλικρινά, αλλά και πολύ απλά. Κύριε, όταν έλθεις στην βασιλεία Σου, θυμήσου κι εμένα. Ακούγοντας ο Χριστός μας την δίκαιη τοποθέτησή του, όπως και το ειλικρινές αίτημά του, επίσης πολύ απλά του είπε με σιγουριά. Σ’ εσένα λέω, ότι σήμερα, μαζί θα έρθεις στην βασιλεία μου.

Με την δίκαιη και ειλικρινή συμπεριφορά του Γιώργο αυτός ο ληστής, κατάφερε να είναι ο πρώτος κάτοικος του παραδείσου, αλλά κα να θεωρείτε ως ο μεγαλύτερος κλέφτης όλων των εποχών, γιατί με λίγα λόγια και σε χρόνο λίγων λεπτών μόνον, κατάφερε να ολοκληρώσει τις απαιτούμενες προδιαγραφές του ιδικού σκοπού της ύπαρξής του πάνω στην γη κι έτσι πήρε το εισιτήριο για την είσοδό του στον παράδεισο.

Δυο χιλιάδες χρόνια ζούμε εμείς και ακόμη δεν φτάσαμε στο σημείο να έχουμε την συναίσθηση της κατάστασής μας, ώστε να προχωρήσουμε και στο αίτημα που μας χρειάζεται, μιμούμενοι τον ληστή τουλάχιστον. Κατάλαβες Γιώργο;

Μιχάλης Αλταλίκης

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *