Συνέχεια από το προηγούμενο….

      Το κακό μ’ εμάς τους ανθρώπους όμως είναι, ότι θεληματικά αγνοούμε την φυσική ύπαρξη των λογισμών μέσα μας, όπωςθεληματικά και πάλι θα πω, αποφεύγουμε να δεχθούμε και την δυνατότητα που έχουν αυτοί, να ενεδρεύουν εντός του δικού μας διανοητικού χώρου, ακόμη και χωρίς την συγκατάθεσή μας.

   Κι ακόμη ποιο αδιανόητο ακούγεται σ’ εμας τους εγωιστές, ότι η προσωπική μας διανοητική κατάσταση, είναι κοινόχρηστος χώρος και κάτι σαν ανεξάρτητη πηγή εναπόθεσης πληροφοριών, μέσα στην οποία μάλιστα, οποιοσδήποτε μπορεί να μας στείλει, ή να μας προκαλέσει λογισμούς, έστω κι αν είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.

   Ασφαλώς και δεν είμαστε απροστάτευτοι βέβαια, αφού όντως διαθέτουμε στον ίδιο διανοητικό μας χώρο και το απαιτούμενο ατομικό μας εργαστήριο επεξεργασίας λογισμών, προκειμένου να βοηθηθούμε μέσω αυτού αν το θελήσουμε.

Και λέω αν, γιατί η ελευθερία μας είναι από τον Θεό δεδομένη και προέχει των πάντων, ακόμη και της καταστροφής του εαυτού μας αν την επιλέξουμε, όσο κι αν στεναχωρήσουμε τον δημιουργό μας με μια τέτοια άδικη απόφαση.

Αν θέλουμε λοιπόν κι αν μάθουμε πως να χειριζόμαστε αυτό το εργαστήριο, ασφαλώς και μπορούμε να προφυλαχτούμε από οποιεσδήποτε κακόβουλες προθέσεις κουνηθούν εναντίων μας, μέσω των λογισμών πάντα, αφού πράγματι μπορεί ο καθένας να επέμβει μέσα μας μέσω αυτών και μάλιστα, με οποιονδήποτε τρόπο αυτός θελήσει να το κάνει.

Και πολύ παράδοξο είναι τώρα αυτό, γιατί ενώ όλοι το ξέρουμε, όλοι το βλέπουμε να λειτουργεί στην καθημερινότητά μας ως πολύ δυνατό όπλο, από όλους μας χρησιμοποιείται, ακόμη κι από τους ποιο καθυστερημένους μεταξύ μας κι όμως το ξεχνούμε κι εγωιστικά συμπεριφερόμενοι, αποφεύγουμε να δεχθούμε ότι μπορεί κάποιος να ξεγελάσει με έντεχνους λογισμούς, ακόμη κι εμάς τους πολύ έξυπνους.

Για να γίνει καλύτερα αντιληπτό αυτό που αναφέρω, προσέξτε με τι τέχνη συμπεριφέρονται οι απλοί ζητιάνοι, προκειμένου να ελέγξουν τα αισθήματά μας, στην προσπάθειά τους να διεκδικήσουν από εμάς, τα πενιχρά έστω οικονομικά τους και μόνον οφέλη.

Μαζί με τους απλούς ζητιάνους δε, μελετήστε πολύ καλά και την συμπεριφορά των μέσων μαζικής ενημέρωσης, όπως πολύ εύστοχα τα αποκαλούν έτσι, για να κρύψουν με την βοήθεια και συμμετοχή του φανερού, τον κρυφό και δόλιο σκοπό τους.

Δείτε τι γίνεται σ’ αυτά λοιπόν και πόσο έντεχνα επηρεάζουν την συνείδησή μας, μέσω των δυνατοτήτων τους βέβαια και βάλτε με το μυαλό σας τώρα, πόσες φορές κάνατε κι εσείς εξαιτίας τους, αυτά που μάλλον σε καμιά περίπτωση δεν θα θέλατε να κάνετε.

Για ποιο εξειδικευμένο αποτέλεσμα μελέτης όμως, ασφαλώς και θα σας προτείνω να μελετήσετε πολύ ποιο προσεκτικά, την προσπάθεια που κάνει σύσσωμη η πολιτική κοινότητα, όπως και τα τερτίπια που χρησιμοποιούν οι πολιτικοί τους, μηδενός εξαιρουμένου, στην προσπάθειά τους να ξεγελάσουν, να αλλοιώσουν, ακόμη και να διαφθείρουν την συνείδησή μας, αφού στην αφέλειά μας ποντάρουν τις δικές τους επιδιώξεις.

Δάσκαλος πάντως δικός μας και δικός τους, είναι ο διάβολος κι αυτός είναι που σπουδάζει τους πάντες, πως να ξεγελούν την συνείδηση των ανθρώπων, αφού κι αυτός σ’ αυτήν εναποθέτει τις ελπίδες του, για την καταστροφή του ανθρώπινου γένους που έχει ως στόχο του.

Και λογικό είναι που αυτός ιδικά εστιάζει στην διαφθορά της δικής μας συνείδησης, αφού μόνον μέσω τής κατάντιας της θα μπορέσει να κάνει ευκολότερα την δική του δουλειά κι αυτή όπως πρέπει πάντα να θυμάστε δεν είναι άλλη, από το να την αποπλανήσει και να την στρέψει προς όποια κατεύθυνση αυτός θέλει, δεδομένου ότι πολύ καλά γνωρίζει, την αδιαφορία που δείχνουν οι άνθρωποι για την προστασία της συνείδησής τους.

Με απροστάτευτη συνείδηση όμως, εμείς οι πρόχειρα ζώντας άνθρωποι, με την θέλησή μας καταλήγουμε έρμαια πρέπει να πω και πάλι, στην διάθεση του οποιουδήποτε σκέφτεται να μας χειριστεί ως άβουλα πρόβατα και να προκαλέσει εις βάρος μας το δικό του ζητούμενο, ξεγελώντας την συνείδησή μας με όποιο προσωπείο κακού ή καλού θέλει να μας παρασύρει εκεί κι όπου αυτός θέλει.

Για να μη καταλήξουμε θύματα λοιπόν της απροσεξίας μας, της αμέλειάς μας, της αδιαφορίας μας και προπαντός του εγωισμού μας, αυτού δηλαδή που μας βεβαιώνει ότι εμείς ξέρουμε τάχα τι κάνουμε, όπως και τι να επιλέξουμε σε κάθε περίπτωση, καλό θα ήταν για όλους μας, να δούμε σοβαρά το θέμα των λογισμών.

Και πολύ καλά θα κάνουμε, να σπουδάσουμε το συγκεκριμένο θέμα με έμπειρους δασκάλους θα έλεγα, γιατί αν μπούμε στην διαδικασία να το επιχειρήσουμε από μόνοι μας, το ποιο σίγουρο είναι ότι θα πέσουμε σε φαύλο κύκλο κι από εκεί μέσα, μόνον αυτός ο παμπόνηρος θα θελήσει να μας πάει ακόμη ποιο κάτω και ξέρετε ποιος είναι.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, δικαιολογήστε την υποχρέωσή μας τουλάχιστον να επεξεργαζόμαστε πρώτα τους λογισμούς που ενεδρεύουν στο μυαλό και στην καρδιά μας, πριν, ή τους επιτρέψουμε να κατευθύνουν τις ενέργειές μας, είτε καλές, είτε κακές μας φαίνονται.

Για την δική μας ασφάλεια πάντως και μόνο, ας μπούμε στην διαδικασία να τσεκάρουμε τις εκάστοτε επιλογές μας πριν τις εφαρμόσουμε, ή πριν της ακολουθήσουμε, αφού αποτέλεσμα κάποιων λογισμών είναι όλες.

Και να τις τσεκάρουμε μάλιστα, με κάποιον από τους ιδικούς δασκάλους όπως είπαμε και μη θελήσετε να συμφωνούν, ή να διαφωνούν οι δικές του θέσεις με αυτές που εσείς θα θέλατε.

Αυτήν την έννοια λοιπόν έχει και η εξομολόγηση και για τους παραπάνω λόγους την κάνουμε, γιατί η μόνη αλήθεια είναι αυτή της από του Χριστού μας προερχόμενη κι Αυτός είναι ο ακλόνητος στύλος που μας αξίζει να στηριζόμαστε, γιατί ούτε κινείτε, ούτε πάλετε, ούτε ταλαντεύετε, ούτε χρωματίζετε και γι’ Αυτόν και μόνον υπάρχουμε ως ανθρώπινες οντότητες σ’ αυτήν την ζωή.

Αυτός δηλαδή είναι ο σκοπός της ζωής μας. Να Του επιτρέψουμε να ζει Αυτός μέσα μας, για να επιτρέψει κι Αυτός να ζούμε κι εμείς μέσα Του. Αν το καταφέρουμε αυτό πάντως βεβαίως και θα εκπληρώνουμε τον λόγο της ζωής μας.

Αν κυνηγάμε όμως, το πως θα ζήσουμε μόνοι μας και χωρίς τον Χριστό, θα έχουμε ξεγελάσει επί της ουσίας τον ίδιο μας τον εαυτό και μάλλον θα τρέχουμε να ζήσουμε για τον διάβολο, όσο κι αν μας φαίνεται απίθανο κάτι τέτοιο, αφού εμείς ξέρουμε τάχα πως να προστατευτούμε.

Διαλέγουμε και παίρνουμε λοιπόν και το κάνουμε ελεύθερα κι εκείνο που θα πρέπει να εξετάζουμε σε κάθε περίπτωση, είναι μη κάνουμε λάθος και πάει στράφι η ζωή μας. Σ’ αυτήν την περίπτωση πάντως, ο διάβολος θα χαρεί για τις επιλογές μας κι ο Χριστός είναι αυτός που θα στεναχωρηθεί.

Αυτός δηλαδή, που κι έναν από εμάς αν χάσει από δικό μας λάθος, ένα μόνο θα έχει να πει στον Θεό και πατέρα Του και πατέρα υμών των ανθρώπων και θα είναι το ίδιο, με αυτό που Του είπε πάνω στον σταυρό Του ευρισκόμενος. Μη θελήσεις να τιμωρήσεις το παιδί Σου Θεέ μου, γιατί δεν ξέρει τί κάνει. Απάλλαξέ τον από τις κατηγορίες του, αφού και για την δική του σωτηρία έδωσα εγώ την ζωή μου.

Αυτά μελετώντας λοιπόν, ας δούμε λογικά και μόνον όλοι, αν πράγματι οφείλουμε να επεξεργαζόμαστε τους λογισμούς μας πριν εφαρμόσουμε αυτά που θα μας κατευθύνουν να κάνουμε και μάλιστα με τον σωστό τρόπο κι όπως επιβάλετε, για να είμαστε σίγουροι.

Στην προκειμένη περίπτωση πάντως, αυτήν δηλαδή που στο προηγούμενο κεφάλαιο σας ανάφερα, όντως προσπάθησα να βοηθήσω τους γείτονές μου να εξετάσουν τους λογισμούς τους πριν πάρουν μέρος σε λάθος ενέργειες, αλλά δεν είχα αποτέλεσμα.

Αφού και η πρόθεσή μας μετράει όμως, αφέθηκα ήσυχος στην συνέχεια, ώστε να δω πως θα ενεργούσαν από εκεί και μετά, με την ελπίδα πάντα να κάνουν ποιο προσεγμένους λογισμούς.

Κι έμεινα ήσυχος, γιατί όχι μόνον δεν εμπόδισα την εξέλιξη των λογισμών που αυτοί έκαναν και με υποχρέωσαν να ακολουθήσω, αλλά και τούς βοήθησα να εξετάσουν ποιο λογικά στοιχεία, ώστε να κάνουν καλύτερους λογισμούς.

Δεν έκαναν τίποτε τέτοιο όμως, οπότε, όποιο λάθος κι αν μας προέκυψε, είναι μόνον δικό τους. Ωστόσο κι εγώ περίμενα μαζί με αυτούς να φύγουν τα ποντίκια από το σπίτι τους, μια και πήρα τα ξύλα που νόμιζαν αυτοί ότι τα φωλεύαν, αλλά όπως αποδείχτηκε, δεν τους έκαναν το χατίρι, δεδομένου ότι περισσότερα έγιναν, μια και συνέχισαν να γεμίζουν τις μικρές κοιλιές τους με το φύραμα, τα θρυμματισμένα σταρένια σπόρια δηλαδή.

Αν και είδα λοιπόν μετά από λίγες μέρες και αρκετά τσουβάλια μάλιστα γεμάτα με φύραμα να είναι ριγμένα στον μεγάλο κάδο της γειτονιάς μας, καθόλου δεν πήγε το μυαλό μου στον γείτονά μου και στην πρόθεση του να τα πέταξε αυτός, με την ελπίδα να απαλλαγεί από τα ποντίκια.

Όπως έμαθα όμως από τον νότιο γείτονά μας, όντως το έκανε κι επειδή ο ίδιος του το φανέρωσε, του εξομολογήθηκε και τον λογισμό του μια και του δόθηκε η ευκαιρία. Αν και πέταξα τα τσουβάλια με το φύραμα Νίκο, τα ποντίκια ακόμη κόβουν βόλτες στο σπίτι μου, αλλά και πολλαπλασιάστηκαν αντί να μειωθούν.

Του είπε βέβαια τότε ο Νίκος, ότι κακώς έστειλε την γυναίκα του να μαλώσει μαζί μου, αφού ούτε αυτός είχε δει ποτέ ποντίκια στο δικό μας χώρο, δεδομένου ότι πάνω από δέκα χρόνια τρώγαμε οικογενειακώς στο δικό μας τραπέζι.

Του μιλώ βέβαια εγώ του γείτονά μου Πέτρου και κάθε μέρα τον καλημερίζω και πράγματι ενδιαφέρομαι για την υγεία του. Κάθε τόσο μάλιστα κάνω κουβέντες μαζί του για πολλά θέματα και ποτέ μου δεν του έκανα λόγο για την άδικη επίθεση που επέτρεψε να δεχθώ από την γυναίκα του, όπως κι από την δική του κρυφή συμμετοχή βέβαια.

Δεν ξέρω όμως τον λόγο που ακόμη έχουν ποντίκια στον χώρο τους κι αφού δεν μου έκαναν ξανά λόγο για το θέμα, τους άφησα κι εγώ να παλεύουν μόνοι με τους λογισμούς τους, μια κι αυτό όπως φαίνεται θέλουν.

Αν θελήσουν πάντως να ζητήσουν και την δική μου φτωχή γνώμη, ασφαλώς και θα τους την δώσω. Αν χρειαστεί μάλιστα, θα πάω από κοντά να δω τις τους συμβαίνει, ώστε να τους βοηθήσω. Κάπου πάει το μυαλό μου βέβαια, αλλά δεν είμαι και τόσο σίγουρος, οπότε, τίποτε δεν προτίθεμαι να κάνω από μόνος μου.

Μιχάλης Αλταλίκης

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *