Στα μέσα του Σεπτέμβρη, δέχθηκα μια κλήση στο τηλέφωνό μου από ένα πελάτη μας, ο οποίος και μου έλεγε βιαστικά.
– Έλα γρήγορα. Σε θέλω.
Ήταν προσωπικός μου πελάτης αυτός και δεν μπορούσα να αδιαφορήσω για το αίτημά του, γι’ αυτό κι έτρεξα αμέσως προκειμένου να του φανώ χρήσιμος.
Όταν πήγα στο γραφείο του, τον βρήκα να συμμετέχει σε μια σύσκεψη, για την οποία από μέρες πριν μου είχε πει ότι προγραμμάτισε να κάνει, με τους ανθρώπους κάποιου Ευρωπαϊκού ομίλου παραγωγής ηλεκτρικών συσκευών.
Αφού με σύστησε στους ξένους του ως συνεργάτη του, έλεγε σ’ εμένα εμπιστευτικά.
– Άκουγε τι λέμε κι όταν θελήσεις να παρέμβεις, να μου το πεις.
Δεν αφορούσε εμένα το θέμα που συζητούσαν, αλλά τον πελάτη μου κι επειδή αυτός θέλησε να παραβρεθώ εκεί προκειμένου να προστατεύσω τα δικά του συμφέροντα αν υπήρχαν, το έκανα ευχαρίστως.
Ήξερα βέβαια το θέμα που θα κουβέντιαζαν, όπως ήξερα και τις επιθυμίες του πελάτη μου κι αφού αυτός είχε το θάρρος να ζητήσει και δική μου συμμετοχή στην μεταξύ τους συναλλαγή, πήγα προετοιμασμένος εκεί αλλά και αποφασισμένος να τον συμπαρασταθώ, αφού ως ειδικός επί θεμάτων μεταφοράς, από πολλά μπορούσα να τον προστατεύσω.
Παρακολουθώντας λοιπόν την μεταξύ τους κουβέντα, διαπίστωνα ότι θα υπέγραφε αυτός μαζί τους συμβόλαια, όπως και θα δεχόταν όρους και υποχρεώσεις τέτοιες από τους Γερμανούς κατασκευαστές, οι οποίες μάλλον θα δυσκόλευαν κατά πολύ τις πωλήσεις, που ήξερα ότι αυτός ήθελε να έχει.
Από τα στοιχεία που προέκυπταν το καταλάβαινα αυτό, αλλά και από την δική μου προετοιμασία έβγαινε το παραπάνω συμπέρασμα, αλλά δεν ήμουν εγώ αυτός που έπρεπε να αποφασίσει, τι θα έκανε και πως θα αντιμετώπιζε αυτό το θέμα ο συγκεκριμένος πελάτης μου.
Έμπειρος όμως καθώς ήταν, καλά έκανε και με κάλεσε στο γραφείο του αφού πράγματι ήθελε να προφυλαχτεί από εκείνες τις μικρολεπτομέρειες, που ανήκουν μεν στον χώρο της μεταφοράς και δεν φαίνονται από όλους, τις οποίες αν δεν προσέξει κανείς έγκαιρα, πολλά δεινά μπορούν να του προκαλέσουν, και μάλιστα από εκεί που δεν το περιμένει.
Δεν ήταν βέβαια η πρώτη φορά που του έκανα εγώ κάτι τέτοιο και ούτε ήταν ο μοναδικός πελάτης που με καλούσε στο γραφείο του για παρόμοιους λόγους. Κι αφού ήξερα πώς και από τι να τον προστατεύσω, να μην το έκανα;
Έλεγαν λοιπόν αυτοί τα δικά τους εκείνη την ώρα κι εγώ όπως μου το ζήτησε αυτός τους άκουγα σιωπηλός κι εξέταζα ανεπηρέαστος κι από την δική μου πλευρά τα συμφραζόμενά τους, περιμένοντας να δω πώς και πότε θα αντιδρούσε ο δικός μου πελάτης.
Εκεί που κουβέντιαζαν όμως και αμφέβαλε αυτός αν έπρεπε να πει το ναι στους Γερμανούς ή όχι, γύρισε και με κοίταξε και με το βλέμμα του ζητούσε να βεβαιωθεί από μένα, για το αν αυτά που του ζητούσαν να υπογράψει, εξασφάλιζαν τα συμφέροντα του ή όχι.
Αφού λοιπόν ήξερα τα συμφέροντά του κι αφού γι’ αυτόν τον λόγο βρισκόμουν εκεί, του κούνησα αρνητικά το κεφάλι κι έτσι κατάλαβε αυτός ότι του ζητούσα ένσταση.
Σταμάτησε την σύσκεψη τους στην συνέχεια κι αφού με πλησίασε, μου ζητούσε με πολύ σοβαρό ύφος τον λόγο της ένστασής μου. Κι αφού είχα τι να του πω και τι να του πρωτείων ως λύση στα προβλήματα που αυτός αντιμετώπιζε ως εισαγωγέας, του έλεγα με θάρρος.
– Σου έχω νέα προσφορά για την μεταφορά των συσκευών που θέλεις να φέρεις από την Ισπανία. Αν την δεχτείς, θα δεις ότι το κόστος μεταφοράς ανά συσκευή από τα Γαλλοϊσπανικά σύνορα, μέχρι και την πόρτα σου, θα είναι κατά πολύ φτηνότερο, από αυτό που οι Γερμανοί σου πουλούν τις δικές τους συσκευές, παραδοτέες στα δικά τους σύνορα.
Του άρεσε αυτό που άκουσε και για να πάρει αυτοστιγμής απόφαση για το τι έπρεπε να κάνει με ρώτησε.
– Είσαι σίγουρος;
– Αν δεν ήμουν σίγουρος, θα σε έβαζα ποτέ εγώ σε τέτοιον κίνδυνο;
Με εμπιστεύτηκε αυτός και καθώς τον ενδιέφερε η οικονομική λύση που εκείνη την στιγμή του υποσχόμουν ότι διέθετα, στράφηκε προς τους καλεσμένους του και τους ζήτησε την αναβολή της υπογραφής των συμβολαίων τους, με την δικαιολογία ότι έπρεπε να επανεξετάσει τα δεδομένα πριν υπογράψει μαζί τους, έστω κι αν ήταν έτοιμα κι απλωμένα αυτά στο γραφείο του εκείνη την στιγμή.
Στεναχωρήθηκαν οι Γερμανοί από το απρόσμενο αποτέλεσμα και μη γνωρίζοντας ποιος ακριβώς θα μπορούσα να είμαι εγώ, τι ρόλο έπαιζα, αλλά και ποια σχέση θα μπορούσα να έχω με τον μέλλοντα πελάτη τους, με κοιτούσαν περίεργα καθώς έφευγαν από το γραφείο του.
Όταν όμως έφυγαν αυτοί και μετά, βρήκα κι εγώ χρόνο ώστε να γίνω πιο σαφής προς στον δικό μου πελάτη.
– Ένα μήνα ψάχνω να βρω λύση στο πρόβλημά σου και την βρήκα τώρα που ήρθαν οι Γερμανοί να σου πουλήσουν τις δικές τους ηλεκτρικές συσκευές.
Μου έλεγες προ καιρού, ότι σε ενδιέφεραν περισσότερο οι Ισπανικές, αλλά λόγω του ακριβού κόστους της μεταφοράς τους, δεν μπορούσες να τις εισάγεις.
Έβαλα λοιπόν για χάρη σου όλο τον μηχανισμό της εταιρείας μας να ψάχνει λύση για το δικό σου πρόβλημα κι όπως σου το είπα πριν, τώρα την βρήκα.
Την προηγούμενη φορά που κουβεντιάσαμε μαζί το συγκεκριμένο θέμα, είχαμε σκαλώσει όπως θυμάσαι, όχι μόνον στα διαδικαστικά συνοριακά προβλήματα που μεσολαβούν, μεταξύ των Ισπανών και των Γάλων, αλλά και στα υπέρογκα έξοδα που μας επέβαλαν εκεί και ξεχωριστά η κάθε χώρα.
Αφού λοιπόν όλα αυτά ήταν η αιτία που μεγάλωνε το κόστος μεταφοράς των συσκευών σου, σ’ αυτά εστιάσαμε το ενδιαφέρον μας, γι’ αυτό και όντως βρήκαμε λύση στο πρόβλημά σου.
Την λύση βέβαια μας την έδωσε το δικό μας μικρό συνοριακό κατάστημα το οποίο δέχθηκε να κάνει με προσωπική εγγύηση την εξαγωγή ως συνοριακός σταθμός κι έτσι όλα τα προβλήματά μας έχουν ξεπεραστεί.
Κουβεντιάζοντας ξανά το όλο θέμα και με τον Ισπανό κατασκευαστή των συσκευών σου, τον έπεισαν στο τέλος ώστε να μας παραδίδει στα σύνορα τις συσκευές του και με τα δικά του μέσα μάλιστα, αφού ούτως ή άλλως το εργοστάσιό τους βρίσκεται πολύ κοντά σ’ αυτά.
Θα κάνουμε λοιπόν την φόρτωση των συσκευών σου από το δικό μας συνοριακό κατάστημα κι έτσι κανένα από τα δύο σύνορα δεν θα μπορεί να μας φέρει εμπόδια, αλλά ούτε κι έξοδα θα μπορούν να μας χρεώσουν.
Εκτός αυτού, θα μπορούμε πλέον να χρησιμοποιήσουμε γι’ αυτήν την μεταφορά και εκείνα τα ειδικά, όπως και πολύ μεγάλα βαγόνια που σου υποσχέθηκα προ καιρού, αφού οι Ισπανικές γραμμές άρχισαν πια να τα δέχονται αυτά στα δίκτιά τους.
Αν υπολογίσεις τώρα, ότι θα βάζεις μέσα σ’ αυτά και πάνω σε δύο πατάρια που θα φτιάξουμε γι’ αυτόν τον σκοπό, εξακόσιες είκοσι τέτοιες συσκευές, αντί τις διακόσιες ογδόντα που παίρνουν τα κοινά μεγάλα βαγόνια, τότε πράγματι το κόστος μεταφοράς των συσκευών σου γίνεται πειρασμός.
Αυτή η διαφοροποίηση, όχι μόνον θα σε διευκολύνει να κάνεις την δουλειά με τους Ισπανούς, αφού σ’ ενδιαφέρει πολύ περισσότερο, αλλά και με τα μειωμένα έξοδα μεταφοράς που θα έχεις μαζί μας, θα γίνεις πολύ ανταγωνιστικός στην αγορά, πράγμα που θα σε βοηθήσει να έχεις μια πολύ καλή δουλειά και για πολλά χρόνια μάλιστα.
Τι λες λοιπόν; Θα συμφωνήσεις με όσα ακούς να σου υπόσχομαι, ώστε να κάνεις μαζί μας αυτήν την δουλειά και να σε έχουμε κι εμείς πελάτη μας;
Συμφώνησε αυτός. Και πώς να μην συμφωνούσε άλλωστε, αφού ούτως ή άλλως, αυτό που του προέκυπτε ήταν αδιαμφισβήτητα καλύτερο από αυτό που θα είχε να κάνει αν υπέγραφε με τους Γερμανούς.
Πήγε λοιπόν μετά από λίγες μέρες στην Ισπανία κι αφού τα βρήκε εκεί όπως ακριβώς του τα ετοίμασα, όντως και κάναμε για αρκετά χρόνια αυτές τις εισαγωγές μαζί του κι όπως αποδείχτηκε αυτό εκ του αποτελέσματος, όντως ήταν πολύ ανταγωνιστικός στην αγορά, γι’ αυτό και επάξια κέρδισε το κομμάτι της αγοράς που από χρόνια επεδίωκε να αποκτήσει.
Έμπορος όμως καθώς ήταν και μάλιστα από αυτούς που δεν μπορούν να καταλάβουν, ότι τα σταθερά έσοδα που προέρχονται από μια άκρως ελεγχόμενη δουλειά, είναι πολλά περισσότερα από οποιαδήποτε άλλα που θα μπορούσαν να προέρθουν από φανταστικές πηγές, θέλησε να εξετάσει στην συνέχεια και την περίπτωση να αυξήσει τις δουλειές του, μπαίνοντας σε χώρους που ήταν άγνωστοι γι’ αυτόν.
Πολλά του έλεγα στην συνέχεια προκειμένου να τον αποτρέψω από το να σκέφτεται κάτι τέτοιο, αλλά τίποτε. Όπως καταλαβαίνετε, ικανοποιημένος από την επιτυχία που είχε με τις Ισπανικές συσκευές, φορτώθηκε αρκετό εγωισμό, γι’ αυτό και θέλησε να επιχειρήσει κάτι άλλο, έστω κι αν αυτό ήταν έξω από τα δικά του μονοπάτια.
Και δεν το σκεφτόταν μόνο, αλλά και επέμενε να το επιχειρήσει. Κι αφού δεν έλεγε αυτός να υποχωρήσει κι αφού εγώ ήμουν αυτός που έπρεπε λόγω ηλικίας να υπακούσει, περίμενα να δω τι θα κάνει τελικά με αυτό που σκέφτηκε, ανησυχώντας βέβαια, μη τυχόν και σπουδάσω εγώ, από τα λάθη που αυτός θα έκανε.
Ευτυχώς γι’ αυτόν όμως, κατάλαβε εκ των υστέρων ότι μάλλον δεν ήταν και πολύ καλή ιδέα αυτή που του κάθισε σαν εμμονή κι ότι μάλλον φαντασία ήταν αυτό που σκέφτηκε να κάνει, γι’ αυτό και δεν έκανε κακό στην τσέπη του, αφού αυτός θα πλήρωνε τις δικές του φαντασίες, αλλά και λάθη δεν έκανε ώστε να γίνει δάσκαλος μου.
Μιχάλης Αλταλίκης
