Σας έχω αναφέρει βέβαια, ότι από τα παιδικά μου χρόνια είχα αποκτήσει κατά κάποιον τρόπο μια εξοικείωση με το ρεύμα, αν και δεν ήταν λίγες οι φορές που με τίναξε αυτό κι ακόμη απορώ πως και δεν με σκότωσε, όπως σε πολλούς απρόσεκτους σαν κι εμένα ακούμε να το κάνει.
Ωστόσο όμως, μπορώ να πω ότι γνωρίζω και λίγα πράγματα από τα ηλεκτρολογικά και μέσω αυτών των ελαχίστων, ενθαρρύνομε θα έλεγα ώστε να παριστάνω τον ηλεκτρολόγο όταν μου δίνεται η ευκαιρία.
Το αυθόρμητο το χαρακτήρα μου για την ακρίβεια είναι αυτό που συνεχώς με σπρώχνει, ώστε να σκύβω τελικά πάνω από τα ηλεκτρολογικά προβλήματα και βλάβες που κατά διαστήματα μου παρουσιάζονται.
Στην προσπάθειά μου όμως να διορθώσω τις μικρές τουλάχιστον από τις βλάβες που αντιμετωπίζω στο σπίτι μου, ποτέ όπως θα έπρεπε δεν βάζω μπροστά μου τον κίνδυνο που διατρέχω να βρεθώ καμένος από το ρεύμα, αφού βεβαίως και γνωρίζω ότι οι γνώσεις μου επί του θέματος δεν είναι αρκετές.
Διατηρώντας όμως μια τέτοια νοοτροπία ανθρώπου, όπως αυτήν που σας ανάφερα παραπάνω, ούτε τα πλυντήρια δεν φοβάμαι να πιάσω στα χέρια μου αν παρουσιάσουν βλάβη, αν και λογικά σκεπτόμενος, μόλις δω ότι δεν τα καταφέρνω, αμέσως καλώ τον αρμόδιο τεχνικό να τα επισκευάσει.
Και για της πεθεράς μου το πλυντήριο το ίδιο έκανα. Αυτό ιδικά, θαρρείς και το έκανε επίτηδες, γιατί συνεχώς χαλούσε, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να κάνει την δουλειά της η γυναίκα εξ αιτίας του. Δεν προλάβαινε δηλαδή να φύγει ο τεχνικός που καλούσαμε στο σπίτι της να το διορθώσει και πάλι μετά από μια εβδομάδα, άφηνε την πλύση της στην μέση .
Η κακή συνήθεια του πλυντηρίου της όμως, ήταν και για τον τεχνικό κουραστική, ο οποίος εσκεμμένα πια αργούσε να έρθει προς την επισκευή του, αλλά και με το δίκαιό του το έκανε αυτό, αφού δεν ήταν μόνο της πεθεράς μου το πλυντήριο που έπρεπε να επισκευάσει. Είχε κι αυτά των υπολοίπων πελατών του.
Τον Μάρτιο μήνα μόνον εκείνης της χρονιάς, ήρθε για τον ίδιο λόγο τρείς, ή τέσσερεις φορές ο άνθρωπος κι απανωτά μάλιστα στο σπίτι της και πάντα για την ίδια βλάβη του πλυντηρίου της.
Την τελευταία φορά πάντως, της έλεγε με κάποια συμβουλευτική διάθεση, ότι μάλλον έπρεπε να πάρει καινούργιο πλυντήριο, αφού εκείνες οι απανωτές επισκευές του παλιού της τις στοίχιζαν αρκετά περισσότερα.
Εκείνη όμως είχε συνηθίσει το πλυντήριό της και δεν ήθελε να το αποχωριστεί, οπότε, άρχισε να έρχεται σ’ εμένα πλέον για τις εκάστοτε βλάβες του κι εγώ πώς να της έλεγα όχι, αφού το χρειαζόταν η γυναίκα;
Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, συχνά πυκνά της το επισκεύαζα, αφού κι εγώ ήξερα την μόνιμη βλάβη του, αλλά και με ενοχλούσε η συχνή απαίτηση του πλυντηρίου της να τρέχω κάθε τόσο πίσω από την βλάβη του.
Χάλασε πάλι μου έλεγε η πεθερά μου μια μέρα κι ενοχλημένος εγώ μαζί του, απέφευγα να το αντιμετωπίσω. Ήρθε κι ο πνευματικός μου όμως από το Άγιο Όρος εκείνες τις μέρες κι επειδή ήθελα να βρίσκομαι κοντά του μιας και δεν θα έμενε για πολύ στην πόλη μας, απέφευγα και γι’ αυτόν τον λόγο να καταπιαστώ με το πλυντήριο της. Αυτή όμως, καθημερινά μου το ζητούσε.
Αφού τελείωσαν και του πνευματικού μου οι υποχρεώσεις στην πόλη μας, μου ζήτησε να τον μεταφέρω μέχρι τον Μαρμαρά της Χαλκιδικής κι όπως το αισθανόμουν ως υποχρέωσή μου, το έκανα.
Επειδή θα έμενε μέχρι και το Πάσχα εκεί, προκειμένου να λειτουργήσει στην εκκλησία των νεομαρτύρων που διατηρεί η μονή τους λίγο ποιο έξω από τον Μαρμαρά, σκεφτόμουν ότι δεν θα έκανα άσχημα να τον επισκέπτομαι εκεί όποτε μπορούσα.
Κι αφού ήταν κοντά μας σχετικά ο Μαρμαράς, έλεγα στην γυναίκα μου το επόμενο απόγευμα, ότι καθόλου κόπος δεν θα ήταν για εμένα, να του κάναμε και καμιά οικογενειακή επίσκεψη. Αυτά λοιπόν κουβεντιάζοντας με την γυναίκα μου, ξέχασα εντελώς το πρόβλημα που είχε η πεθερά μου με το πλυντήριό της, αφού μόνο το απογεύματα είχα χρόνο να κάνω εγώ τέτοιου είδους επεμβάσεις.
Την ώρα που κουβεντιάζαμε λοιπόν εμείς, ήρθε αυτή να μας υπενθυμίσει ότι έπρεπε να πλύνει τα ρούχα της, αλλά και με πίεζε να δω ξανά το πλυντήριό της, αφού όπως έλεγε, πάλι δεν δούλευε, αν και προ ημερών διόρθωσα την μόνιμη βλάβη του.
Μέναμε στην ίδια πολυκατοικία όμως, οπότε ήθελα δεν ήθελα, την ακολούθησα κατεβαίνοντας έναν όροφο πιο κάτω από το δικό μας, προκειμένου να πάμε στο δικό της σπίτι. Μέχρι να μπούμε μέσα όμως, έψαχνα με το μυαλό μου να βρω, ποια άλλη βλάβη θα μπορούσε να έχει αυτό, αφού μόλις προ ημερών διόρθωσα αυτήν που κάθε τόσο έβγαζε και με ταλαιπωρούσε.
Ο διακόπτης εκκίνησης του για την ακρίβεια ήταν αυτός που παρουσίαζε αυτήν την τόσο ενοχλητική βλάβη κι ο λόγος που την παρουσίαζε ήταν μεν δικαιολογημένος από ηλεκτρικής πλευράς, αλλά κι αδικαιολόγητος από κατασκευαστικής.
Ήταν πλαστικός δηλαδή ο διακόπτης του πλυντηρίου της και με τον καιρό και τη συχνή του χρίση στράβωνε. Και στράβωνε τόσο πολύ αυτός από την υπερθέρμανση, που δεν επέτρεπε στις επαφές του να εφάπτονται, ώστε να μεταφέρουν το απαιτούμενο ρεύμα στο μοτέρ του. Στερημένο δε αυτό από ρεύμα, δεν μπορούσε να κάνει καμιά κίνηση. Αυτή δηλαδή ήταν η μόνιμη βλάβη που παρουσίαζε.
Πριν από δύο, ή τρείς μέρες όμως έκανα την αντικατάσταση του, οπότε δεν ήταν δυνατόν να στράβωσε τόσο γρήγορα κι αυτό το αδικαιολόγητο ήταν που είχα στον νου μου μέχρι να βρεθώ μπροστά στο πλυντήριο.
Πλησιάζοντάς το λοιπόν, πρώτα τον διακόπτη του κοίταξα. Βλέποντάς τον όμως άθικτο κι ακριβώς όπως τον είχα τοποθετήσει στην θέση του, έψαχνα να βρω στα γρήγορα, ποια άλλη βλάβη θα μπορούσε να έχει κι επειδή η πόρτα του πλυντηρίου ήταν ανοιχτή και τα νερά χυνόταν στο πάτωμα, θεώρησα ότι μάλλον δεν έκλεισε καλά την πόρτα του η πεθερά μου κι ότι αυτός ήταν ο λόγος που δεν δούλευε το πλυντήριο της.
Είχαν χυθεί πολλά νερά όμως στο πάτωμα και οι παντόφλες που φορούσα γλιστρούσαν πολύ πάνω στα πλακάκια της τουαλέτας της. Για να μπορέσω να σταθώ όρθιος λοιπόν μέσα σ’ εκείνον τον μικρό χώρο, έβγαλα της παντόφλες μου και πατούσα ξυπόλητος πάνω στα νερά.
Στη προσπάθεια μου να κλείσω την πόρτα του πρώτα στην συνέχεια και μετά να δω γιατί δεν δούλευε το πλυντήριο, έβαλα το αριστερό μου χέρι πάνω στην μεταλλική του επιφάνια, με πρόθεση να στηριχτώ σ’ αυτήν και με το δεξί μου χέρι να κλείσω την πόρτα του, αλλά και να παρατηρήσω συγχρόνως, μη τυχόν και κάποιο ρούχο την εμπόδιζε να κλείσει.
Την στιγμή όμως που ολόκληρη η παλάμη μου πατούσε πάνω στο πλυντηρίου, τρελάθηκε θαρρείς αυτό και πηδούσε μπροστά μου, όπως ακριβώς κάνει η μπάλα του μπάσκετ. Ήταν σαν να έπαιζα μπάσκετ δηλαδή και να χρησιμοποιούσα το πλυντήριο για μπάλα.
Όσο είχα το χέρι μου λοιπόν πάνω στο πλυντήριο, αυτό πηδούσε σαν μπάλα κι αν δεν το έπαιρνα από πάνω του, κινδύνευε να διαλυθεί από τα χτυπήματα στο πάτωμα. Ο θόρυβος δε που προκαλούσαν τα χτυπήματά του ήταν εκκωφαντικός, εξαιτίας του οποίου και τα έχασα θα έλεγα.
Καραμπινάτη ηλεκτροπληξία εν ολίγοις αντιμετώπιζα και τα τραντάγματα που έπρεπε να έχω εγώ εξαιτίας της, τα είχε το πλυντήριο και για να μην διαλυθεί αυτό έτσι όπως χτυπιόταν, τράβηξα από πάνω του το χέρι μου κι έτσι σταμάτησε αυτό να χτυπιέται.
Δεν μπορούσα να εξηγήσω αυτό που γινόταν εκείνη την στιγμή, γι’ αυτό κι έβγαλα από την τσέπη μου το δοκιμαστικό κατσαβίδι που είχα πάρει μαζί μου, το οποίο κι ακούμπησα πάνω στην επιφάνια του πλυντηρίου.
Όταν είδα το φωτάκι του να λαμποκοπά, πραγματικά φοβήθηκα, αλλά κι απορούσα συγχρόνως για το πως και δεν έγινα κάρβουνο, αφού όπως σας είπα, πατούσα ξυπόλητος πάνω σε πλακάκια και μέσα σε πολλά νερά.
Από όσα μου έδειχνε το κατσαβίδι μου λοιπόν, καταλάβαινα ότι γινόταν κάποιο χοντρό βραχυκύκλωμα εκεί κι όπως υπέθετα με τις λίγες έστω γνώσεις μου, βραχυκύκλωνε το καλώδιο που μετέφερε το ρεύμα, με αυτό που επέτρεπε την γείωση του πλυντηρίου.
Εξαιτίας αυτού λοιπόν, ολόκληρο το πλυντήριο έγινε αγωγός μεταφοράς ρεύματος όπως καταλαβαίνετε κι αυτό θα μπορούσε να με σκοτώσει, ή να με ψήσει ζωντανό, αλλά για κάποιον λόγο που δεν ξέρω, αντί να μου συμβούν όλα αυτά, χτυπιόταν το πλυντήριο σαν χταπόδι στο πάτωμα.
Γύρισα να δω την πεθερά μου εκείνη την στιγμή, η οποία έπρεπε να βρίσκετε κοντά μου, αφού ήθελε να τις εξηγήσω τι είχε το πλυντήριο της και δεν δούλευε, αλά δεν ήταν εκεί.
Αφού βρήκα λοιπόν τί βλάβη είχε το πλυντήριο της, έπρεπε να βρω στην συνέχεια και σε ποιο σημείο βρισκόταν το βραχυκύκλωμά του, αφού όσο έπαιρνε ρεύμα το πλυντήριο της από την πρίζα, όντως ήταν επικίνδυνο και πολύ επικίνδυνο μάλιστα για όποιον το πλησίαζε.
Είχα όμως και την περιέργεια να δω, γιατί δεν είχα εγώ καμιά ενόχληση, ούτε καν κάποιο γερό κτύπημα στο χέρι μόλις το ακούμπησα. Αυτό λοιπόν σκεπτόμενος, αποφάσισα να δοκιμάσω ακόμη μια φορά την τύχη μου ή και την προστασία μου αν θέλετε, βάζοντας ξανά το χέρι μου πάνω στο πλυντήριο.
Ήθελα να δω δηλαδή, τι ήταν αυτό που μου συνέβη και γιατί δεν με χτύπησε το ρεύμα, όπως πολύ λογικά έπρεπε να κάνει. Βάζοντας όμως για δεύτερη φορά το χέρι μου πάνω στο πλυντήριο, αυτό άρχισε και πάλι να χτυπιέται όπως και πριν σαν μπάλα του μπάσκετ, μόνον που την δεύτερη φορά, αισθανόμουν και την παρουσία του ρεύματος στο σώμα μου.
Περνούσε δηλαδή αυτό από την παλάμη μου στον καρπό κι από εκεί έφτανε μέχρι και τον αγκώνα μου. Εκεί σταματούσε για κάποιον λόγο που δεν ξέρω να σας πω και δεν ανεβαίνει προς τα πάνω.
Ακολουθώντας όμως άλλη και παράλληλη διαδρομή με την εισερχόμενη, αισθανόμουν το ρεύμα να επιστρέφει στο πλυντήριο, με την μόνη διαφορά, ότι η επιστροφή του ήταν αυτή που ανάγκαζε το πλυντήριο να πηδά σαν μπάλα του μπάσκετ.
Αφού λοιπόν τα είδα όλα και βεβαιώθηκα ακόμη μια φορά για την προστασία που τυγχάνω, πήρα το χέρι μου από το πλυντήριο, οπότε, ησύχασε κι αυτό. Θαύμαζα όμως, τόσο γι’ αυτά που γινόταν μέσα σ’ εκείνο το μικρό μπάνιο, όσο και για τον τρόπο που βρήκε η Παναγία μας να με γλυτώσει από αυτά που θα μπορούσα να πάθω και δεν έπαθα.
Δεν υπήρχε λόγος βέβαια να επαναλάβω το εγχείρημα μου για τρίτη φορά, οπότε, τράβηξα το χοντρό καλώδιο που μετέφερε το ρεύμα από την πρίζα προς το πλυντήριο κι άρχισα να αναζητώ την βλάβη στην δική του πλευρά, αφού όπως μου έδειχνε το δοκιμαστικό, η βλάβη δεν ήταν τίποτε άλλο, εκτός από ένα γερό βραχυκύκλωμα που έγινε εσωτερικά και κάτω από την επιφάνεια του χοντρού καλωδίου, μέσα στο οποίο περικλείονται τα τρία λεπτότερα καλώδια μεταφοράς και διαχείρισης ρεύματος.
Παρατηρώντας προσεκτικά στην συνέχεια εκείνο το χοντρό καλώδιο, είδα ότι σε κάποιο σημείο του ήταν μαλακό και κάπως θερμό σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα του κι αυτό με υποχρέωσε να το κόψω σ’ εκείνο το σημείο, προκειμένου να δω τί προκάλεσε την διαφοροποίηση του.
Κόβοντάς το λοιπόν, διαπίστωσα ότι το εσωτερικό γκρι λεπτό καλώδιο το οποίο μετέφερε το ρεύμα προς το πλυντήριο, ήταν λιωμένο και κολλημένο πάνω στο επίσης λιωμένο κίτρινο καλώδιο της γείωσης του. Και ήτα τόσο λιωμένα αυτά μεταξύ τους, που τα γυμνά πια σύρματά τους, είχαν γίνει ένα.
Από κει και μετά, κατάλαβα τί προκάλεσε το βραχυκύκλωμα και η πεθερά μου ήταν αυτή που το υποχρέωσε κατά κάποιον τρόπο να γίνει, δεδομένου ότι είχε στην συνήθειά της να κλείνει την πόρτα του μπάνιου της όταν δούλευε το πλυντήριο της, για να μην την ενοχλεί ο θόρυβος του.
Κλείνοντας την πόρτα του όμως, πιεζόταν το χοντρό καλώδιο υπερβολικά σ’ εκείνο το σημείο, με αποτέλεσμα να πιέζονται και τα εσωτερικά του λεπτότερα καλώδια. Ο λόγος που υποχρέωνε την πεθερά μου να κάνει κάτι τέτοιο, ήταν ότι η πρίζα από όπου έπαιρνε ρεύμα το καλώδιο, βρισκόταν έξω από το μπάνιο της.
Όπως έπρεπε λοιπόν, της έκανα έντονη παρατήρηση στην συνέχεια για όσα έκανε προφανώς εν αγνεία της, βάζοντας σε κίνδυνο την δική μου ζωή, όπως και την δική της βέβαια, αλλά κι οποιουδήποτε άλλου ακουμπούσε το πλυντήριό της έστω κι από σύμπτωση.
Αντικατέστησα ωστόσο το κατεστραμμένο καλώδιο με ένα καινούριο κι από τότε και μετά το πλυντήριο της δούλευε κανονικά και χωρίς προβλήματα.
Επανέλαβα στην συνέχεια και για δεύτερη φορά μάλιστα την υπενθύμιση στην πεθερά μου, ότι για κανένα λόγο πλέον δεν έπρεπε να κλείνει την πόρτα του μπάνιου της, όταν το καλώδιο βρισκόταν στην πρίζα, γιατί κινδύνευε να σκοτωθεί κι αυτή στα σίγουρα όπως έδειξαν τα πράγματα.
Με όσα έγιναν όμως εκεί τότε, ένα είναι σίγουρο. Ότι, αν κάποιος ήθελε να με σκοτώσει, δεν θα μπορούσε να βρει καλλίτερο τρόπο κι αν κάποιος με μισούσε, εύκολα θα έλεγα εκ του αποτελέσματος, ότι επίτηδες έκλεισε την πόρτα του μπάνιου, αν ήξερε βέβαια από ηλεκτρολογικά.
Ευτυχώς για μένα λοιπόν, ήταν και τότε κοντά μου η Παναγία μας κι όπως φάνηκε, δεν θα επέτρεπε σε κανένα να μου κάνει κακό, είτε το επιδίωκε είτε όχι.
Μιχάλης Αλταλίκης
