Όπως είπαμε και οι αγγελικές δυνάμεις έχουν λογισμούς, αν και δεν είναι της ίδια κατηγορίας με τους δικούς μας. Με ότι κι αν ενοχλούνται αυτοί όμως, μένουν αμετακίνητοι, γιατί έμαθαν να σκέπτονται πρώτα πριν δεχθούν τις υποδείξεις των λογισμών τους.
Τίποτε δηλαδή δεν περνά από το νου τους ανεπεξέργαστο, γι’ αυτό και παραμένουν ακλόνητοι στην θέση τους. Εκείνος που ήταν ο σοφότερος των αγγέλων και δέχτηκε έναν λογισμό χωρίς να τον επεξεργαστεί σοβαρά, είδατε τι έπαθε. Όχι μόνον τον εαυτό του, αλλά κι όσους ακολούθησαν πίσω του πολύ πρόχειρα σκεπτόμενοι, έβγαλε έξω από τα Θεϊκά δεδομένα.
Εξαιτίας εκείνης της προχειρότητας λοιπόν, ακόμη και στις μέρες μας ως δαίμονες και δαιμόνια υπάρχουν οι πρώην άγγελοι, μη μπορώντας να παραδεχθούν από άκρατο εγωισμό πια, ότι πράγματι ακολούθησαν λάθος λογισμό και με ολέθρια μάλιστα αποτελέσματα γι’ αυτούς πρωτίστως, αφού και σ’ εμάς τους ανθρώπους προκαλούν συνεχώς επιπτώσεις, με την συνεχιζόμενη συμπεριφορά τους.
Κατανοώντας τον λόγο της ολίσθησής τους λοιπόν, όπως και τον λόγο της οικειοθελούς απομάκρυνσής τους από τα Θεϊκά δεδομένα, ασφαλώς και πρέπει παραδεχθούμε εμείς, την ζημιά που προκαλούν οι λογισμοί, αν δεν φροντίζουμε με επιμέλεια την επεξεργασία τους κι αν δεν τρέχουμε πρόχειρα πίσω από όποιον μας αρέσει περισσότερο.
Οι αρχαίοι υμών πρόγονοι ήξεραν τις παγίδες των λογισμών, γι’ αυτό και πεντακάθαρα μας είπαν πολύ απλά, ότι πρέπει να προσέχουμε τι επιλέγουμε στην ζωή μας, γιατί ασφαλώς και δεν είναι χρυσός όσα μας φαίνονται να λάμπουν.
Όλα μας δείχνουν δηλαδή, ότι πρέπει να σκεπτόμαστε και με σύνεση μάλιστα πριν ακολουθήσουμε αυτά που εκ πρώτης όψεως μας φαίνονται αρεστά, ωφέλημα, αναγκαία δήθεν, ώστε να γλυτώσουμε από τις συνέπιες των λανθασμένων επιλογών μας.
Αξίζει εδώ να σας θυμίσω και την επιθυμία του βασιλιά Φίλιππου, όταν πήγε να ρωτήσει τον δάσκαλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου Αριστοτέλη, τί μάθαινε στους μαθητές του. Τί τους μαθαίνεις του είπε. Μαθηματικά; Γεωγραφία; Φυσική; Αστρονομία; Αυτά και τέτοια τον ρωτούσε δηλαδή και με αγονία περίμενε την απάντησή του.
Ατάραχος όμως εκείνος, του έλεγε πολύ σοφά. Τους μαθαίνω να σκέπτονται. Ασφαλώς και είναι σπουδαιότερο αυτό, από οποιαδήποτε άλλη επιστήμη, καθώς υποχρεώθηκε να παραδέχτηκε κι ο Φίλιππος, γιατί αν δεν μάθει ο άνθρωπος να σκέπτεται, όλα σε βάρος του θα κινηθούν, όσα κι αν ξέρει, όσο έξυπνος κι αν γίνει.
Αφού και οι άγγελοι κατέληξαν διάβολοι από το να μη ξέρουν πως να σκεφτούν σωστά για τον εαυτό τους, επιτρέπεται σ’ εμάς τους εμπαθείς ανθρώπους άραγε, να ζούμε πρόχειρα, όπως μας αρέσει, όπως μας βολεύει κι όπως μας κατευθύνουν οι λογισμοί μας, σαν να είμαστε άλογα όντα;
Οφείλουμε λοιπόν να ελέγχουμε και πολύ συχνά μάλιστα τους λογισμούς μας, γιατί δεν είναι σίγουρο, αν από μόνοι μας καταφέρουμε να επιτύχουμε τον έλεγχό τους. Κατανοώντας και η εκκλησία μας αυτήν την ανάγκη, πολλούς πνευματικούς διαθέτει προκειμένου να ελεγχθούν μέσω αυτών οι λογισμοί των ανθρώπων, που πράγματι θέλουν να ξέρουν τι κάνουν και πως να βαδίζουν ελεγχόμενα στην ζωή τους.
Αυτός είναι κι ο λόγος άλλωστε, που όταν πλησιάζει σε πνευματικό ένας τέτοιας κατηγορίας πιστός, το πρώτο ερώτημα που ακούει να του απευθύνουν, είναι αν έχει λογισμούς κι αν θέλει να τους ελέγξει.
Από την στιγμή που αναφέρει ότι έχει λογισμούς κι ότι πράγματι θέλει να τους εξομολογηθεί, με σκοπό να τύχει του απεγκλωβισμού τους, αλλά και της σωστής διαχείρισης τους, αμέσως τον αναλαμβάνει ο πνευματικός και μαζί αναλύουν τα πάντα στην συνέχεια, ώστε να επιτευχθεί ο σκοπός του ενδιαφερόμενου.
Αν από περιέργεια, ή από μόδα κι αυτό πλησιάσει κανείς ένα πνευματικό και στο άκουσμα της λέξης λογισμοί, δεν ξέρει να πει τίποτε όπως γίνεται συνήθως, απορεί τότε κι ο πνευματικός, πως να επέμβει ευεργετικά στην ψυχική και στην διανοητική του διαμόρφωση.
Σ’ αυτήν την περίπτωση, αναγκάζεται να ψάχνει ψύλλους στα άχυρα όπως λέμε, μήπως και βοηθήσει τον άνθρωπο που έχει μπροστά του να έρθει σε συναίσθηση πρώτα, ώστε από μόνος του να αναφέρει στην συνέχεια με ποιους λογισμούς στο μυαλό του έκανε το ένα ή το άλλο στην ζωή του.
Και οι πνευματικοί μας έχουν πνευματικούς πρέπει να πούμε κι αυτοί έχουν άλλους είναι αλήθεια, στους οποίους ασφαλώς και πηγαίνουν να ελέγξουν τους λογισμούς τους από λογικό φόβο κινούμενοι, μη τυχόν και τους έφυγε κάποιος ανεπεξέργαστα κι εξαιτίας της απροσεξίας τους, βρει την ευκαιρία να στρωθεί κάποιος κρυφά μέσα τους.
Κι αυτοί προσέχουν λοιπόν ποιους λογισμούς να κρατήσουν και ποιους να αποβάλουν, για να μην πάνε στον βρόντο οι κόποι τους και οι προσευχές τους, αφού κι αυτοί όπως εμείς κινδυνεύουν να βρεθούν εκτός του παραδείσου, εξαιτίας κάποιας κατακράτησης λανθασμένου λογισμού.
Δεν παραδέχονται όμως όλοι οι άνθρωποι την ανάγκη επεξεργασίας των λογισμών τους κι αυτός είναι ο λόγος που συνεχώς αυτοδικαιώνονται, όπως δικαιώνουν κι οτιδήποτε επιχειρούν στην ζωή τους, έστω κι αν αυτά που κάνουν, είναι εγκλήματα κατά ολόκληρης της ανθρωπότητας.
Τους αγαπάει ο θεός λένε, γι’ αυτό και τους επιτρέπει να είναι πλούσιοι. Τους αγαπάει ο θεός λένε, γι’ αυτό και τους επιτρέπει να διοικούν όλον τον κόσμο, αφού όλες οι κυβερνήσεις των κρατών δικές τους είναι.
Αυτό επικαλούνται δηλαδή και δεν σκέφτονται, ότι δόλια υπάρχουν ως εξουσιαστές παντού και μέσα από κρυφές οργανώσεις έφτασαν σ’ αυτό το αποτέλεσμα. Και καθόλου παράξενο δεν είναι, που όλες οι πολεμικές βιομηχανίες σ’ αυτούς ανήκουν κι ότι όλους τους πολέμους κι όλους τους θανάτους των ανθρώπων αυτοί τους προκαλούν, για να αυξήσουν με την βοήθεια του δικού τους θεού τα έσοδά τους.
Καμιά τύψη δηλαδή δεν τους ακουμπά κι αφού όλα τα κάνουν στο όνομα του θεού που αυτοί επέλεξαν να σέβονται, γιατί να έχουν τύψεις; Το ίδιο άκουγα μια μέρα να μας λέει ένας τέτοιας κατηγορίας άνθρωπος, όταν κάποιος κοινός μας φίλος ρωτούσε να μας πει, πως έκανε μια τόσο μεγάλη περιουσία, αφού συνομήλικοι είμαστε και ποτέ δεν τον είδαμε να εργάζεται κάπου, ή να διευθύνει κάποια επιχείρηση.
Απαντώντας αυτός, χαμογελώντας μας έλεγε, ότι ασφαλώς και δεν την απέκτησε εργαζόμενος, αφού από τον πατέρα του την κληρονόμησε. Κι αφού έχω τόσα στην δικαιοδοσία μου, πρόσθεσε, όσα μου επιτρέπουν να ζω πλουσιοπάροχα, ποιος λόγος θα με υποχρέωνε να εργαστώ;
Μα αν θυμάμαι καλά, του έλεγε πάλι ο κοινός μας φίλος θέτοντάς του δεύτερο ερώτημα, ούτε ο πατέρας σου έκανε κάτι ως εργαζόμενος. Από ότι θυμάμαι από παιδί δηλαδή αφού και γείτονες είμαστε, νέος σχετικά πέθανε ο πατέρας σου. Πώς λοιπόν και από πια επιχείρηση έκανε την περιουσία που σου άφησε;
Πάλι χαμογέλασε αυτός, αλλά και δεν δίστασε να μας φανερώσει την προέλευση της περιουσίας του, αν και το έκανε με πολύ συνωμοτικό ύφος πρέπει να πω, γιατί σκύβοντας προς το μέρος μας έλεγε επίσης πολύ σιγά, μη μας ακούσουν αυτοί που καθόταν παράμερα.
– Αυτό ειδικά φίλοι μου, πολύ λύγοι το ξέρουν, αλλά θα σας το πω, για να βγείτε από τις απορίες σας. Το σαράντα που λέτε, ήταν διερμηνέας των Γερμανών ο πατέρας μου και πολλούς από τους δικούς μας έστειλε στα κρεματόριά τους.
Για να ευχαριστήσουν οι Γερμανοί την προσφορά του, του επέτρεπαν να βγάζει από τους καμένους, οτιδήποτε χρυσό είχαν επάνω τους. Τα χρυσά γυαλιά τους δηλαδή, τα μανικετόκουμπά τους, όπως και τα χρυσά τους δόντια. Για να βγάλει αυτά ειδικά, τους πατούσε στον λαιμό με το ένα πόδι όπως μου έλεγε, προκειμένου να ανοίξουν οι νεκροί τα στόματά τους κι έτσι τα έβγαζε. Από αυτά λοιπόν έκανε την περιουσία του.
Ανατριχιάσαμε ακούγοντας την ψυχρή αφήγησή του και μην αντέχοντας αυτό που ακούγαμε, αυθόρμητα βγήκε από τον κοινό μας φίλο η απορία όταν του έλεγε με κάποια δόση αϊδίας στην φωνή του. Καλά ρε φίλε; Πώς μπορείς και κοιμάσαι ήσυχος, γνωρίζοντας τον τρόπο που απέκτησες την περιουσία σου; Δεν σε βασανίζουν τύψεις δηλαδή;
Ξέρετε τι απάντησε ο συνομιλητής μας; Καμιά τύψη δεν έχω. Και γιατί να έχω τύψεις; Ο πατέρας μου έκανε αυτά που ενδεχόμενος δεν έπρεπε να κάνει κι όχι εγώ. Οπότε; Γιατί να έχω τύψεις; Απολαμβάνεις όμως τους κόπους του πατέρα σου, απάντησε πάλι ο κοινός μας φίλος κι όπως βλέπω, καθόλου δεν σε απασχολεί ο λόγος, όπως κι ο τρόπος της προέλευσή τους.
Ασφαλώς και το απολαμβάνω απαντούσε πάλι αυτός. Ακούστε να σας πω όμως και κάτι άλλο πρόσθεσε. Αν έχει πρόβλημα ο πατέρας μου εκεί που είναι πεθαμένος, για τον λόγο και τον τρόπο που αυτός έκανε την περιουσία του, εγώ, τί μπορώ να κάνω;
Ας πρόσεχε μόνο μπορώ του πω από εδώ που βρίσκομαι και τίποτε άλλο. Αλλά αφού κληρονόμησα μια τέτοια περιουσία, να μη την χαρώ; Θα σκέφτομαι δηλαδή, ότι δεν προέρχεται από κάποια τίμια δουλειά κι εξαιτίας αυτού πρέπει να την αρνηθώ; Αφού μου την έδωσε ο θεός λοιπόν, την απολαμβάνω χωρίς τύψεις και θερμά τον ευχαριστώ για όσα μου προσέφερε.
Βλέπετε με τι ευκολία βρίσκουν μερικοί δικαιολογίες, ώστε ευχαρίστως να κρατούν τα χρήματα ιδικά στα χέρια τους, αδιαφορώντας τελείως για τον τρόπο που έγιναν δικά τους, αφού όπως τους βολεύει να λένε, ο θεός τους τα έδωσε γιατί τους αγαπάει;
Επηρεασμένοι και πολλοί άλλοι από την ίδια εφησυχαστική ιδεολογία, τους ίδιους λογισμούς κάνουν όταν δέχονται πολύ εύκολα, ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, στην προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν όπως πάντα τις ασχήμιες των ενεργειών τους. Ο κακός Μιλόσεβιτς δηλαδή έφταιγε, γι’ αυτό κι ως σωτήρες αυτοί αφάνισαν την Σερβία, μαζί με χιλιάδες ανθρώπους από τον λαό της.
Αγιάζοντας τον σκοπό τους δηλαδή έκαναν αυτό στην Σερβία, έστω κι αν με αυτήν την ενέργεια, κατάφεραν οι πολεμικές τους βιομηχανίες να ανακάμψουν οικονομικά και μαζί με αυτό, να ξοδευτούν κάπου και τα ληγμένα πολεμοφόδιά τους.
Μαζί με αυτούς βέβαια, το ίδιο κάνουν και αυτοί που ακολουθούν με φανατισμό τον χαζό λογισμό που δέχτηκαν και μέσω αυτού σκοτώνουν άσκεφτα ανθρώπους, με την βεβαιότητα όπως τους έμαθαν να πιστεύουν, ότι μόνον έτσι θα τύχουν της εισόδου τους στον χώρο του παραδείσου και μόνον με αυτόν τον απάνθρωπο τρόπο θα ανταμειφθούν με τις παρθένες και τα υπόλοιπα.
Ακολουθώντας τους χαζούς λογισμούς μας δηλαδή, κάνουμε όλα αυτά τα περίεργα εμείς οι άνθρωποι κι επειδή τα έχουμε δικαιολογήσει μέσα μας ως σωστά, από εγωισμό όπως είπαμε, ακόμη και τον Χριστό κρέμασαν κάποιοι από εμάς όταν άκουσαν να λέει λογικά πράγματα και ασφαλώς αντίθετα από τις δικές τους συνήθειες.
Μαθημένοι να πλουτίζουν αυτοί, έστω και εις βάρος ολόκληρης της ανθρωπότητας με την βοήθεια του φανταστικού τους θεού, πολύ άσκεφτα κρεμάσαμε τον όντως Θεό, προκειμένου να φιμώσουν τις θεωρίες που εξήγγειλε, πριν χάσουν με τις διδαχές Του, την οικονομική, όπως και την εξουσιαστική τους ευρωστία.
Και για να μη παραδεχθούν την Θεϊκή Του προέλευση και υποχρεωθούν να συμπλεύσουν μαζί Του, από τότε ψάχνουν πώς να βρουν και πως να εμφανίσουν σε όλους τους λαούς της γης, έναν θεό που να δικαιώνει τις συνωμοτικές τους ενέργειες και προπαντός, να συμφωνεί με τις δικές τους επιθυμίες.
Πως να τους επιτρέπει την υποταγή όλων των λαών της γης δηλαδή και πως να τους επιτρέπει την περεταίρω οικονομική τους ανάπτυξη, έστω κι αν αυτό γίνει μέσω των αιμοσταγών τραπεζών τους.
Όλα για τον εαυτό τους τα θέλουν με λίγα λόγια. Και τα θέλουν όχι όπως είναι στην πραγματικότητα, αλλά φανταστικά κι όπως αυτοί θέλουν να είναι. Ακόμη κι αυτόν τον όποιον φανταστικό θεό που σκέφτηκαν να μας παρουσιάσουν, σε όλους τους λαούς της γης θέλουν να τον επιβάλουν, για να μην κατηγορηθούν μόνον αυτοί, ως πραγματικοί Θεομάχοι.
Γι’ αυτόν τον σκοπό μάλιστα κι από μια περίεργη σύμπτωση, όλες οι χώρες υποφέρουν από αβάσταχτα και ψεύτικα χρέη όπως κι εμείς, ώστε και με αυτόν τον μοχλό να βοηθήσουν τον σκοπό τους.
Εμάς δε, από προσώπου γης μάλιστα θέλουν να μας εξαφανίσουν, γι’ αυτό και μας γέμισαν με λαθρομετανάστες και σταματημό δεν έχουν οι ροές τους, με την βοήθεια των δικών τους πρέπει να πούμε ΜΚΟ.
Να μας διώξουν από την ίδια μας χώρα μας θέλουν μέσω αυτών δηλαδή, γιατί ενδόμυχα πιστεύουν, ότι αν μπούμε κάποια στιγμή στην διαδικασία να θυμηθούμε, αλλά και να μελετήσουμε επιτέλους την δική μας σχέση, όπως και την δική μας υποχρέωση προς τον όντως Θεό και προς όλους τους ανθρώπους της γης, τίποτε από όλα αυτά δεν θα τους επιτρέψουμε να κάνουν.
Παρ’ όλα αυτά όμως, δεν φταίνε μόνον αυτοί που επιλέγουν να ακολουθήσουν λάθος, ή επικίνδυνους λογισμούς, προκειμένου να κάνουν μαζί τους, ότι θέλουν, όπως θέλουν, για όποιο λόγο κι αν το επιδιώκουν και χωρίς να το καταλαβαίνουν, προσβάλουν με την συμπεριφορά τους, ακόμη και την ιδέα ύπαρξης του ανθρωπίνου γένους επί της γης.
Φταίμε κι εμείς οι υπόλοιποι λοιπόν, που δεν τους σταματήσαμε, που δεν τους υποδείξαμε τι να κάνουν αφού ξέραμε, που συμφωνήσαμε μαζί τους, γιατί κι εμάς βόλευαν πολλά από τις δικές τους συνήθειες, που πολλοί από εμάς έτρεξαν απρόσεκτα να ενταχθούν στις στοές τους, επιζητώντας κοινωνική και οικονομική άνοδο, που ξεχάσαμε τον όντως Θεό και μπήκαμε στην διαδικασία να ψάχνουμε μαζί τους άλλον και ποιο κατάλληλο θεό να υπερασπίζει τις επιθυμίες μας και μάλιστα χωρίς τον κίνδυνο να κριθούμε απ’ αυτόν για όσα κάνουμε, αφού κι αυτός τα ίδια με εμάς κάνει.
Μιχάλης Αλταλίκης
