Ξημέρωσε για τα καλά όμως όταν μπήκα τελικά και σιγά, σιγά στην πόλη της Ξάνθης, μόνον που άδικα έψαχνα να βρω διαθέσιμο δωμάτιο στα ξενοδοχεία της, δεδομένου ότι όλα ήταν κρατημένα από φοιτητές, αλλά κι από αντιπροσώπους των εταιρειών, οι οποίοι όντως και κατέκλυσαν την πόλη τους όπως μου το βεβαίωναν οι ξενοδόχοι.
Έμεναν στα ξενοδοχεία όλοι αυτοί, έως ότου τελειώσουν τα κτισίματα των εργοστασίων που ανέλαβαν να αποπερατώσουν, γι’ αυτό και σε κανένα από αυτά δεν μπορούσα να βρω εγώ ελεύθερο δωμάτιο.
Εύλογα λοιπόν ρωτούσαν κι εμένα οι ξενοδόχοι να τους πω.
– Πως έκανες κάτι τέτοιο και τόσο πρόχειρα αποφάσισες να επισκεφτείς την πόλη μας, χωρίς να κλείσεις εκ των προτέρων δωμάτιο όπως είχες υποχρέωση;
Καλά ρωτούσαν αυτοί, αλλά και πώς θα έκανα εγώ αυτό που έπρεπε, αφού δεν υπολόγισα ότι θα συναντούσα μια τόση μεγάλη πληρότητα στα ξενοδοχεία της Ξάνθης; Κι αφού δεν ήξερα ούτε την ημέρα, αλλά ούτε και την ακριβή ώρα της επίσκεψης μου, πώς να έκανα την κράτηση εκ των προτέρων;
Αυτό ακριβώς απαντούσα και στο τελευταίο ξενοδοχείο που μπήκα, όταν η κοπέλα της ρεσεψιόν μου έκανε την ίδια ερώτηση, η οποία κουβέντιαζε νωχελικά εκείνη την ώρα με δύο νεαρούς, οι οποίο ήταν αστυνομικοί όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων.
Φορούσαν πολιτικά αυτοί και δεν μου ήταν εύκολο να τους αναγνωρίσω,
αλλά και τον μπελά μου βρήκα με δαύτους. Σαν άκουσαν να ζητώ δωμάτιο εκείνη την ώρα, θυμήθηκαν προφανώς ότι ήταν αστυνομικοί, ή θέλησαν να κάνουν εντύπωση στην κοπέλα, γι’ αυτό κι έκαναν φίλο και φτερό στο ψάξιμο, τόσο εμένα, όσο και το αυτοκίνητο μου, γιατί όπως μου εξηγούσαν, τους φάνηκε πολύ ύποπτη η πρωινή μου επίσκεψη στην πόλη τους.
Προκειμένου δε, να κάνουν καλά την δουλειά τους όπως μου έλεγαν, δεν βάζει ο νους σας το πόσες ερωτήσεις μου έκαναν, αλλά και πόσα ακόμη περισσότερα ήθελαν να τους πω για μένα, προκειμένου να με αφήσουν ήσυχο.
Άρχισα να ενοχλούμαι όπως καταλαβαίνετε από όλες αυτές τις άσκοπες ερωτήσεις, γι’ αυτό και τους την μπήκα και μάλιστα με πολύ θράσος.
– Από ότι φαίνεται, εσείς δεν έχετε τι να κάνετε τώρα, γι’ αυτό και σκοτώνετε την ώρα σας με όλες αυτές τις άσκοπες ερωτήσεις.
Εγώ όμως είμαι εργαζόμενος όπως σας το πληροφόρησα και αρκετά κουρασμένος μάλιστα κι επειδή δεν θέλω να ταλαιπωρηθώ περισσότερο, ακούστε τι θα σας πω.
Από τις έντεκα εχθές το βράδυ και μέχρι πριν από μια ώρα περίπου, ήμουν εγκλωβισμένος λόγο βροχής σε ένα τραπέζι, όπου και γευμάτιζα παρέα με τον προϊστάμενο σας.
Αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες για μένα λοιπόν, καλά θα κάνετε να απευθυνθείτε σ’ αυτόν, τον οποίο θα βρείτε να κοιμάται στο ξενοδοχείο του Πόρτο Λάγος. Το ξέρω αυτό, γιατί εγώ τον πήγα στο δωμάτιο του.
Αν μπορείτε να το κάνετε αυτό, καλέστε τον τώρα κιόλας στο τηλέφωνο, ώστε να βεβαιωθείτε για όσα σας αναφέρω. Για την αλήθεια του θέματος πάντως σας το λέω κι αυτό, τον άφησα αρκετά ταλαιπωρημένο από το ολονύκτιο φαγοπότι που συμμετείχε.
Άντε να δω τώρα, πώς θα αποδείξετε στον εαυτό σας πρώτα αλλά και σε εμένα, ότι πράγματι και θέλετε να κάνετε την δουλειά σας με όλα αυτά που εφαρμόζετε.
Θορυβήθηκαν αυτοί είναι αλήθεια μετά από όσα άκουσαν να τους αναφέρω για τον προϊστάμενο τους, αλλά κι αμέσως τον κάλεσαν στο τηλέφωνο προκειμένου να τα διασταυρώσουν.
Μόλις κατάλαβε εκείνος για ποιόν ακριβώς τον ενοχλούσαν εκείνη την ώρα, τους έστειλε να δουν αν το αυτοκίνητο μου είχε καθισμένο λάστιχο. Το κατάλαβα αυτό, γιατί αμέσως σχεδόν βγήκε έξω από το ξενοδοχείο ο ένας από αυτούς προκειμένου να κάνει την επιβεβαίωση, αλλά κι όταν επέστρεψε λαχανιασμένος βεβαίωνε τον προϊστάμενο του, ότι όντως ήταν το λάστιχο μου καθισμένο.
Προφανώς θέλησε να μάθει στην συνέχεια κι αν ακόμη βρέχει, γιατί άκουσα αυτόν που του μιλούσε να του το βεβαιώνει λέγοντας. Ναι βρέχει.
Δεν ξέρω και τι άλλο του είπε, γιατί έκλεισε εκείνος το τηλέφωνο κι αμέσως έδωσε εντολή στην υπάλληλο του ξενοδοχείου να μου διαθέσει δωμάτιο.
– Δώσε αμέσως στον κύριο ένα δωμάτιο να μείνει, γιατί όπως μας το ανέφερε αυτό ο προϊστάμενος μας, αλήθεια είναι πολύ ταλαιπωρημένος.
Απευθυνόμενος σ’ εμένα μετά, μου ζητούσε τα κλειδιά του αυτοκινήτου μου.
– Δώστε μας τα κλειδιά σας κύριε και θα σας αλλάξουμε εμείς το λάστιχο σας. Όταν τελειώσουμε όμως, θα σας τα αφήσουμε στην ρεσεψιόν.
Καταλαβαίνετε τώρα πώς αισθάνθηκα με όλα αυτά που άκουσα, γι’ αυτό και προσπάθησα να τους απαλλάξω από την διαταγή που πήραν προφανώς από τον προϊστάμενο τους.
– Όχι ρε παιδιά, τι λέτε τώρα; Βρέχει έξω. Όταν θα σταματήσει όμως η βροχή, τότε θα κάνω μόνος μου την αλλαγή. Σας ευχαριστώ πολύ πάντως για το ενδιαφέρον σας.
Μας διέκοψε η κοπέλα όμως, η οποία όλως περιέργως, βρήκε και μου έδωσε το καλύτερο δωμάτιο και μάλιστα μου υποσχέθηκε ότι θα με ξυπνήσει η ίδια προσωπικά και στις δώδεκα όπως της το ζήτησα νωρίτερα.
Οι νεαροί και συνομήλικοι μου σχεδόν αστυνομικοί όμως, επέμεναν να κάνουν όσα διατάχτηκαν, γι’ αυτό και μου έλεγαν στην συνέχεια.
– Πρέπει να ξεκουραστείτε κύριε. Δώστε μας τα κλειδιά σας και μην ανησυχείτε, θα κάνουμε την αλλαγή με την ρεζέρβα σας, όταν θα σταματήσει η βροχή.
Πήραν τα κλειδιά μου λοιπόν αυτοί κι από όσα έμαθα το μεσημέρι πια από την κοπέλα της ρεσεψιόν όταν ήρθε να με ξυπνήσει, έκαναν την αλλαγή αμέσως μετά από όσα είπαμε και κάτω από την βροχή μάλιστα. Τα κλειδιά μου πάντως, τα άφησαν στον γκισέ του ξενοδοχείου πριν φύγουν.
Πήρα λοιπόν το αυτοκίνητο μου αφού μου είχαν αλλάξει την ρεζέρβα εκείνοι οι νεαροί αστυνομικοί κι έφυγα αμέσως για την δουλειά μου, δεδομένου ότι είχα να δω πολλά και να εξετάσω άλλα τόσα στην ευρύτερη περιοχή της Ξάνθης.
Προγραμμάτισα να κάνω πολλές επισκέψεις στις επιχειρήσεις της, τόσο σ’ αυτές που ήδη έδρευαν εκεί, όσο και σ’ αυτές που είχαν σκοπό να ιδρυθούν απ’ αρχής στα όριά της.
Όλες αυτές οι επιχειρήσεις λοιπόν, παρουσίαζαν μεγάλο ενδιαφέρον για την εταιρεία που εργαζόμουν κι αυτός ήταν ο λόγος που βρισκόμουν εγώ εκεί αναζητώντας νέους και παλιούς για μας πελάτες.
Αυτές επιδιώκοντας να γνωρίσω όμως, όπως και τις δραστηριότητες τους, έβαλα στο πρόγραμμα μου να δω πρωτίστως και με πολύ προσοχή μάλιστα, όσες ζητούσαν αναπτυξιακά δάνεια, με την δικαιολογία όπως πάντα, ότι ήθελαν να συμβάλουν εργασιακά, στην πολυπόθητη ανάπτυξη της περιοχής που αναφέρομαι.
Αυτές ειδικά οι επιχειρήσεις, ζητούσαν σημαντικά μεγάλου ύψους δάνεια, υποσχόμενες βέβαια, ότι θα απασχολούσαν στις μικρές αλλά και στις μεγάλες τους εγκαταστάσεις, αποκλειστικά και μόνον εργατικό δυναμικό της περιοχής που θα θεμελίωναν την έδρα τους.
Και για να γίνουν πιο πιστευτές, σ’ αυτούς που θα συνέβαλαν στην έγκριση του δανείου τους, δήλωναν ακόμη και τον αριθμό των εργατών που μελλοντικά θα απασχολούσαν.
Ανάμεσα από αυτές λοιπόν, διάλεξα να αναφερθώ σε μερικές επιχειρήσεις μόνον, οι οποίες κάλυπταν με την συμπεριφορά τους όλων των υπολοίπων τις κινήσεις κι έτσι μπορείτε κι εσείς να πάρετε εύκολα μια γενική ιδέα για το πώς λειτουργούσαν τότε, τόσο οι δανειστές, όσο και οι δανειολήπτες, αλλά και οι παράγοντες που επέβλεπαν τα τεκτενόμενα με τον δικό τους τρόπο.
Η πρώτη από αυτές που επέλεξα να επισκεφτώ, δήλωνε ότι θα απασχολούσε πάνω από εκατό εργάτες στις εγκαταστάσεις της, ενώ οι επόμενες δύο δήλωναν την δυνατότητα να απασχολούν πάνω από εξακόσιους, όταν βέβαια θα έμπαιναν σε κανονική λειτουργία παραγωγής.
Η μικρότερη από αυτές, δεν προβλεπόταν να απασχολήσει παραπάνω από έναν εργάτη, αφού όπως και το δήλωνε αυτό στην ταμπέλα που ήταν αναρτημένη στην είσοδο των εγκαταστάσεων της, ήταν πρότυπη μονάδα κονικλοτροφίας και βοοειδών κι ως τέτοια, δεν χρειαζόταν να διαθέτει περισσότερους εργάτες, δεδομένου ότι όλες οι απαιτούμενες εργασίες θα γινόταν αυτόματα κι από μόνες τους.
Βεβαίως και δεν ήταν μόνον τέσσερεις οι επιχειρήσεις που ζητούσαν τότε δάνεια στην περιοχή της Ξάνθης, όπως και δεν ήταν όλες επιζήμιες για τον λαό μας και την πατρίδα μας, αφού όλες, μπορούσαν να εκμεταλλευτούν τις υπερτιμολογήσεις των κτιριακών τους εγκαταστάσεων και όχι μόνον, κάτω από την ανοχή των φορέων, οι οποίοι όλως περιέργως, δεν έβλεπαν όταν έκαναν ελέγχους, πού πήγαιναν τα χρήματα των δανειοδοτήσεων.
Επιλεγμένα λοιπόν αναφέρομαι μόνον σ’ αυτές τις τέσσερις επιχειρήσεις, δεδομένου ότι πολλά απεικονίζουν οι περιπτώσεις τους, σε όποιον βέβαια θέλει να βλέπει τι γίνεται γύρο του και ποιοι είναι αυτοί που πράγματι τον βασανίζουν με τις ενέργειες τους, έστω και έμμεσα.
Μιχάλης Αλταλίκης
