Και σήμερα βρέχει όμως κι όπως βλέπω από το μπαλκόνι μας, τα νερά που κατρακυλούν στους δρόμους της γειτονιάς μας ποτάμια θυμίζουν. Εσκεμμένα βέβαια βγήκα να δω από εκεί τι γενόταν έξω, γιατί εγώ έπρεπε να κάνω τα ψώνια της ημέρας, για το φαγητό που θέλησε να μας ετοιμάσει η γυναίκα μου.
Κι όπως έβλεπα από εκεί πάνω, ψιχάλα ήταν αυτό που έπεφτε, αλλά και πάρα πολύ πυκνή ήταν όπως εκτιμούσα, οπότε, Για περισσότερα πατήστε εδώ
Βρέχει συνεχώς αυτές τις ημέρες και αρκετή ψυχρούλα κάνει στο χωριό μας, αλλά και με την ομιχλώδη και συννεφιασμένη σημερινή εικόνα του ο ουρανός, τον χειμώνα που μας πλησιάζει μας θυμίζει, αν και στα μέσα του φθινόπωρου βρισκόμαστε ακόμη.
Έφευγα λοιπόν από τον χώρο της επίσκεψής μου και τον νεαρό άκουγα να φωνάζει πίσω μου. Κύριε, κύριε. Γιατί φεύγεις; Καλά τα λέγαμε. Αναγκάστηκα να διακόψω την κουβέντα μας, γιατί άκουσα τις κόρνες ενός αυτοκινήτου και τότε μόνον θυμήθηκα ότι άφησα το δικό μου μπροστά σε μια κλειδωμένη εξώπορτα.
Για περπάτημα βγήκα ένα πρωινό από το σπίτι μου κι όπως το προγραμμάτισα αυτό κι από αρκετές μέρες πριν μάλιστα, ασυνήθιστη απόσταση υποχρέωνα τον εαυτό μου να βαδίσει βάση σχεδίου εκείνη την ημέρα, δεδομένου ότι για πρώτη μου φορά θα δοκίμαζα να κάνω μια τέτοια διαδρομή, τεσσάρων χιλιομέτρων περίπου δηλαδή κατά την εκτίμησή μου και άλλα τόσα για την επιστροφή μου.