Λίγο ή πολύ, σε όλα τα χωριά της ευρύτερης περιοχής, το ίδιο με τα προαναφερόμενα γινόταν τότε στα καφενεία τους. Στη γενέτειρα μας όμως τον Σοχό, διέφερε κάπως το πράγμα, γιατί εκεί είχε απομείνει λίγο από το άρωμα της αρχαίας αγοράς, όπου οι άνθρωποι είχαν την τάση και την διάθεση να συναντούν και να συμβουλεύονται τους γέροντες, αφού αυτοί είχαν πιο μελετημένη άποψη και πιο σοφή στάση, για πολλά θέματα.
Για τους ίδιους λόγους λοιπόν Για περισσότερα πατήστε εδώ..
Πήγαινα πολλές φορές εγώ στο καφενείο της γειτονιάς μας, προκειμένου να πω στον πατέρα μου ότι για κάποιο λόγο, πρέπει να έρθει στο μαγαζί μας. Μέχρι να τελειώσει όμως αυτός την παρτίδα του τάβλι που έπαιζε με κάποιον από τους θαμώνες, έβλεπα εγώ και άκουγα εκεί πάρα πολλά.
Μερικά από αυτά ήταν καλά. Άλλα πάλι ήταν άσχημα. Τα ποιο πολλά όμως ήταν μεθυσμένα και όχι μόνον από κρασί, αλλά και από πάθη. Από αμετακίνητους εγωισμούς και από πολιτικές τοποθετήσεις των θαμώνων.
Ανάμεσα σε αυτούς τους θαμώνες, ήταν εκεί και ένας Για περισσότερα πατήστε εδώ..
Περιμένοντας να έρθουν πελάτες στο μαγαζί μας, εγώ καθόμουν πολλές ώρες την ημέρα έξω από αυτό πάνω σε μια καρέκλα και εξαιτίας αυτού, είχα την ευχέρεια να βλέπω, να μελετώ και να σχολιάζω εκεί έξω, όλα όσα διαδραματιζόταν τουλάχιστον στην γειτονιά μας, ό,τι και όσα είχε αυτή να μου παρουσιάσει.
Και όχι μόνον αυτό, αλλά και να τοποθετούμαι μπορούσα από μικρός, σε όσα άκουγα να εξιστορούνται εκεί στους γονείς μου, από την προσωπική ζωή των πελατών μας.
Όπως ήταν φυσικό λοιπόν, όλα αυτά τα δρώμενα και τα αναφερόμενα, με πλούτιζαν και σε γνώσεις και σε εμπειρίες, γιατί έβλεπα όχι μόνον την αρχή και τη μέση των γεγονότων, αλλά και το τέλος που τα ακολουθούσε.
Ανάμεσα σ’ αυτούς που εμφανιζόταν κατά διαστήματα στην γειτονιά μας, ήταν και ένας πραματευτής. Αυτός ερχόταν από ένα κοντινό χωριό σε μας και με ένα γαϊδουράκι πουλούσε τις πραμάτειες του. Αυτό ήταν πάντα φορτωμένο με δύο ξύλινα πλακέ και τετράγωνα ντουλάπια, μέσα στα οποία, έβλεπε κανείς όταν άνοιγε αυτός τα καπάκια τους, ψιλικά πολλών λογιών, όπως λέει και το ομώνυμο Κρητικό τραγούδι. ΄΄Ο πραματευτής΄΄. Για περισσότερα πατήστε εδώ..
Μετά από κείνη την άγρια και κομπογιαννίτικη αφαίμαξη που μου έκαναν με τις βδέλλες, ήρθε στο σχολείο μας ένα κινητό ιατρικό συνεργείο και μας εξέτασε όλους, έναν, έναν. Όλα τα παιδιά βρέθηκαν υγιέστατα, εκτός από μένα. Κάτι ανησυχητικό εντόπισαν οι γιατροί στη δική μου εξέταση, γι’ αυτό και πρότειναν στον πατέρα μου.
– Το παιδί πρέπει να τρώει σπλήνα, γιατί τού λείπει αίμα. Για περισσότερα πατήστε εδώ..
