Πέρασε εκείνη η δοκιμασία με τις περίεργες κούνιες και ο χειμώνας που ακολουθούσε, ήρθε πολύ γρήγορα. Ερχόμενος όμως αυτός, μου έφερε ως δώρο και δύο νέα προβλήματα υγείας, τα οποία και προστέθηκαν στον μακρύ κατάλογό μου. Το ένα ήταν ότι έτρεχε η μύτη μου αίμα με το παραμικρό και όταν πάλι έτρεχε αυτή, δεν σταματούσε εύκολα. Το μόνο αιμοστατικό που υπήρχε τότε πρόχειρα όπως είπαμε, ήταν ο καπνός, γι’ αυτό και μου έχωναν αρκετό και ψιλοκομμένο από αυτόν στη μύτη.
Ήλπιζαν ότι έτσι θα σταματούσαν την αιμορραγία της μύτης μου, αφού ήξεραν ότι δεν μου περίσσευε το αίμα.
Σε ένα άλλο παιδάκι που είχε και αυτό το ίδιο πρόβλημα με μένα, αλλά σε μεγαλύτερο βαθμό, ο αγροτικός γιατρός του επέβαλε να καπνίζει τσιγάρο και να φυσά τον καπνό του από την μύτη προς τα έξω, για να έχει με αυτόν τον τρόπο γρηγορότερα και καλύτερα αποτελέσματα. Με αυτή την συνταγή του γιατρού ανά χείρας, ο συμμαθητής μου κάπνιζε στα διαλείμματα μαζί με τον δάσκαλο. Για περισσότερα πατήστε εδώ..
