Μετά από αυτά που μου είπε η νοσοκόμα, σχετικά με την κατάσταση του αγγειολόγου γιατρού δηλαδή, αμέσως πήγα να τον συναντήσω στο γραφείο των ιατρών, όπως η ίδια άλλωστε μου σύστησε να κάνω, αφού είχε φύγει πια αυτός από το εξεταστήριό του.
Πριν πάω εκεί όμως, πέρασα από το σαλόνι του νοσοκομείου πρώτα, ώστε να πω και στην γυναίκα μου αυτό θα έκανα, αφού κι αυτή με περίμενε καθισμένη στο σαλόνι του νοσοκομείου, βογκώντας ακόμη από τον πόνο που της προκαλούσαν οι πληγές της.
Της ανάφερα λοιπόν τον σκοπό μου κι όπως το έβλεπα λογικό, Για περισσότερα πατήστε εδώ
Μπήκαμε στον Αύγουστο εν τω μεταξύ κι αφού χαλαρώσαμε αρκετά στις διακοπές μας, μάλλον έπρεπε να μπούμε ξανά σε περιπέτειες όπως έδειχναν τα πράγματα, γιατί μια απρόσμενη πληγή έκανε την εμφάνισή της ξαφνικά, στο δεξί πόδι της γυναίκας μου.
Μετά από τα καλά αποτελέσματα που μας προέκυψαν, από την επαναφορά της γυναίκας μου στα φυσιολογικά πλαίσια δηλαδή, πάλι άρχισα να θυμάμαι τον εξαφανισμένο μπάρμπα Χαράλαμπο, γιατί με τα προβλήματά μου απασχολημένος, τον ξέχασα για τα καλά όπως σας είπα.
Τον μπάρμπα Χαράλαμπο λοιπόν έψαχνα εκείνο το πρωινό και συνέχισα να κάνω το ίδιο πάνω από μια ώρα, ακόμη και μετά από την συνάντηση που είχα με την κόρη του την Ευδοξία. Παρόλα αυτά όμως, πουθενά δεν κατάφερα να τον συναντήσω.