Συμφωνώντας κι εγώ μαζί του λοιπόν, άρχισα να του αναφέρω τον λόγο της επίσκεψής μου στο σπίτι του και πολύ συνοπτικά του έλεγα, ότι ήθελα να μου καθαρίσει μια αποθήκη την επομένη το πρωί αν μπορούσε κι αν δεν τον έβγαζα από το καθημερινό του πρόγραμμα βέβαια, γιατί κι εγώ δεν είχα περιθώρια χρόνου αναμονής για άλλη μέρα, λόγω κάποιας ανάγκης καθαρού χώρου που μας προέκυψε στα ξαφνικά.
Κι επειδή η συγκεκριμένη αποθήκη είναι αρκετά μακριά από το σπίτι σου Για περισσότερα πατήστε εδώ
Κοντούλης και κάπως ζαρωμένος ο μπάρμπα Χαράλαμπος, πάντα με τα κοντά του χέρια περασμένα στην πλάτη του περπατούσε και καλοπροαίρετος καθώς ήταν, όλους τους χαιρετούσε όταν τους συναντούσε στον δρόμο του, μα μικρός ήταν, μα μεγάλος ήταν.
Κι εμένα χαιρετούσε όταν με συναντούσε και κάθε τόσο μου έλεγε με την κάπως βραχνή φωνή του, ότι έπρεπε να προσέχω τι κάνω, Για περισσότερα πατήστε εδώ
Είχα μια διαφωνία μια μέρα με κάποιον εκπαιδευτικό, για το αν πρέπει ή όχι, να χρησιμοποιούμε την λέξη πρέπει στον λόγο μας, γιατί όπως αυτός έλεγε τουλάχιστον, το πρέπει είναι αντιεκπαιδευτική πλέον τοποθέτηση.
Αυτό το ενδεχόμενο εξετάζοντας κι εγώ μαζί του λοιπόν, του έλεγα ότι για να φτάσουμε στο σημείο, να κάνουμε στα σίγουρα αυτό που πρέπει, όπως πρέπει και τότε Συνέχεια
Ένα μυρμήγκι παρατηρούσα μια μέρα και θαύμαζα για την δυνατότητα που είχε να μεταφέρει ένα τόσο μεγάλο για τις διαστάσεις του σκουπίδι θα έλεγα εγώ, κρίνοντάς το βέβαια από τις δικές μου γνώσεις για τροφή.
Για την δική του κατάσταση όμως, μάλλον καλό θα πρέπει να ήταν, γι’ αυτό και με πολύ μεγάλη υπομονή και επιμονή το σπρώχνει προς κάποια κατεύθυνση που αυτό ήξερε ότι έπρεπε να το μεταφέρει.
Προσπαθώντας να κάνει όμως αυτό που είχε βάλει στο μυαλό του, μάλλον κουραζόταν να το σηκώνει με τα δόντια όπως το υπολόγιζα, γιατί άλλαζε Για περισσότερα πατήστε εδώ
