Μετά από την πανήγυρη της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας, φτάσαμε και στις παραμονές των Χριστουγέννων εκείνης τις χρονιάς, οπότε, ήρθε η ώρα κι ο καιρός να τιμήσουμε και τον Άγιο Νικόλαο πανηγυρικά κι ως εκ τούτου, πάλι έτρεχα να μαζεύω τις απαραίτητες προμήθειες, για την μονή, τους μοναχούς, όπως και για τους αναμενόμενους προσκυνητές, οι οποίοι θα πλησίαζαν τους τετρακόσιους κατά την εκτίμηση των πατέρων.
Και σ’ αυτήν την πανήγυρη δέχεται πολλούς επισκέπτες η μονή μας όπως σας είπα Για περισσότερα πατήστε εδώ
Πέρασε ο καιρός όμως και σιγά, σιγά, φτάσαμε στον Νοέμβριο μήνα εκείνης της χρονιάς και σύμφωνα με το εορτολόγιο, πλησιάσαμε και στις παραμονές της εορτής της προστάτιδάς μας, της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας δηλαδή κι από συνήθεια οι πατέρες της μονής μας, έγκαιρα προγραμμάτισαν την αντιμετώπιση την πανήγυρης που θα ακολουθούσε.
Επιστρέφοντας όμως από τις καλοκαιρινές μου διακοπές, αμέσως άρχισα να εκτελώ τα εργασιακά μου καθήκοντα προς την μονή της απασχόλησής μου και μαζί με αυτά, άρχισα να δέχομαι και τις κλήσεις που μου έκαναν στο τηλέφωνό μου, όλοι αυτοί που έπασχαν ψυχικά κι εύρισκαν καταφύγιο στην δική μου υπομονή.
Μετά απ’ όσα πέρασα στην ανεξέλεγκτη και πρόσφατη πυρκαγιά που ταλαιπώρησε το οικοσύστημα του δάσους της πόλης μας, όπως και το γυναικείο μοναστήρι μας της περιοχής του Πανοράματος, ήρθε ο καιρός να ξεκουραστώ κι εγώ για λίγο, μετά από τις ετήσιες, όσο και δύσκολες εργασιακές μου υποχρεώσεις, αυτές που είχα δηλαδή προς το μοναστήρι της απασχόλησής μου.