Έκαιγε τα πάντα η φωτιά δηλαδή έξω από τον φράχτη, όπως και μέσα από αυτόν, αλλά μέσα στον κυρίως χώρο της μονής και στην πλατεία που βρίσκεται η εκκλησία δεν έμπαινε. Παρ’ όλα αυτά όμως, φοβήθηκα να μπω στο δασάκι και μέσω αυτού να φύγω κι εγώ προς τον δρόμο, γιατί από στιγμή σε στιγμή θα έκανε ένα ντου η φωτιά κι αν με έβρισκε εκεί, βήμα δεν θα προλάβαινα να κάνω. Κάρβουνο θα γινόμουν.
Ποιο εύκολο μου φαινόταν να τρέξω προς τα καμένα, από όπου πέρασε πια η φωτιά Για περισσότερα πατήστε εδώ
Ξενύχτησα όμως με όλα αυτά, δεδομένου ότι έγινε τρείς το πρωί όταν έφτασα στο σπίτι μου, οπότε, έβαλα το ξυπνητήρι να με ξυπνήσει στις επτά εκείνο το πρωινό, προκειμένου να πάω μέχρι την Λαχαναγορά. Είχα να πάρω φρούτα και λαχανικά από εκεί για τις ανάγκες της μονής μας, τα οποία βέβαια από την προηγούμενη μέρα τα είχα παραγγείλει.
Ανάμεσα στις πολλές υποχρεώσεις που είχα αναλάβει προς την μονή μας, προστέθηκαν κι αυτές που μου προέκυψαν ως επέκταση κατά κάποιον τρόπο, της πνευματικής σχέσης που διατηρούσε ο γέροντάς μας με τις μοναχές της μονής της κοιμήσεως της Θεοτόκου του Πανοράματος.