Στο χειρουργείο λοιπόν με έστελνε ο γιατρός της ΜΟΧΑ, προκειμένου να συναντήσω εκεί τον νευροχειρούργο που ανέλαβε να κάνει χειρουργική επέμβαση στο κεφάλι της πεθαμένης γυναίκας μου.
Κι αφού εκεί με έστελνε αυτός, δεν είχα παρά να γεμίσω από χαρά εγώ, αλλά και να του ζητώ στα γρήγορα πολύ βιαστικές ερωτήσεις. Που είναι το χειρουργείο; Πως θα πάω εκεί; Και πως λένε τον χειρούργο που πρέπει να συναντήσω;
Αφού μου είπε αυτός που και πως να πάω στο χειρουργείο, Για περισσότερα πατήστε εδώ
Κατέβηκα τρέχοντας είναι αλήθεια από το νοσοκομείο Άγιος Παύλος και με τον ίδιο τρόπο ακολουθούσα με το δικό μου αυτοκίνητο το ασθενοφόρο που με διέθεσαν οι γιατροί του, οι οποίοι έστω και με το δικό μου έτσι θέλω στην συνέχεια, δρομολόγησαν τελικά μέσω αυτού την μεταφορά της γυναίκα μου στο νοσοκομείο που τους υπέδειξα.
Όπως τους το επέβαλα δηλαδή, στο Παπανικολάου την μετέφεραν με Για περισσότερα πατήστε εδώ
Όλα τα βράδια εκείνου του δεκαπενθήμερου, ανελλιπώς συντρόφευα την γυναίκα μου στο συγκεκριμένο νοσοκομείο κι επειδή στον ίδιο θάλαμο υπήρχε ακόμη μια γυναίκα που νοσηλευόταν, τις περισσότερες ώρες τις περνούσα στο μικρό διαθέσιμο μπαλκονάκι τους.
Και για να μην μένω όρθιος τις νύχτες εκεί, από την πρώτη μέρα κιόλας έφερα από το σπίτι μας μια πτυσσόμενη πολυθρόνα, την οποία και τοποθέτησα με την άδεια των γιατρών στο μπαλκόνι τους, προκειμένου Για περισσότερα πατήστε εδώ
Πέρασαν λοιπόν οι μέρες και το πρωινό της δέκατης τέταρτης εξ αυτών, μιλούσα πάλι από το τηλέφωνο του περιπτέρου με τον πνευματικό μου κι όπως μου το ζητούσε, για άλλη μια φορά του εξέθετα την αγονία μου, όπως και τους φόβους μου άλλωστε, για την κατάληξη που θα είχε η οικογένειά μου χωρείς την γυναίκα μου, αν τελικά πάθαινε αυτή κάτι τόσο κακό.
Αυτά αναφέροντάς του όμως, τον άκουσα να μου λέει, αλλά και να ρωτά Για περισσότερα πατήστε εδώ
