Μιχάλης Αλταλίκης – Ζώντας, Υπό την Φοβεράν Προστασίαν Της

Όταν πια επέστρεψα από το στρατιωτικό νοσοκομείο, στάθηκα μπροστά στην πρωινή μας αναφορά καθώς ήμουν υποχρεωμένος, προκειμένου να αναφέρω από εκεί στον διοικητή μας, ότι επέστρεψα απ’ αυτό και ότι ήμουν έτοιμος να αναλάβω και πάλι τα καθήκοντά μου.

 – Καλωσόρισες παιδί μου, είπε αυτός. Σου εύχομαι να είσαι σιδερένιος στο εξής. Γνωρίστηκες όμως με τον νέο σου λοχαγό; Ανέλαβε πρόσφατα την πυροβολαρχία σας και είναι πολύ καλός αξιωματικός.

 – Τον γνώρισα σήμερα στην αναφορά του λόχου μας κύριε διοικητά, του είπα και μόλις ειπώθηκαν αυτά μεταξύ μας, Για περισσότερα πατήστε εδώ

Κουρασμένος από τις πολλές σκέψεις που έκανα, όλο εκείνο το βράδυ που βρέθηκα στο νεκροτομείο, μαζί με τον περίεργο στρατιώτη συνοδό μου, κοιμήθηκα κατά τα χαράματα μάλλον, γι’ αυτό και με κακοφάνηκε όταν προσπαθούσαν να με σηκώσουν από το νοσοκομειακό μου κρεβάτι, προκειμένου να καθαρίσουν οι νοσοκόμοι τον θάλαμο μας.
Σηκώθηκα ωστόσο και κάνοντας την συνηθισμένη μου βόλτα στους διαδρόμους εκείνου του στρατιωτικού νοσοκομείου, άκουσα πολύ δυνατές φωνές Για περισσότερα πατήστε εδώ

  Πέρασε η γιορτή που κάναμε στο στρατόπεδο για το Πάσχα και ενώ εγώ περίμενα να ξεπεράσω τους προβληματισμούς που μου άφησε εκείνη η, από πολλές πλευρές, άσχημη συμπεριφορά του λοχαγού μας, όταν ανόητος και μετά μανίας προσπαθούσε να με δει τιμωρημένο, αλλού βρέθηκα μπλεγμένος εν αγνεία μου.
Για την εποχή που αναφέρομαι, στο 1968 δηλαδή, μαζί με όλα τα άλλα που έκανε τότε ο στρατός μας, διοργάνωνε και αθλητικές δραστηριότητες. Κάθε χρόνο λοιπόν και μετά το Πάσχα, άρχιζαν Για περισσότερα πατήστε εδώ

Δεν ήταν και λίγα αυτά που τράβηξα όλη εκείνη την Πασχαλιάτικη μέρα δίπλα στην ξανθιά κοπέλα, όσο και αν μου φαινόταν ευχάριστα τότε αυτά, όσο και αν ζήλευαν την θέση μου οι άλλοι στρατιώτες, επιθυμώντας να ήταν αυτοί δίπλα της αντί για μένα.
Ωστόσο, ήταν μια περιστασιακή συμπεριφορά και κανένα κατάλοιπο δεν μου άφησε, γιατί στρατιώτης ήμουν τότε και είκοσι χρονών όπως το ανέφερα και το μόνο που μ’ απασχολούσε, ήταν το πως θα απολυόμουν από τον στρατό στην ώρα μου και χωρίς ανεπιθύμητες συνέπειες για μένα.
Όταν λοιπόν τελείωσε πια η Πασχαλινή μας γιορτή και βρέθηκα μόνος στον θάλαμο μου Για περισσότερα πατήστε εδώ